Гиребон замин шуд ногаҳони чок
گریبان زمین شد ناگهان چاک
Дар омад ҳамчуи ҷон дар қолаби хок
در آمد همچو جان در قالب خاک
Фурӯ шуд ҳамчуи тухми кишт дар гул
فرو شد همچو تخم کشت در گل
Ниҳон чун роз доно монад дар дил
نهان چون راز دانا ماند در دل
Парии зоди парии пайкари парии вор
پری زاد پری پیکر پری وار
зи пеши дидаи ғо иб шуд ба якбор
ز پیش دیده غا یب شد به یکبار
Ҳамаи тани рӯҳи гашти он ҷавҳари пок
همه تن روح گشت آن جوهر پاک
Ба нақл рӯҳ шуд дар пайкари хок
به نقل روح شد در پیکر خاک
Айёри ҷон гудозаш дошт комил
عیار جان گدازش داشت کامل
Чу зари нобӯди андари бутаи гул
چو زر نابود اندر بوتۀ گل
Магари шахсеи замин ташна шуду мард
مگر شخصی زمین تشنه شد و مرد
Ки оби зиндагониро фурӯи барад
که آب زندگانی را فرو برد
Санами Юсуфи шикоф чок шуд чоҳ
صنم یوسف شکاف چاک شد چاه
Ба чоҳ афтод Юсуфи оҳи сад оҳ
به چاه افتاد یوسف آه صد آه
Ба кони хеш дар шуд лаъли шаби тоб
به کان خویش در شد لعل شب تاب
зи лаълаши хоки ташнаи гашти сероб
ز لعلش خاک تشنه گشت سیراب
Ба гули пӯшидани худ буд мушкил
به گل پوشیدن خود بود مشکل
Ниҳон чун шуд чунин хуршед дар гул
نهان چون شد چنین خورشید در گل
Шикастаи хотири он пора чун барқ
شکسته خاطر آن پاره چون برق
Ба икдм дар замин хушк шуд ғарқ
به یکدم در زمین خشک شد غرق
Ҳазизи моҳ то гов замин шуд
حضیض ماه تا گاو زمین شد
Ба гови осмони Зуҳра қарин шуд
به گاو آسمان زهره قرین شد
Чу ҳури пардагӣ дар парда дар шуд
چو حور پردگی در پرده در شد
Ба пардаи олимиро парда дар шуд
به پرده عالمی را پرده در شد
Фишондаи моҳи хоки тира бар сар
فشانده ماه خاک تیره بر سر
Ки зер хок шуд хуршеди ховар
که زیر خاک شد خورشید خاور
Ғарив аз хуфтагон хок бархест
غریو از خفتگان خاک برخاست
Ки буд аз ҳақи қиёмати ваъдаи рост
که بود از حق قیامت وعده راست
Ба хок аз сар ба рӯзи ҳашари яздон
به خاک از سر به روز حشر یزدان
Амонат монад ганҷи оби ҳайвон
امانت ماند گنج آب حیوان
Ба изҳори итоби поки ҷонӣ
به اظهار عتاب پاک جانی
Ба санадон дар шудаи алмоси конӣ
به سندان در شده الماس کانی
Фурӯ шуд дар замини ҳури шукри лаб
فرو شد در زمین حور شکر لب
Чу моҳи Нахшаби андари чоҳи Нахшаб
چو ماه نخشب اندر چاه نخشب
зи рангу буи ӯ сармоя андӯхт
ز رنگ و بوی او سرمایه اندوخت
Замини ниқашӣу ът арӣ омухт
زمین نق اشی و عطّ اری آموخت
Кашад гулгуна зон бар оризи гул
کشد گلگونه زان بر عارض گل
Муаттар зон намояди зулфи сунбул
معطر زان نماید زلف سنبل
Фиғони бардошти хур бо синаи чокӣ
فغان برداشت خور با سینه چاکی
Вабол моҳ шуд дар бурҷи хокӣ
وبال ماه شد در برج خاکی
Қиёмат шуд ба ҷони роми муштоқ
قیامت شد به جان رام مشتاق
Ки машриқи гашти пеши шарқи ишроқ
که مشرق گشت پیش شرق اشراق
Ҳилоли абрсони ан дар дамӣдан
هلال ابرسان ان در دمیدن
з дида шуд наҳо Н дар айн дидан
ز دیده شد نها ن در عین دیدن
Санами маҳмили сӯии қаър замин ронад
صنم محمل سوی قعر زمین راند
Азуи дунболаи кокул бурун монад
ازو دنبالۀ کاکل برون ماند
Ба сайди мурғи ҷоми роми озод
به صید مرغ جام رام آزاد
Фиканда доми пинҳони гашти сии ад
فکنده دام پنهان گشت صی اد
зи мӯяши рӯз равшан шуд шаби фом
ز مویش روز روشن شد شب فام
Аҷаби рӯз сиёҳ афтод бар ром
عجب روز سیاه افتاد بر رام
Раҳу расми қадим рӯзгор аст
ره و رسم قدیم روزگار است
Ғуруби хур , тулӯъи шом тор аст
غروب خور، طلوع شام تار است
Хизр беоб ҳайвон гашта моҳӣ
خَضر بی آب حیوان گشته ماهی
Фитод ошуфтаи кораш бо сиёҳӣ
فتاد آشفته کارش با سیاهی
Кашони дунболи зулф ёр бигирифт
کشان دنبال زلف یار بگرفت
Ба равзани рафтаи ним мор бигирифт
به روزن رفته نیم مار بگرفت
Ба дасташи кокули дилдори монда
به دستش کاکل دلدار مانده
зи хонаи ганҷи рафтаи мори монда
ز خانه گنج رفته مار مانده
Гирифтаи роми мӯии дилрабо ро
گرفته رام موی دلربا را
Ки барраанд зи ғарқи он ошно ро
که برهاند ز غرق آن آشنا را
Санам гуфто макун дилсӯзии зарқ
صنم گفتا مکن دلسوزی زرق
Ки бо ғайрат кашида гаштаам ғарқ
که با غیرت کشیده گشته ام غرق
Ҷўонмрдо ! зи баҳри ман макаши ранҷ
جوانمردا! ز بهر من مکش رنج
Ки ганҷами ман , ба зери хок на ганҷ
که گنجم من، به زیر خاک نه گنج
Ба сад зорӣ ба ҷои ошиқ фурӯ монад
به صد زاری به جا عاشق فرو ماند
Ба фарқи хеши об аз дида ме ронад
به فرق خویش آب از دیده می راند
Чунин борид борони саҳобй
چنین بارید باران سحابی
Ки зулфи ёри гашташи мори обӣ
که زلف یار گشتش مار آبی
зи сари мижгонаш , дар ёс май сифт
ز سر مژگانش، در یاس می سفت
Гирифтаи мори зулфи ёр ва ме гуфт
گرفته مار زلف یار و می گفت
зи бас кандар ғам ҳасрат гирифтам
ز بس کاندر غم حسرت گرفتم
Ки то зҳроб шуд мӯят ба дастам
که تا زهراب شد مویت به دستم
Ғариқам чун ту эй мори гузида
غریقم چون تو ای مار گزیده
Ту андари хоки ман дар оби дида
تو اندر خاک من در آب دیده
Ту ҳам донеи ғариқӣ то намирад
تو هم دانی غریقی تا نمیرد
Ба навмидии гиёҳ об гирад
به نومیدی گیاه آب گیرد
Чаҳ ҷой ҳайратаст эй ақли ҳушёр
چه جای حیرتست ای عقل هشیار
Казин сони коркардаи ишқ бисёр
کزین سان کارکرده عشق بسیار