Ба танҳои бут хўнбор бигирист
به تنهایی بت خونبار بگریست
Бирав барги дарахтон зор бигирист
برو برگ درختان زار بگریست
Ба худ гуфт аз куҷо ваҳшат фузуда аст
به خود گفت از کجا وحشت فزوده است
Магари хоб парешонам намӯд ҳ аст
مگر خواب پریشانم نمود ه است
Ба ҳайрат монад танҳо дар биёбон
به حیرت ماند تنها در بیابان
Саросема шуда ҳар сӯи шитобон
سراسیمه شده هر سو شتابان
Касе ҷузи кӯза кам дид он ғам андӯд
کسی جز کوزه کم دید آن غم اندود
зи рафтанҳо чу ашк худ нёсуд
ز رفتنها چو اشک خود نیاسود
Сухангӯён ба хеш ошуфта ме рафт
سخنگویان به خویش آشفته می رفت
Биёбонро ба гесу рафта ме рафт
بیابان را به گیسو رفته می رفت
Ки ромо Ром шудӣ чун аз длором
که راما رم شدی چون از دلارام
Ту исм бе мсмоиии магари ром
تو اسم بی مسمایی مگر رام
Забонам тҳинт гуяд ҷафо ро
زبانم تهینت گوید جفا را
Фиғонам марсия гуяд вафо ро
فغانم مرثیه گوید وفا را
Надидам дар вафоеи си аняш ро
ندیدم در وفایی ث انیش را
Муҳаббати қашқаи каши пишониш ро
محبت قشقه کش پیشانیش را
Шикоятҳо ки мекард он длором
شکایت ها که می کرد آن دلارام
Мгрхўдро яқин донист бади ром
مگرخود را یقین دانست بد رام
Кунун ромо агар гардии ту хуршед
کنون راما اگر گردی تو خورشید
Чу сояи Монӣ аз хуршеди навмед
چو سایه مانی از خورشید نومید
Набинӣ акси ман зи ойӣнаи об
نبینی عکس من ز آیینۀ آب
Бипарҳезад хаёлам аз ту дар хоб
بپرهیزد خیالم از تو در خواب
Ки аз ғоиб ба дил кардӣ хитобӣ
که از غایب به دل کردی خطابی
Ки аз ҷурмаш ба худ кардӣ итобӣ
که از جرمش به خود کردی عتابی
Гирифтаи сахти домони вафо ро
گرفته سخت دامان وفا را
Ки ҳозир кун змонои хасми мо ро
که حاضر کن ضمانا خصم ما را
Забунгирӣ ту низ эй ишқи саркаш
زبون گیری تو نیز ای عشق سرکش
Ки бо роми об ва бо мо ҳастӣ оташ
که با رام آب و با ما هستی آتش
Кашидӣ аз дилаши пеши зқни оҳ
کشیدی از دلش پیش ذقن آه
Ки хуш бигурехт он зиндонии чоҳ
که خوش بگریخت آن زندانی چاه
Нигуни овехтаи зулфи гиреҳи гир
نگون آویخته زلف گره گیر
Ки дуздамро раҳо кардӣ зи занҷир
که دزدم را رها کردی ز زنجیر
Шикоятро дамӣ б аи чашми гирён
شکایت را دمی ب ا چشم گریان
Ба ваҳш ва тайр дорад ҷони бирён
به وحش و طیر دارد جان بریان
Призодм наёрам зи одамии ёд
پریزادم نیارم ز آدمی یاد
Ниҳони беҳтари парӣ аз одамизод
نهان بهتر پری از آدمیزاد
зи ҷаври одамии азлат гузида аст
ز جور آدمی عزلت گزیده است
Париро чашми кас зон рӯ надида аст
پری را چشم کس زان رو ندیده است
Ба танҳоӣ кунам ху , ҳамчуи хуршед
به تنهایی کنم خو ، همچو خورشید
Ниҳони мо нам чу оби Хизри ҷовид
نهان ما نم چو آب خضر جاوید
Ба саҳро хуш бисозам бо даду дом
به صحرا خوش بسازم با دد و دام
Нагирам зи одамии зини пас дигар ном
نگیرم ز آدمی زین پس دگر نام
Намонда мардумӣ дар навъи инсон
نمانده مردمی در نوع انسان
Ки беҳтари зи одамии ғӯли биёбон
که بهتر ز آدمی غول بیابان
зи инсони ҳеҷ кас бадтар надидам
ز انسان هیچ کس بدتر ندیدم
Ки дар навъи башари ҷуз шар надидам
که در نوع بشر جز شر ندیدم
Зиҳии бднФсии инсони пари фан
زهی بدنفسی انسان پر فن
Ба бемӯҷиб ба ҳар ҳайвонаст душман
به بی موجب به هر حیوانست دشمن
Агар номаши барии андари биёбон
اگر نامش بری اندر بیابان
Зананд оташи ватанро бе забонон
زنند آتش وطن را بی زبانان
Ба коми аждаҳо рафтан ба ноком
به کام اژدها رفتن به ناکام
Ба аз паҳлавии инсон кардани ором
به از پهلوی انسان کردن آرام
зи чашми нози кӯ маъзул бошад
ز چشم ناز کو معزول باشد
Ки то кӣ ишваам дилҳо харошад
که تا کی عشوه ام دلها خراشد
Ба маъшӯқӣ дигар бо каси ннозм
به معشوقی دگر با کس ننازم
Ба ҳасани хештани худ ъшқбозм
به حسن خویشتن خود عشقبازم
Ба саҳро аз рухи он рашки гулзор
به صحرا از رخ آن رشک گلزار
Таҷаллӣ зор гашта ҳар сари хор
تجلّی زار گشته هر سر خار
Насими ноз аз ҳар ҷои вазидӣ
نسیم ناز از هر جا وزیدی
Киришма раст ӯ ишва дамидӣ
کرشمه رست او عشوه دمیدی
Ба бӯяш дашт шуд дукони аттор
به بویش دشت شد دکان عطار
Ниҳоли сандалу кофури ашҷор
نهالِ صندل و کافور اشجار
Ба ҳар водии гузари он симтн кард
به هر وادی گذر آن سیمتن کرد
Насими нави баҳори онҷо ватан кард
نسیم نو بهار آنجا وطن کرد
Призодӣ шуд аз бахти парешон
پریزادی شد از بخت پریشان
Ба хешовандии ғӯли биёбон
به خویشاوندی غول بیابان
Дил ва ҷон кард вақфи ноМуродӣ
دل و جان کرد وقف نامرادی
Равон шуд кавсари сонӣ ба водӣ
روان شد کوثر ثانی به وادی
зи ҷанги шери бабри мардуми озор
ز جنگ شیر ببر مردم آزار
Ба саҳрои оташи оҳаши нигаҳдор
به صحرا آتش آهش نگهدار
Ба оташи хуши сарв корӣ фитодаш
به آتش خوش سرو کاری فتادش
Ҷузи ашки шӯри каси обии надодаш
جز اشک شور کس آبی ندادش
зи сӯзи дил ба ҳар ҷо кард фарёд
ز سوز دل به هر جا کرد فریاد
зи оҳаш дар биёбон оташ афтод
ز آهش در بیابان آتش افتاد
Дили ошиқ шуда аз хастаи ҷонӣ
دل عاشق شده از خسته جانی
Чу чашми дилбарон аз нотавонӣ
چو چشم دلبران از ناتوانی
Барӣ аз фитнаи чашми фитнаи созиш
بری از فتنه چشم فتنه سازش
Кам озории гирифтаи шеваи нозаш
کم آزاری گرفته شیوه نازش
Киришма зон мижаи маҳҷӯри монда
کرشمه زان مژه مهجور مانده
Шукр ханд аз даҳонаш даври монда
شکر خند از دهانش دور مانده
Чу оҳӯи чашмаш аз серумаи рамида
چو آهو چشمش از سرمه رمیده
Гирифтаи хобгоҳаши оби дида
گرفته خوابگاهش آب دیده
Димоғи ошуфтае зон зулфи партоб
دماغ آشفته ای زان زلف پرتاب
Дилаши бемортар зон чашми пари об
دلش بیمارتر زان چشم پر آب
Шикастаи ранги сурхии лабонаш
شکسته رنگ سرخی لبانش
Дили тнбўли хӯни давр аз даҳонаш
دل تنبول خون دور از دهانش
зи хомӯшӣ ӯ ҳайрони такаллум
ز خاموشی او حیران تکلم
зи ҳиҷрони лабаши гирёни тбси м
ز هجران لبش گریان تبس م
зи хунрезии киришмаи дасти кӯтоҳ
ز خونریزی کرشمه دست کوتاه
Фиреби ишваи дилҳоро назд оҳ
فریب عشوه دلها را نزد آه
Ба ғам аз чашми дили ашк нишон дод
به غم از چشم دل اشک نشان داد
Паии нахҷӣр аз хӯн ёфт сии ад
پی نخجیر از خون یافت صی اد
Ба танҳои дарида дар биёбон
به تنهایی دریده در بیابان
Муғелони домани ишқаши гиребон
مغیلان دامن عشقش گریبان
Ба сахтӣ дар фитод он нозуки андом
به سختی در فتاد آن نازک اندام
Кафидаи нозанини поиш ба ҳар гом
کفیده نازنین پایش به هر گام
Чу чашми худ шудаи бимои ри париён
چو چشم خود شده بیما ر پریان
Чу мӯии худ саросемаи парешон
چو موی خود سراسیمه پریشان
зи неши ғами дилаш чун пои аФгор
ز نیش غم دلش چون پای افگار
Ҳинои банди кафи поиш ба хӯни хор
حنا بند کف پایش به خون خار
Таровуш кард доғи дил ба паҳлу
تراوش کرد داغ دل به پهلو
Гузашти омои си поиш то ба зону
گذشت آما س پایش تا به زانو
Ба хор афтод кору бориши анбоӣ
به خار افتاد کار و بارش انبای
Ки чун шабнам ба рӯй гули бадаши ҷой
که چون شبنم به روی گل بدش جای
Саропои обилаи гашт аз равонӣ
سراپا آبله گشت از روانی
Кафи поиш чу оби зиндагонӣ
کف پایش چو آب زندگانی