Дар афкандам ба майдони гӯии даъвӣ
در افکندم به میدان گوی دعوی
Ба сӯфии сӯрати Иблиси маънӣ
به صوفی صورت ابلیس معنی
Ки бедайн хондам зи афсонаи ром
که بی دین خوانَدم ز افسانۀ رام
Ҳадафи созам кунун аз тири илзом
هدف سازم کنون از تیر الزام
На пери муҷтаҳиди ақволи куффор
نه پیر مجتهد اقوال کفّار
Бихонад то нависад ради он зор
بخواند تا نویسد رد آن زار
Гарон ноед чунин афсона бар шаръ
گران ناید چنین افسانه بر شرع
Ки нақл куфр набӯд куфр дар шаръ
که نقل کفر نبود کفر در شرع
Халил аллоҳ хоҳад нури ислом
خلیل الله خواهد نور اسلام
Набӯд он гуфтугӯи ҷузи баҳри илзом
نبود آن گفتگو جز بهر الزام
На дар бтхонаҳ рафт аз баҳри таъзим
نه در بتخانه رفت از بهر تعظیم
Барои бут шикастан шуд броҳим
برای بت شکستن شد براهیم
Чу ман саҷҷодаи бофами пок зонам
چو من سجاده بافم پاک زانم
Гар аз зуннор бошад ресмонам
گر از زنار باشد ریسمانم
Дилати сокин ба куфри мо яқин аст
دلت ساکن به کفر ما یقین است
Бигӯ парвонаи борӣ дар чаҳ дайн аст
بگو پروانه باری در چه دین است
Чу булбул гарчи боғ ва гул надорад
چو بلبل گرچه باغ و گل ندارد
Дилӣ дорад ки сад булбул надорад
دلی دارد که صد بلبل ندارد
Ба булбули гул чисон хонд вафодор
به بلبل گل چسان خواند وفادار
Хазон нодида бигурезад зи гулзор
خزان نادیده بگریزد ز گلزار
На буи хуш кунад парвонаи неи ранг
نه بوی خوش کند پروانه نی رنگ
Ба ҷон дар доман оташ занад чанг
به جان در دامن آتش زند چنگ
Кунад бар пои оташ ҷон фишонӣ
کند بر پای آتش جان فشانی
Бишӯяд дасти зи оби зиндагонӣ
بشوید دست ز آب زندگانی
Магӯ кофар ки ҳаст аз уммати ишқ
مگو کافر که هست از امت عشق
Ба мурдан зинда дорад суннати ишқ
به مردن زنده دارد سنّت عشق
Чу дар ишқаст суннати ҷони супурдан
چو در عشق است سنّت جان سپردن
Бибояд бе ғарази мардонаи мурдан
بباید بی غرض مردانه مردن
Магаси ҳам ҷон диҳад бар шаҳду равған
مگس هم جان دهد بر شهد و روغن
Вале парвонаро сӯзӣаст равшан
ولی پروانه را سوزیست روشن
Диламро низ чун парвонаи ингор
دلم را نیز چون پروانه انگار
Худоро бигузар ва бозам маёзор
خدا را بگذر و بازم میازار
На оташи баҳр ҳўм афрӯхт ситам
نه آتش بهر هوم افروخت ستم
Ки беду брҳмнро сўхтстм
که بید و برهمن را سوختستم
Диҳед инсоф эй нозиракӣ чанд !
دهید انصاف ای نازیرکی چند !
Ки чун муъмин намудем мушрикӣ чанд ?
که چون مؤمن نمودم مشرکی چند؟
Дило беғам нишин аз таънаи ғайр
دلا بی غم نشین از طعنۀ غیر
Банно кун каъба аз сангу гули дайр
بنا کن کعبه از سنگ و گل دیر
Брҳмни ҳам ту мунсиф бош моро
برهمن هم تو منصف باش مارا
Макун коФрдлии икдми худоро !
مکن کافردلی یکدم خدا را !
Бигӯ борӣ чу дории ақлу фарҳанг
بگو باری چو داری عقل و فرهنگ
Бути симини накӯтар ё бути санг
بت سیمین نکوتر یا بت سنگ
Ҷамодиро парастидан на некӯаст
جمادی را پرستیدن نه نیکوست
Бути симин парастидан чаҳ оҳӯи сет ?
بت سیمین پرستیدن چه آهو ست؟
Ба ту кофар чаҳ гӯям моҷаро ро
به تو کافر چه گویم ماجرا را
Ки неи бутро шиносии неи худо ро
که نی بت را شناسی نی خدا را
Буд ошиқи брҳмн бар рухи моҳ
بود عاشق برهمن بر رخ ماه
Дилаши оташкада , ноқавси зани оҳ
دلش آتشکده، ناقوس زن آه
Кунад зуннори ҷони мишкӣни танобаш
کند زنّار جان مشکین طنابش
Рахши ҳам бут буд ҳам офтобаш
رخش هم بت بود هم آفتابش
Чунин бутгар биёи Бам эй брҳмн
چنین بت گر بیا بم ای برهمن
Агар ошиқ нигарадам кофарами ман
اگر عاشق نگردم کافرم من
Дамӣ ҳушёр бош эй дили зи мастӣ
دمی هشیار باش ای دل ز مستی
Ба куфри ишқ кӣ яздони парастӣ
به کفر عشق کی یزدان پرستی
Ки дил бе чошнии ишқ танг аст
که دل بی چاشنی عشق تنگ است
Марои зини дил ки бедардаст нанг аст
مرا زین دل که بی درد است ننگ است
Ба пеши мо чаҳгирӣ ишқро ном
به پیش ما چه گیری عشق را نام
Ба пайғамбари мадаи таълими ислом
به پیغمبر مده تعلیم اسلام
Нафаҳмади сари ваҳдати ғайри ошиқ
نفهمد سرّ وحدت غیر عاشق
Ки гардад каъбаи гирди дайри ошиқ
که گردد کعبه گرد دیر عاشق
На ошиқ кофарасту неи мусулмон
نه عاشق کافر است و نی مسلمان
Ки донад ишқро худ дайну имон
که داند عشق را خود دین و ایمان
Ба ишқи андар касе содиқ надидам
به عشق اندر کسی صادق ندیدم
Пурситам ҳар кро ошиқ шунидам
پرستم هر کرا عاشق شنیدم
На ман дорам ба куфру дайни шани кор
نه من دارم به کفر و دین شان کار
Ба ишқи афсонаи чашмами гашти хўнбор
به عشق افسانه چشمم گشت خونبار
Надидам ҳасани Лайлӣ , нози ширин
ندیدم حسن لیلی، ناز شیرین
Надонам кӯ ба дӯзах рафт ё ин
ندانم کو به دوزخ رفت یا این
Нахоҳам сӯхтан дар оташи ром
نخواهم سوختن در آتش رام
На андари гӯри маҷнӯни хобу ором
نه اندر گور مجنون خواب و آرام
Касе ҷузи ҳақ , мол кас надонад
کسی جز حق، مآل کس نداند
Ҷузи ин каз ҳоли худ афсона хонд
جز این کز حال خود افسانه خواند
Вале зи инсофи худро нест чора
ولی ز انصاف خود را نیست چاره
Бибояд кардан аз ибрати назора
بباید کردن از عبرت نظاره
На афсонааст ин ишқӣ ки гуфтам
نه افسانه است این عشقی که گفتم
Чу хуршедаст ҳар гавҳар ки сифтам
چو خورشیدست هر گوهر که سفتم
Дурӯғ афсона натавон баст натавон
دروغ افسانه نتوان بست نتوان
Нишоед дар ҷаноби ишқи бӯҳтон
نشاید در جناب عشق بهتان
Асар дар оҳ бедардон набошад
اثر در آه بی دردان نباشد
Дили худ дидаро афғон набошад
دل خود دیده را افغان نباشد
Тавон нӯшед об аз соғар май
توان نوشید آب از ساغر می
Валикин мастӣ менест дар вай
ولیکن مستی می نیست در وی
Тавон маълум кард аз қиссаи ром
توان معلوم کرد از قصۀ رام
Ки хӯн бода дорад ишқ дар ҷом
که خون باده دارد عشق در جام
На доғии мондагон бар дили нмондш
نه داغی ماندگان بر دل نماندش
На боғӣ каз гулӣ ӯ Наши кФондш
نه باغی کز گلی او نش کفاندش
Ба дарду ғами басои собит қадам кард
به درد و غم بسا ثابت قدم کرد
Ба мардӣу ҷавонмардӣ илм кард
به مردی و جوانمردی علم کرد
Азон ҳар кор каз дасташи баромад
ازان هر کار کز دستش برآمد
На зи одам каз фиришта бартар омад
نه ز آدم کز فرشته برتر آمد
Маҳоласт ин ки кас бар рӯй дарё
محال است این که کس بر روی دریا
Бибандади пули кушояди шаҳри лнко
ببندد پل گشاید شهر لنکا
Хиради зини нукта то огоҳ гашта
خرد زین نکته تا آگاه گشته
Нишони пули зиёрат гоҳ гашта
نشان پل زیارت گاه گشته
Ҳануз осори он пул ҳаст бар по
هنوز آثار آن پل هست بر پا
Тамошогоҳи сиё ҳонаст онҷо
تماشاگاه سیا حان است آنجا
Магӯ кон назд оқил ҳаст душвор
مگو کان نزد عاقل هست دشوار
Ки аз эъҷоз ишқ осонаст ҳар кор
که از اعجاز عشق آسانست هر کار