Чу ром аз фатҳи лнко дил бипардохт

چو رام از فتح لنکا دل بپرداخت

Ба мардӣу ҷавонмардии қирони сохт

به مردی و جوانمردی قران ساخت

зи қатли роўни аҳл ҳар се олам

ز قتل راون اهل هر سه عالم

Шукуфта чун гул ва гуфтанд бо ҳам

شکفته چون گل و گفتند با هم

Ки мо худ ромро чун бандагонем

که ما خود رام را چون بندگانیم

зи баси эҳсон ӯ шрмндгоним

ز بس احسان او شرمندگانیم

Барои шукри ин эҳсон шитобем

برای شکر این احسان شتابیم

Ба хизмати таҳният гӯйон шитобем

به خدمت تهنیت گویان شتابیم

Призодон чу ин мужда шуниданд

پریزادان چو این مژده شنیدند

Мборкбоди гӯйон дар расиданд

مبارکباد گویان دررسیدند

Шаҳи рӯҳонӣон бо лашкари хеш

شه روحانیان با لشکر خویش

Ба хоки поши судаи афсари хеш

به خاک پاش سوده افسر خویش

Таниш бо сад ҳазорон чашми равшан

تنش با صد هزاران چشم روشن

Ба ранги офтобии ҷома бар тан

به رنگ آفتابی جامه بر تن

Чу товуси биҳиштии нағзи пайкар

چو طاووس بهشتی نغز پیکر

Саропои дида ҳамчун боғи анбар

سراپا دیده همچون باغ عنبر

Чу сарвии рустаи зи оби зиндагонӣ

چو سروی رُسته ز آب زندگانی

Дилии бориши ҳамаи ҷазаъи ямонии 2

دلی بارش همه جزع یمانی

Ба шавқ рӯй роми неки кирдор

به شوق روی رام نیک کردار

Ҳамаи тан дида гашта осмони вор

همه تن دیده گشته آسمان‌وار

Ҳамаи рӯҳонӣон ҳар се олам

همه روحانیان هر سه عالم

Ба саҷда чун млоики пеши одам

به سجده چون ملایک پیش آدم

Саросари дасту бозу иш ситуданд

سراسر دست و بازویش ستودند

Адаб кард ҳ , тавозуъ ҳо намуданд

ادب کرده، تواضع‌ها نمودند

Ба ҳар таъзим ҳар каси шоду хандон

به هر تعظیم هر کس شاد و خندان

Намӯда роми таъзимаши ду чандон

نموده رام تعظیمش دو چندان

Ба ҳангомӣ ки роми неки ният

به هنگامی که رام نیک نیت

Бидон рӯҳонӣон шуд гарми суҳбат

بدان روحانیان شد گرم صحبت

Ҳнўмон буд муҳаррами ошкоро

هنومان بود محرم آشکارا

Ба пешаши баради ҳури моҳи симо

به پیشش برد حور ماه سیما

Ба сад ҷон гарчи ошиқ буд муштоқ

به صد جان گرچه عاشق بود مشتاق

Надида рӯй он хуршеди офоқ

ندیده روی آن خورشید آفاق

Дилашро коргар шуд теғи ғайрат

دلش را کارگر شد تیغ غیرت

Саропои гашти ғарқи баҳри ҳайрат

سراپا گشت غرق بحر حیرت

На рӯй онкӣ аз чашмаш баранд

نه روی آنکه از چشمش براند

На тоби онкӣ бар бистари нишонд

نه تاب آنکه بر بستر نشاند

Кашокаш дар умед ва бим афтод

کشاکش در امید و بیم افتاد

зи шарми халқ ғайрат ёфт имдод

ز شرم خلق غیرت یافت امداد

Сипоҳи рашки чираи гашт бар шавқ

سپاه رشک چیره گشت بر شوق

Ҳазимат ёфт қалби лашкараши завқ

هزیمت یافت قلب لشکرش ذوق

Агарчӣ рӯзи ром аз ғусса шуд шаб

اگرچه روز رام از غصه شد شب

Нҷнбониди ҳеҷ аз неку бади лаб

نجنبانید هیچ از نیک و بد لب

Бурун рӯй ҳаёро доштӣ пос

برون روی حیا را داشتی پاس

Дарун ҳар мӯии вақфи теғи алмос

درون هر موی وقف تیغ الماس

Ба зоҳири хешро хурсанд ме дошт

به ظاهر خویش را خرسند می‌داشت

Ба мижгони оби ҳайрати банд май доши т

به مژگان آب حیرت بند می‌داشت

Чу хуноби ҷги р дар дил нагунҷед

چو خوناب جگر در دل نگنجید

зи лаби заҳру зи мижгон хӯн таровид

ز لب زهر و ز مژگان خون تراوید

Ки аз чашми чунин каси даври беҳтар

که از چشم چنین کس دور بهتر

зи рӯйиш дидаам бе нури беҳтар

ز رویش دیده‌ام بی نور بهتر

Призодон ҳама гуфтанд бо ром

پریزادان همه گفتند با رام

Ки бад кардӣ чаро дили зини длором

که بد کردی چرا دل زین دلارام

Худои шоҳиди замину осмони ҳам

خدا شاهد زمین و آسمان هم

Ки дар покӣаст ситои айни Марям

که در پاکیست سیتا عین مریم

Гувоҳи исмати ин ҳур моием

گواه عصمت این حور ماییم

На аз рӯй риёи баҳри худоӣам

نه از روی ریا بهر خداییم

Малоики ҳам қисмҳо ёд карданд

ملائک هم قسم‌ها یاد کردند

зи банди ғами дилаш озод карданд

ز بند غم دلش آزاد کردند

Шаҳи рӯҳонӣон ҳам хӯрд савганд

شه روحانیان هم خورد سوگند

Нашуд зон лек ҷон ром хурсанд

نشد زان لیک جان رام خرسند

зи ҳарф ростӣ меёфт озор

ز حرف راستی می‌یافت آزار

Чу аз биғораҳ гардад заҳри афкор

چو از بیغاره گردد زهر افکار

зи ғайрат фарқ натавонист кардан

ز غیرت فرق نتوانست کردن

зи панди дӯстон , таънаи душман

ز پند دوستان، طعنهٔ دشمن

Накарда шоҳидии халқи бовар

نکرده شاهدی خلق باور

Ба ҳақ длстон шуд бадгумон тар

به حق دلستان شد بدگمان تر

Ниҳоли дӯстӣ аз дил бурун кунад

نهال دوستی از دل برون کند

Камии афзуд , аз меҳраши ду сад чанд

کمی افزود، از مهرش دو صد چند

Бадал шуд дӯстӣ бо душманӣ ҳо

بدل شد دوستی با دشمنی‌ها

Ба сито , ром карда роўнӣ ҳо

به سیتا، رام کرده راونی‌ها

Ба худ карда чу маҷнӯнони ҳикоят

به خود کرده چو مجنونان حکایت

Ба дил аз длстони худ шикоят

به دل از دلستان خود شکایت

Ки тарк ошиқӣ кард м ба дилдор

که ترک عاشقی کردم به دلدار

Кунун пешам чаҳ ӯ , чаҳ нақши девор

کنون پیشم چه او ، چه نقش دیوار

Хумори ғайрат дил гуфт бо ман :

خمار غیرت دل گفت با من :

Минуаши ин бодаи ҷомаш низ башикан

منوش این باده جامش نیز بشکن

Ки оби зиндагӣ чун гашти икдм

که آب زندگی چون گشت یکدم

Нанӯшад гарчи мерад ташнаи одам

ننوشد گرچه میرد تشنه آدم

Нишони пои саг бар ҷои намояд

نشان پای سگ بر جا نماید

Дар он манзили фиришта дар наёяд

در آن منزل فرشته درنیاید

Никуиҳоаш бад шуд ҷумлаи пешам

نکویی‌هاش بد شد جمله پیشم

зи доғи ғайрати дил , синаи ришам

ز داغ غیرت دل، سینه ریشم

Ҳамон холи сияҳ бар лаби шкрбор

همان خال سیه بر لب شکربار

Кунун дорам кароҳат зу магаси вор

کنون دارم کراهت زو مگس‌وار

Ҳамон зулфӣ ки гардани басти зуннор

همان زلفی که گردن بست زنار

Кунун бибрида хоҳам чун сари мор

کنون ببریده خواهم چون سر مار

Набинам он рух чун лолаи боғ

نبینم آن رخ چون لالۀ باغ

Ки аз ғайрати дилам чун лола шуд доғ

که از غیرت دلم چون لاله شد داغ

Магари коташи биФрўзми ду фарсанг

مگر کاتش بیفروزم دو فرسنگ

Равад дар ваии се бори он дилбари санг

رود در وی سه بار آن دلبر سنگ

Мижаи пари ашку ҷони пари оби ҳайрат

مژه پر اشک و جان پر آب حیرت

Санами ҳайрони зи роми ғарқи ғайрат

صنم حیران ز رام غرق غیرت

Саломатгар бар ояд пок ҷонаст

سلامت گر برآید پاک جانست

Вагар сӯзад , сазоӣ ҷурм онаст

وگر سوزد، سزای جرم آنست