Шабӣ аз даври бинӣ хилват орост
شبی از دور بینی خلوت آراست
з ҳар як аҳли дониши машварати хост
ز هر یک اهل دانش مشورت خواست
Баромад аз дили ҷсрти дами сард
برآمد از دل جسرَت دم سرد
Ҳисоби умри худ перона сар кард
حساب عمر خود پیرانه سر کرد
Ки умрамро шумор аз сад фузун аст
که عمرم را شمار از صد فزون است
Дарин андешаи ҷонами ғарқ хӯн аст
درین اندیشه جانم غرق خون است
Надорам ҳеҷ фарзандии валиаҳд
ندارم هیچ فرزندی ولیعهد
Ки баъд аз ман кунад номӯсро ҷаҳд
که بعد از من کند ناموس را جهد
Агар чаҳ давлатӣ дорам кмоҳӣ
اگر چه دولتی دارم کماهی
Маъаттал май гузорами кори шоҳӣ
معطّل می گذارم کار شاهی
Шумо ҳаряк накӯ хоҳед доно
شما هریک نکو خواهید دانا
Бгўӣиди ончӣ бояд кард мо ро
بگوئید آنچه باید کرد ما را
з ҷо ҷанбед аз он дониш пажӯҳон
ز جا جنبید از آن دانش پژوهان
Хиради санҷидаи перии маслиҳати дон
خرد سنجیده پیری مصلحت دان
Замин бӯсед , ҷсртро дуо кард
زمین بوسید، جسرت را دعا کرد
Ба ҷони воми дуоӣ ӯ адо кард
به جان وام دعای او ادا کرد
Забон бикшод ва гуфт : эй соҳиби иқбол
زبان بگشاد و گفت: ای صاحب اقبال
Ки гирад моҳу меҳр аз рӯй ту фол
که گیرد ماه و مهر از روی تو فال
Азин пас ғам мабош аз баҳри фарзанд
ازین پس غم مباش از بهر فرزند
Бад-ӣни тадбири хотир дор хурсанд
بدین تدبیر خاطر دار خرسند
Марои ин нуктаи нақл аз чор бед аст
مرا این نکته نقل از چار بید است
Алоҷи насли ту ҷг исмед аст
علاج نسل تو جگ اسمید است
зи баъди ҷги паии ҳўми оташии сӯз
ز بعد جگ پی هوم آتشی سوز
Чароғи хонадон зон оташи афрӯз
چراغ خاندان زان آتش افروز
Ба таҳсинаши ҳамаи кас лаб кушоданд
به تحسینش همه کس لب گشادند
Қарори маслиҳат бар ҷг бидоданд
قرار مصلحت بر جگ بدادند
зи хилвати рой чун бар тахт бинишаст
ز خلوت رای چون بر تخت بنشست
Гиреҳи басташ ба ҷони ваз ҷон камарбаст
گره بستش به جان وَز جان کمربست
Вазири маликро наздик худ хонд
وزیر ملک را نزدیک خود خواند
зи лаб бар фарқи бахташ гавҳар ифшоанд
ز لب بر فرق بختش گوهر افشاند
Ки моро ҷг исмедаст дар пеш
که ما را جگ اسمید است در پیش
Туро кардам вакили мутлақи хеш
ترا کردم وکیل مطلق خویش
Чу ҳиммати шӯи дарин корами мададгор
چو همت شو درین کارم مددگار
Ки ҳиммат кард бар ман воҷиби ин кор
که همت کرد بر من واجب این کار
Супурдаши пас калиди ганҷи хона
سپردش پس کلید گنج خانه
Изофа дод ҳиммат бар хазона
اضافه داد همت بر خزانه
Ки аз обу срўҷи он рӯй ҷо кун
که از آب و سروج آن روی جا کن
Ба назри ҷги шаҳрии нав банно кун
به نذر جگ شهری نو بنا کن
Раҳо карданд пас аспи сияҳи гӯш
رها کردند پس اسپِ سیه گوش
Ба дунболаши далерони зФркўш
به دنبالش دلیران ظفرکوش
Музайян бар гулӯяши лавҳӣ аз зар
مزّین بر گلویش لوحی از زر
Чу моҳи чордаҳ дар шаби мунаввар
چو ماه چارده در شب منور
Бар он зари лавҳи номи рои мстўр
بر آن زر لوح نام رای مسطور
Ҷӯ бар хуршеди тобони сиккаи нур
جو بر خورشید تابان سکّۀ نور
Навиштаи баъди номаши кини ҷнибт
نوشته بعد نامش کین جنیبت
Ба расми ҷг сар дода сети ҷсрт
به رسم جگ سر داده ست جسرت
Ҳар он рое ки бар ҷангаш буд раъй
هر آن رایی که بر جنگش بود رأی
Бибандади асп ва ӯ гардад сафи орой
ببندد اسپ و او گردد صف آرای
Ҳар он кас сулҳ шуд маъқӯли хотир
هر آن کس صلح شد معقول خاطر
Диҳад боҷ ва шавад дар ҷги ҳозир
دهد باج و شود در جگ حاضر
Наомад каси зи ҳукми рои берун
نیامد کس ز حکم رای بیرون
Мутӣъи ҳукм ӯ шуд рубъи маскӯн
مطیع حکم او شد ربع مسکون
Ба солии рубъи маскӯнро бпимўд
به سالی ربع مسکون را بپیمود
Нбстш ҳар киро ёро на он буд
نبستش هر که را یارا نه آن بود
Ба ҳафт иқлӣми гашт ва боз гардид
به هفت اقلیم گشت و باز گردید
Нишаста рой , роҳ ӯ ҳаме дид
نشسته رای، راه او همی دید
Хароҷ ҷсрт овараданд бар сар
خراج جسرت آوردند بر سر
Чаҳ хоқон ва чаҳ фағфур ва чаҳ қайсар
چه خاقان و چه فغفور و چه قیصر
Ситода бар сарираши тоҷдорон
ستاده بر سریرش تاجداران
Чу наргиси зор дар фасли баҳорон
چو نرگس زار در فصل بهاران
Дар он муддат ки монад асбаш ба ҷавлон
در آن مدت که ماند اسبش به جولان
Баннои шаҳр нав омад ба поён
بنای شهر نو آمد به پایان
Ҳмондми рой бо асби ҷаҳонгард
هماندم رای با اسب جهانگرد
Ба давлати шаҳри навро тхтгаҳ кард
به دولت شهر نو را تختگه کرد
Чаҳ шаҳри нав ки хуррами бӯстонӣ
چه شهر نو که خرم بوستانی
Нишоту хўшдлиро нўҷҳонӣ
نشاط و خوشدلی را نوجهانی
Мунаққаши кохҳои он зар андӯд
منقّش کاخهای آن زر اندود
Дару девори машку анбар андӯд
در و دیوار مشک و عنبر اندود
Нишаста ҷсрти андари ҷги мураббаъ
نشسته جسرت اندر جگ مربع
Ба тахти зар ба сари тоҷи мурассаъ
به تخت زر به سر تاج مرصع
зи ҳафт иқлӣми ҳафтод ва ду миллат
ز هفت اقلیم هفتاد و دو ملّت
Расиданд аз салои оми ҷсрт
رسیدند از صلای عام جسرت
Зиёфат кард гетиро ба эҳсон
ضیافت کرد گیتی را به احسان
Ки гашт аз зарра то хуршеди меҳмон
که گشت از ذره تا خورشید مهمان
Ҳар он неъмат ки дар хон ҷаҳон буд
هر آن نعمت که در خوان جهان بود
Нахондаи пеш ҳар кас дошт мавҷӯд
نخوانده پیش هر کس داشت موجود
зи кори нони диҳӣ чун дил бипардохт
ز کار نان دهی چون دل بپرداخت
Барои ганҷи бахшеи анҷумани сохт
برای گنج بخشی انجمن ساخت
Ҳаме борид яксон то ки будаш
همی بارید یکسان تا که بودش
Ба фарқи мӯру ҷами борони ҷўдш
به فرق مور و جم باران جودش
з бас зад баҳри дасташи мавҷи гавҳар
ز بس زد بحر دستش موج گوهر
Бар оварад орзӯии ҳафт кишвар
بر آورد آرزوی هفت کشور
зи ҷӯади ом ӯ дар рубъи маскӯн
ز جود عام او در ربع مسکون
Гадои ҳам кӣса шуд бо ганҷи қорун
گدا هم کیسه شد با گنج قارون
Намонда дар ҷаҳони муҳтоҷи як кас
نمانده در جهان محتاج یک کس
Биҷузи кӯдак ба шери модару бас
بجز کودک به شیر مادر و بس
Ба раъии рои пас пери брҳмн
به رأی رای پس پیر برهمن
Ба расми ҳўм оташ кард равшан
به رسم هوم آتش کرد روشن
Бар оташи муҷтамаъ аз кордонон
بر آتش مجتمع از کاردانان
Ҳамаи оташи параст ва бед хонон
همه آتش پرست و بید خوانان
Ба кори ҷг ҳар як по фишурданд
به کار جگ هر یک پا فشردند
Бихӯр ҳўми оташро супурданд
بخور هوم آتش را سپردند
Ба ҳукми чори бед оташ прессатон
به حکم چار بید آتش پرستان
Чу асби ҷгро карданд қурбон
چو اسب جگ را کردند قربان
Дар оташ сӯхтанд он асби мавҷӯд
در آتش سوختند آن اسب موجود
Ки расм ҷг исмед ин чунин буд
که رسم جگ اسمید این چنین بود
зи оташи ҷилва гар шуд шахсе аз нур
ز آتش جلوه گر شد شخصی از نور
Фурӯғи талъаташ чун оташи тавр
فروغ طلعتش چون آتش طور
Таниш дар шуъла чун ёқӯти шодоб
تنش در شعله چون یاقوت شاداب
Саропои оташин чун карами шаби тоб
سراپا آتشین چون کرم شب تاب
з оташ карда пероҳани тан ӯ
ز آتش کرده پیراهن تن او
Чу хуршеду шафақи пероҳан ӯ
چو خورشید و شفق پیراهن او
Ба ҷсрт гуфт хез эй рой баргир
به جسرت گفت خیز ای رای برگیر
Ба ҷоми зари биринҷи пухта дар шер
به جام زر برنج پخته در شیر
Ки ин псхўрдаҳ рӯҳонӣон аст
که این پسخوردهٔ روحانیان است
Ба ҷисми орзӯии мурда , ҷонаст
به جسم آرزوی مرده، جانست
Бирав дигари зи навмидии макаши оҳ
برو دیگر ز نومیدی مکش آه
Ки ҷги ту шудаи мақбули даргоҳ
که جگ تو شده مقبول درگاه
Туфайли ҷг чу ин оташ фурӯзӣ
طفیل جگ چو این آتش فروزی
Турои худ чор фарзандаст рӯзӣ
ترا خود چار فرزند است روزی
Чунон толеъ шаванд ин чори ахтар
چنان طالع شوند این چار اختر
Ки монад номи ту то рӯзи маҳшар
که ماند نام تو تا روز محشر
Чу ҷсрт дид он нур наоне
چو جسرت دید آن نور نهانی
з оташ ёфт оби зиндагонӣ
ز آتش یافت آب زندگانی
Тавозуъ карду ҷом шер бигирифт
تواضع کرد و جام شیر بگرفت
Табаррук чун мурӣд аз пер бигирифт
تبرّک چون مرید از پیر بگرفت
зи бас шодӣ намонда бар замини пой
ز بس شادی نمانده بر زمین پای
Сабк бар ҷуст ва кард андари ҳарами ҷой
سبک بر جست و کرد اندر حرم جای
Се бонӯии калонро пеш худ хонд
سه بانوی کلان را پیش خود خواند
Ба сад ҷон дар канор хеш бинишонад
به صد جان در کنار خویش بنشاند
Ба даст хеш кард он шери тақсим
به دست خویش کرد آن شیر تقسیم
Якеро ним дуро нимаи ним
یکی را نیم دو را نیمۀ نیم
Ҳамон шаб ҳар се маро монад умед
همان شب هر سه مه را ماند امید
Ба на ма борҳо чиданд аз бед
به نه مه بارها چیدند از بید
Нахустин кўсло шуд мушаррафи ром
نخستین کوسلا شد مشرف رام
Дамид аз кейкеи моҳии ?бирти ном
دمید از کیکیی ماهی برت نام
Сўиро чун дар ганҷина бикшод
سویرا چون در گنجینه بگشاد
Стргнро ба лчмн тавъамон дод
سترگن را به لچمن توأمان داد
Ба тифлии кини чаҳор арқони давлат
به طفلی کین چهار ارکان دولت
Тавоно мешуданд аз нозу неъмат
توانا می شدند از ناز و نعمت
Дил лчмн шудӣ аз ром хурсанд
دل لچمن شدی از رام خرسند
Стргнро ба ?бирт афтод пайванд
سترگن را به برت افتاد پیوند
Ба ҳар ҷои ром бо иқбол ме рафт
به هر جا رام با اقبال می رفت
Чу сояи лчмн аз дунбол ме рафт
چو سایه لچمن از دنبال می رفت
Ба бозии ду ба ду ҳрчори нозон
به بازی دو به دو هرچار نازان
Ҳаме карданд бозии нози бозон
همی کردند بازی ناز بازان
Ки омад холи ?бирт аз мллки панҷоб
که آمد خال برت از مللک پنجاب
Ба ҷсрт гуфт к-эии рои зФрёб
به جسرت گفت کای رای ظفریاب
Ба ман бисипор хоҳарзодаи ман
به من بسپار خواهرزادهٔ من
Ки дар панҷоби устодони пари фан
که در پنجاب استادان پُر فن
Ба ҷони таълими илму донишу дайн
به جان تعلیم علم و دانش و دین
Кунанд он сон ки гуяд халқи таҳсин
کنند آن سان که گوید خلق تحسین
Ҷавон гардад кунад касби саодат
جوان گردد کند کسب سعادت
Ба пеш рой ояд баҳри хизмат
به پیش رای آید بهر خدمت
Сӯии панҷоб аз фармӯдаи шоҳ
سوی پنجاب از فرمودهٔ شاه
?бирт рафту стргн низ ба ҳамроҳ
برت رفت و سترگن نیز به همراه
Дар он кишвари ҳилолаши гашти маҳтоб
در آن کشور هلالش گشت مهتاب
Қавии сарпанҷаи гашт аз оби панҷоб
قوی سرپنجه گشت از آب پنجاب
зи ҳоли ?бирт то кӣ гӯям ӣнҷо
ز حال برت تا کی گویم اینجا
Ману гуфтори ишқи рому сито
من و گفتار عشق رام و سیتا