Ки фарзандон ! шумо шҳзодгонид
که فرزندان ! شما شهزادگانید
Чу ман худро з даравишон ндонед
چو من خود را ز درویشان ندانید
Ба ҷон бандед дил дар афсару тахт
به جان بندید دل در افسر و تخت
Ки дарвешӣ буд кори аҷаби сахт
که درویشی بود کار عجب سخت
Наёрад кард сӯзани кори шамшер
نیارد کرد سوزن کار شمشیر
Ба ки қонеъ чу оҳўкӣ шавад шер
به کَه قانع چو آهوکی شود شیر
На бозичааст тарки неъмату ноз
نه بازیچه است ترک نعمت و ناز
Ҳавос аз орзӯҳо доштани боз
حواس از آرزوها داشتن باز
Шикамро ҷои луқмаи санг додан
شکم را جای لقمه سنگ دادن
Ҳаворо дил ба навмидӣ ниҳодан
هوا را دل به نومیدی نهادن
з рӯй нозанинони дида бастан
ز روی نازنینان دیده بستن
зи мӯии маи ҷабинони дил шикастан
ز موی مه جبینان دل شکستن
Назар дар дидаи ҷон дар тан фишурдан
نظر در دیده جان در تن فشردن
Ки чун дар зиндагӣ бе марги мурдан
که چون در زندگی بی مرگ مردن
Шикастан хорҳо дар чашми пурхоб
شکستن خارها در چشم پرخواب
зи нағмаи рехтан дар гӯши симоб
ز نغمه ریختن در گوش سیماب
Димоғ аз буии гули ошуфтаи мондан
دماغ از بوی گل آشفته ماندن
Чамани зор ҳавас нашукуфта мондан
چمن زار هوس نشکفته ماندن
Шуморо ҳақи ҷавонмард офарӣда аст
شما را حق جوانمرد آفریده است
Барои тахту афсари офарид ҳ аст
برای تخت و افسر آفرید ه است
Чу бе меҳнати насиб кас шавад ганҷ
چو بی محنت نصیب کس شود گنج
Чаро беҳуда бояд бурданаши ранҷ
چرا بیهوده باید بردنش رنج
Дили Тифлон ба гуфтан кард иршод
دل طفلان به گفتن کرد ارشاد
Ба даст ҳар яке , тир ва камон дод
به دست هر یکی ، تیر و کمان داد
Ки ин фани беҳтар аз тоъати шморост
که این فن بهتر از طاعت شماراست
Риёзати пешагии зебандаи морост
ریاضت پیشگی زیبنده ماراست
Силаҳи зоҳидии зуҳд ва салоҳ аст
سلاح زاهدان زهد و صلاح است
Салоҳи подшоҳон аз силаҳ аст
صلاح پادشاهان از سلاح است
Бигирӣд ин камонҳоро зи дастам
بگیرید این کمانها را ز دستم
Ки пушти ди шмнонтон бар шикастам
که پشت د شمنانتان بر شکستم
Дуо кардам ки аз шасти шумо тир
دعا کردم که از شست شما تیر
Шавад ҳамчун дуоем осмони гир
شود همچون دعایم آسمان گیر
Хаданги он кам аз тир қазо нест
خدنگ آن کم از تیر قضا نیست
Ки мар тир дуоемро хато нест
که مر تیر دعایم را خطا نیست
Қадами хам на хами тони бас камон аст
قدم خم نه خم تان بس کمان است
Ки кӯҳл аз дида , васмаи з абрувон аст
که کحل از دیده، وسمه ز ابروان است
Камон бигрифта дар поиш фитоданд
کمان بگرفته در پایش فتادند
Чу абрӯ бар сар дида ниҳоданд
چو ابرو بر سر دیده نهادند
Камони абрӯи ҷавонони камонҳо
کمان ابرو جوانان کمانها
Чу чори абрӯи намоён бе гумонҳо
چو چار ابرو نمایان بی گمانها
Камонҳо дод ва додаш илми он ёд
کمانها داد و دادش علم آن یاد
Чу одамро шудаи ҷбрили устод
چو آدم را شده جبریل استاد
Ба тир андохтани мумтози гаштанд
به تیر انداختن ممتاز گشتند
Чу тарки ғамза ҳукм андоз гаштанд
چو ترک غمزه حکم انداز گشتند
Ба шодӣ ҳар ду фориғи дили зи андӯҳ
به شادی هر دو فارغ دل ز اندوه
Ҳамеи гаштанди сайди афкан дарон кӯҳ
همی گشتند صید افکن دران کوه