Шукри гуфтори ин ширини фасона

شکر گفتارِ این شیرین فسانه

Бад-ӣни оҳанги бсрўди ин тарона

بدین آهنگ بسرود این ترانه

Ки рое буд андари кишвари ҳинд

که رایی بود اندر کشور هند

Ба зери хотамаши бангола то санад

به زیر خاتمش بنگاله تا سند

Ба шаҳр ӯад номаши раҷаи ҷсрт

به شهر اود نامش راجه جسرَت

зи тахташи осмон май баради ҳасрат

ز تختش آسمان می برد حسرت

зи адлаши оташу пунба шудаи хеш

ز عدلش آتش و پنبه شده خویش

Бародар хонда хондӣ гургро мяш

برادر خوانده خواندی گرگ را میش

Ба давраши бас ки гетӣ буд хуррам

به دورش بس که گیتی بود خرّم

Намонда номи ғами ҷуз дар спрғм

نمانده نام غم جز در سپرغم

зи иқболаши ҷаҳонро иди наврӯз

ز اقبالش جهان را عید نوروز

Ба базму разм чун хуршеди фирӯз

به بزم و رزم چون خورشید فیروز

Ба фурмонаш ба бустон карда булбул

به فرمانش به بستان کرده بلبل

Тағайюри номи нофармонӣ аз гул

تغیر نام نافرمانی از گل

Кашида теғи тезаши ханҷари меҳр

کشیده تیغ تیزش خنجر مهر

Ақим аз фитна гашта модари даҳр

عقیم از فتنه گشته مادر دهر

зи дасти орзӯи бахшиш дар офоқ

ز دست آرزو بخشش در آفاق

Шикастаи қадари зар чун ранги ушшоқ

شکسته قدر زر چون رنگ عشاق

Гурезони оз аз маликаш ба фарсанг

گریزان آز از ملکش به فرسنگ

Гирифтани куфр буд ва хостани нанг

گرفتن کفر بود و خواستن ننگ

Ба коми давлаташи нозу таманно

به کام دولتش ناز و تمنّا

Муроди ҳимматаши як як муҳайё

مراد همَّتش یک یک مهیا

Накарда лек бахти навҷуонаш

نکرده لیک بخت نوجوانش

Чароғии равшани андари хонадонаш

چراغی روشن اندر خاندانش

Ба сад ҷон орзӯ мекард фарзанд

به صد جان آرزو می کرد فرزند

намешуд нахли умедаши барӯманд

نمی شد نخل امّیدش برومند

зи Нитсаонаш садафҳо мешудӣ пар

ز نیسانش صدفها می شدی پر

намеомад ба кафи сари ришта дар

نمی آمد به کف سر رشتهٔ دُر

з беавлодӣ худ дошт афсӯс

ز بی اولادی خود داشت افسوس

Ки аз авлод монад ному номӯс

که از اولاد ماند نام و ناموس

Азон гӯйанд умраши ҷовдони бод

ازان گویند عمرش جاودان باد

Ки умри андар ҳақиқат ҳаст авлод

که عمر اندر حقیقت هست اولاد