Санамро огаҳӣ дод ӯ аз он пеш
صنم را آگهی داد او از آن پیش
Намӯда ҳуҷра дар бтхонаҳи хеш
نموده حجره در بتخانۀ خویش
Чу зоҳид дар дарун ҳуҷра бинишаст
چو زاهد در درون حجره بنشست
Аз озори дарунӣ дар буруни баст
از آزار درونی در برون بست
Ба кори худ чу роми ин бастагӣ дид
به کار خود چو رام این بستگی دید
Бурун дар с тоад ва зор нолид
برون در س تاد و زار نالید
Ба ҷой лаб бабўсед остонаш
به جای لب ببوسید آستانش
Ки хокаш буд шукр дар даҳонаш
که خاکش بود شکر در دهانش
Гирифтаи ҳамчуи зулфаши ҳалқа бар дар
گرفته همچو زلفش حلقه بر در
Дилаш чун ҳалқа май печид дар бар
دلش چون حلقه می پیچید در بر
Чу медонист худ ҳақ ҷониб ӯст
چو می دانست خود حق جانب اوست
Ки аз ман душманӣ шуд дар ҳақи дӯст
که از من دشمنی شد در حق دوست
Ба ҷурми хештан худ кард иқрор
به جرم خویشتن خود کرد اقرار
Барои маъзират бигирист бисёр
برای معذرت بگریست بسیار
Киҳоҳо бар ман бедил бибахшоӣ
که ها ها بر من بیدل ببخشای
Гуноҳи ғайритемро ъФу фармой
گناه غیرتم را عف و فرمای
Ба ҷон мо макун ҷаврати зиёда
به جان ما مکن جورت زیاده
Ки ҳиҷронат сазоем нек дода
که هجرانت سزایم نیک داده
Накӯи донеи ту ҳам эй моҳи пора
نکو دانی تو هم ای ماه پاره
Ки мардонро з ғайрат нест чора
که مردان را ز غیرت نیست چاره
Туро озурда кардам баси гунаҳ буд
ترا آزرده کردم بس گنه بود
Валикини ғайритеми ин кор фармуд
ولیکن غیرتم این کار فرمود
Санами гуфтои қисми хӯрда бар инам
صنم گفتا قسم خورده بر اینم
Ки ман то зиндаам , рӯят набинам
که من تا زنده ام، رویت نبینم
Ба хоки пои ишқами боди савганд
به خاک پای عشقم باد سوگند
Ки ҷузи ишқ аз дилам накушод каси банд
که جز عشق از دلم نگشاد کس بند
Агар ман зиндаи монам ё нмонм
اگر من زنده مانم یا نمانم
Азин қатъ назар кардааст ҷонам
ازین قطع نظر کرده است جانم
На рӯяти байнаму неи рӯи намоям
نه رویت بینم و نی رو نمایم
Рӯм дар об ва дар оташ дар оем
روم در آب و در آتش در آیم
Агар сад раҳ кунӣ Довӯдии ои ҳонг
اگر صد ره کنی داودی آ هنگ
Нахоҳад нарми гаштани ин дили санг
نخواهد نرم گشتن این دل سنگ
Мадаи дарди серуми дигар ба гуфтор
مده درد سرم دیگر به گفتار
Шиносам нағмаи ?ут аз ҷунбиши тор
شناسم نغمه ات از جنبش تار
Машав душман ба киштӣ каз магаси дӯст
مشو دشمن به کشتی کز مگس دوست
Нахоҳам пӯстин берун макун пӯст
نخواهم پوستین بیرون مکن پوست
Басони оташии сар то қадами нур
بسان آتشی سر تا قدم نور
Туро бояд парастидан ҳам аз давр
ترا باید پرستیدن هم از دور
Намак бар захми ман сое ба ду даст
نمک بر زخم من سایی به دو دست
зи ман ҳақи намаки хоҳӣ намак ҳаст
ز من حق نمک خواهی نمک هست
Гули шодии зи гулзорат на чинам
گل شادی ز گلزارت نه چینم
Ба науммат ҷони даҳум рӯят набинам
به نامت جان دهم رویت نبینم
Башуем дили зи нақшатгар тавонам
بشویم دل ز نقشت گر توانم
Ба ҷони ту кунун дар банди онам
به جان تو کنون در بند آنم
Дигар гирдами каттон бе моҳи рӯят
دگر گردم کتان بی ماه رویت
Сарат гирдам нигарадам гирди Кувайт
سرت گردم نگردم گرد کویت
Хаёлатро кунам падрӯд чун хоб
خیالت را کنم پدرود چون خواب
Башуем ҷӯйбори дида зон об
بشویم جویبار دیده زان آب
Ба сад зорӣ кунун хоҳам зи яздон
به صد زاری کنون خواهم ز یزدان
Диламро чун дил ӯ санги гардон
دلم را چون دل او سنگ گردان
Дилам овора кард ин ҷони ношод
دلم آواره کرد این جان ناشاد
Каз овора шудӣ овора бар бод
کز آواره شدی آواره بر باد
Шикебеи худоро ёварӣ кун
شکیبایی خدا را یاوری کن
Чу ғам хӯнам хӯрд ғмхўоргӣ кун
چو غم خونم خورد غمخوارگی کن
Дилӣ дорам чу аҳди нави шикаста
دلی دارم چو عهد نو شکسته
Марои он дил парешон карду хаста
مرا آن دل پریشان کرد و خسته
Ту хуршедӣу рӯзам аз ту шаб шуд
تو خورشیدی و روزم از تو شب شد
Ту ҷонии вази ту ҷони ман ба лаб шуд
تو جانی وز تو جان من به لب شد
Туе ҳар чанд оби зиндагонӣ
تویی هر چند آب زندگانی
Манам оташи марои лекини забонӣ
منم آتش مرا لیکن زبانی
Набинам рӯй ту аз ҷони мое
نبینم روی تو از جان مایی
Маро бо ҷонаст тарки ошноӣ
مرا با جانست ترک آشنایی
Агар хоҳад турои ҷон , ҷон ман нест
اگر خواهد ترا جان، جان من نیست
Аз он тест ӯ ҳам зон ман нест
از آنِ تست او هم زان من نیست
Вагар худро байнам бе ту бе тоб
وگر خود را بینم بی تو بی تاب
Бабрами хешро аз хеш чун об
ببرم خویش را از خویش چون آب
Ман аз номи вафои безори гаштам
من از نام وفا بیزار گشتم
Вафо дорам казин сони хори гаштам
وفا دارم کزین سان خوار گشتم
Ба ман гуфтӣ вафо камтар кунад зан
به من گفتی وفا کمتر کند زن
Чаҳ ҷой гуфтанаст эй камтари аи зи зан
چه جای گفتن است ای کمتر ا ز زن
Агар ромои туе марди вафои дор
اگر راما تویی مرد وفا دار
Занонро зин вафо нангаст сад бор
زنان را زین وفا ننگست صد بار
Вафо аз ҳар ду сӯ бояд ба ҳар ҳол
وفا از هر دو سو باید به هر حال
Ки натавонад паридани мурғи икбол
که نتواند پریدن مرغ یکبال
Агар чаҳ коҳи дилро каҳрабое
اگر چه کاه دل را کهربایی
з бандат ёфтам лекини раҳоӣ
ز بندت یافتم لیکن رهایی
Ман оҳндли халос аз ҳар камандам
من آهندل خلاص از هر کمندم
Ки зи истиғно ба миғнотис хандам
که ز استغنا به مغناطیس خندم
Вагар ноед бурун аз дили камандат
وگر ناید برون از دل کمندت
Бсўзонм дар оташ чун сапандат
بسوزانم در آتش چون سپندت
Чаҳ пиндории диламро нест кӣна
چه پنداری دلم را نیست کینه
Ман он дилро бирав Н кардам зи сина
من آن دل را برو ن کردم ز سینه
Агар оради насим аз гулшанати бӯ
اگر آرد نسیم از گلشنت بو
Ба занадонаш кунам дар ҳалқаи мӯ
به زندانش کنم در حلقۀ مو
Кунун то кӣ фиреб эй ёри чолок
کنون تا کی فریب ای یار چالاک
Гиребон духтан дилҳо зи дили чок
گریبان دوختن دلها ز دل چاک
Ба пои ман сари хорӣ ки зад неш
به پای من سر خاری که زد نیش
Баровардӣ ва кардӣ синаам риш
برآوردی و کردی سینه ام ریش
Касе каз рӯй ӯ кардӣ арақи пок
کسی کز روی او کردی عرق پاک
Чаро хӯни рехтӣ беҷурм бар хок
چرا خون ریختی بی جرم بر خاک
з ман бигузар маро бо хеш бигзор
ز من بگذر مرا با خویش بگذار
Мароу хешро дигар маёзор
مرا و خویش را دیگر میازار
Магӯ дигар ки бо ҳам ғмгсорим
مگو دیگر که با هم غمگساریم
зи як оташ чу лола доғдорем
ز یک آتش چو لاله داغداریم
Намакро чошнӣ оре ҳамонаст
نمک را چاشنی آری همانست
Вале чоки ҷигар ғайр даҳонаст
ولی چاک جگر غیر دهانست
Ба ишқами дидаи роз дил кунад фош
به عشقم دیده راز دل کند فاش
Набӯдӣ ин чунин бади хоҳ эй кош
نبودی این چنین بد خواه ای کاش
зи дида бар дилами офати расида
ز دیده بر دلم آفت رسیده
Азин рӯ менабинам рӯй дида
ازین رو می نبینم روی دیده
Агар ишқ оядам баҳри мудоро
اگر عشق آیدم بهر مدارا
Кунам ҷангӣ ба ӯ ҳам ошкоро
کنم جنگی به او هم آشکارا
Агар чашмами бгриди баҳри дидор
اگر چشمم بگرید بهر دیدار
Бигӯям даври зини бозор май зор
بگویم دور زین بازار می زار
Наёрад тоби дардами санги хора
نیارد تاب دردم سنگ خاره
Шавад алмоси зини ғами пораи пора
شود الماس زین غم پاره پاره
Чу ту коФрдлӣ бояд дарин кор
چو تو کافردلی باید درین کار
Ки бардорад ҷафоҳои турои бор
که بردارد جفاهای ترا بار
На охир чун манӣ ту одамизод
نه آخر چون منی تو آدمیزاد
Макун бар чун худии зини гӯнаи бедод
مکن بر چون خودی زین گونه بیداد
Ба вайронаи парастии хонаи ёр
به ویرانه پرستی خانۀ یار
Чу дар хона буд соз ӣ гунаҳи кор
چو در خانه بود ساز ی گنه کار
Манам каз оташи оҳи саҳаргоҳ
منم کز آتش آه سحرگاه
Ба гардун бар бисӯзам хирмани моҳ
به گردون بر بسوزم خرمن ماه
Агар шуд кунад шимши ири нигоҳам
اگر شد کند شمش یر نگاهم
Ҳазар фарзаст низ аз тири оҳам
حذر فرض است نیز از تیر آهم
Ба киштами шуълаи боради абри озор
به کشتم شعله بارد ابر آزار
Ба бахтами нешикар заҳр оварад бор
به بختم نیشکر زهر آورد بار
Аннан дил намонда худ ба дастам
عنان دل نمانده خود به دستم
Ҳалоки ин дили душмани пурситам
هلاک این دل دشمن پرستم
Бар он кас ханда дорад мурда дар гӯр
بر آن کس خنده دارد مرده در گور
Ки сояд серумаи баҳри дидаи кӯр
که ساید سرمه بهر دیده کور
з кӯҳ омад ҷавоби лнтароне 2
ز کوه آمد جواب لن ترانی ۲
Дўчшмш чашма гашта хўнФшонӣ
دوچشمش چشمه گشته خونفشانی
Ниҳодаи чашми худ бар чашми равзан
نهاده چشم خود بر چشم روزن
Ниҳон медид ҳолаши он парии зан
نهان می دید حالش آن پری زن
Ниҳон аз гиряи он абри озор
نهان از گریۀ آن ابر آزار
Ҳаме зад ханда дар дили рашки гулзор
همی زد خنده در دل رشک گلزار
Табассум менаҳуфт аз чини абрӯ
تبسم می نهفت از چین ابرو
Тағофул менамӯд аз ҳар хами мӯ
تغافل می نمود از هر خم مو