Дилаши азм ватан кард аз сару ҷон
دلش عزم وطن کرد از سر و جان
Ватанро дӯст дорад аҳли имон
وطن را دوست دارد اهل ایمان
зи роўн буд тахти гавҳарин соз
ز راون بود تخت گوهرین ساز
Ки аз афсун ҳаме омад ба парвоз
که از افسون همی آمد به پرواز
Нишаста бар сари он тахти парон
نشسته بر سرِ آن تخت پران
Парӣ дар бар чу билқиси сулаймон
پری در بر چو بلقیسِ سلیمان
Давони деву парии андари анонаш
دوان دیو و پری اندر عنانش
Даду доми замини фармон баронаш
دد و دام زمین فرمان برانش
Бад-ӣни шавкат равон шуд тахташ аз ҷо
بدین شوکت روان شد تختش از جا
Гузашт онгаҳ чу абр аз рӯй дарё
گذشت آنگه چو ابر از روی دریا
зи иқболаш чу дарёро хабар шуд
ز اقبالش چو دریا را خبر شد
Давон омад ба поиш , не ба сар шуд
دوان آمد به پایش، نی به سر شد
Сухан аз арзи ҳол хеш ҷанбанд
سخن از عرض حال خویش جنباند
Шикоят бар забон моҳён хонд
شکایت بر زبان ماهیان خواند
зи пул чун аз пули қарзам дар озор
ز پل چون از پل قرضم در آزار
Сабк кун гардани аҷзами азин бор
سبک کن گردن عجزم ازین بار
Чу бишунид он ҷавонмард аз лабаши арз
چو بشنید آن جوانمرد از لبش عرض
Адои қарз ӯ шуд бар сараши фарз
ادای قرض او شد بر سرش فرض
Валикин дар ҷавоби он рости гуфтор
ولیکن در جواب آن راست گفتار
Накӯи андеша Эй карда дигар бор
نکو اندیشه ای کرده دگر بار
Ки чун оре кунад б ри пул шикастан
که چون آری کند ب ر پل شکستن
Ки бошад он чунон душвор бастан
که باشد آن چنان دشوار بستن
Ки то маҳшари баннои пойдораш
که تا محشر بنای پایدارش
Ба олам монад аз ваии ёдгораш
به عالم ماند از وی یادگارش
Набинад дида то зони сони нишонаш
نبیند دیده تا زآن سان نشانش
Надорад гӯши бовари достонаш
ندارد گوش باور داستانش
На чун гӯяндагони рад савол аст
نه چون گویندگان رد سؤال است
Ки андари мазҳаби ҳиммат вабол аст
که اندر مذهب همت وبال است
Бародарро ба охир дод фармон
برادر را به آخر داد فرمان
Ки нимӣ аз наме сохт вайрон
که نیمی از میانش ساخت ویران
Видоъ аз шахс дарё шуд дигар бор
وداع از شخص دریا شد دگر بار
Илм зад бар ҳавои абри гуҳари бор
علم زد بر هوا ابر گهر بار
Ду соъат дар ҳавои тахташи равони гашт
دو ساعت در هوا تختش روان گشت
зи дарёу зкўаҳ ва дашт бигузашт
ز دریا و زکوه و دشت بگذشت
Чу монад аз тхтгоҳши икдўи фарсанг
چو ماند از تختگاهش یکدو فرسنگ
Фурӯд оварад тахти дониши оҳанг
فرود آورد تخت دانش آهنگ
Ба шаҳри андар хабар шуд марду зан ро
به شهر اندر خبر شد مرد و زن را
Ки хури байт алшрФ карда ватан ро
که خور بیت الشرف کرده وطن را