Яке зоҳид дар онҷо дошт маъво
یکی زاهد در آنجا داشت ماوا
Дар он қоф қаноат кард анқо
در آن قاف قناعت کرد عنقا
Ба ҳақи машғӯли марди азлати оҳанг
به حق مشغول مرد عزلت آهنگ
Чу сандали суди пешонӣ ба ҳар санг
چو صندل سود پیشانی به هر سنگ
Вуҷӯди покаш аз тоъат сиришта
وجود پاکش از طاعت سرشته
Ибодати қӯт ӯ ҳамчун фиришта
عبادت قوت او همچون فرشته
Рбозт буд кораши субҳ то шом
رباضت بود کارش صبح تا شام
Хуҷастаи болмики зоҳидаши ном
خجسته بالمیک زاهدش نام
Санам ногоҳ нолон аз сӯии дашт
صنم ناگاه نالان از سوی دشت
Саросема ба тараф кӯҳ бигузашт
سراسیمه به طرف کوه بگذشت
зи оҳаш нола карда ки вҳсорон
ز آهش ناله کرده ک وهساران
Асар дорад фиғони сӯгворон
اثر دارد فغان سوگواران
Санамро дид нолони зоҳиди кӯҳ
صنم را دید نالان زاهد کوه
Ба зери кӯҳ бар дили кӯҳи андӯҳ
به زیر کوه بر دل کوه اندوه
Сухан пурсед зон ҳури ғами андеш
سخن پرسید زان حور غم اندیش
Санам бархонад меҳнати номаи хеш
صنم برخواند محنت نامۀ خویش
зи шарҳи дарди он дармонди дармонд
ز شرح درد آن درماند درماند
Ба шафқати духтар худ хонд бархонад
به شفقت دختر خود خواند برخواند
Тасаллӣ дода , ҷо дар маъбадаш дод
تسلّی داده، جا در معبدش داد
Ба зикру тоъат ҳақ кардаш иршод
به ذکر و طاعت حق کردش ارشاد
Париро дили зи ишқ ром барканд
پری را دل ز عشق رام برکند
Ба зикру тоъати ҳақ гашт хурсанд
به ذکر و طاعت حق گشت خرسند
Чу зоҳиди мӯътакиф буд андарони дашт
چو زاهد معتکف بود اندران دشت
Чунин то бар сараш на моҳ бигузашт
چنین تا بر سرش نه ماه بگذشت
Писар зойед моҳи ҳури исмат
پسر زایید ماه حور عصمت
Чу зоҳиди никномӣ аз мурувват
چو زاهد نیکنامی از مروت
Санамро дил ба ғурбат зон писари шод
صنم را دل به غربت زان پسر شاد
Наёвардӣ зи шодии ватани ёд
نیاوردی ز شادی وطن یاد
Шудаш маи доя чун абри баҳорон
شدش مه دایه چون ابر بهاران
Ба кишт хеш кардӣ шери борон
به کشت خویش کردی شیر باران
Биҳиштии боғ буд он тозаи гулзор
بهشتی باغ بود آن تازه گلزار
Дарав боист ҷӯии шери ночор
درو بایست جوی شیر ناچار
Бҷрпарвар ?данаш корӣ накардӣ
بجر پرور دنش کاری نکردی
Нигаҳбони гаштӣ аз ҳар гарму сардӣ
نگهبان گشتی از هر گرم و سردی
Саҳар чун хостӣ аз бистари хоб
سحر چون خاستی از بستر خواب
Барои ғусл кардан бар лаби об
برای غسل کردن بر لب آب
Ба сармои Тифлро бо худ набардӣ
به سرما طفل را با خود نبردی
Ба гаҳвора бидон обиди супурдӣ
به گهواره بدان عابد سپردی