Ба тахти осмон чун шоҳи ховар

به تخت آسمان چون شاه خاور

зи фатҳи деви шаб каҷ монад афсар

ز فتح دیو شب کج ماند افسر

Тилисми ангези девони фусуни соз

طلسم انگیز دیوان فسون ساز

з ҳар сӯ ҷодуӣ карданд оғоз

ز هر سو جادویی کردند آغاز

Ба ҷои тоъат аз тأи сироФсўн

به جای طاعت از تأ ثیرافسون

Равон шуд ҷӯйҳо аз рему зи хӯн

روان شد جویها از ریم و ز خون

Замин аз фитнаи шӯридаи зами ан низ

زمین از فتنه شوریده زم ان نیز

Ҳаме борид оташи осмон низ

همی بارید آتش آسمان نیز

Чу роми он фитна дид аз шари девон

چو رام آن فتنه دید از شر دیوان

Ба фавҷи дев бар зад тири борон

به فوج دیو بر زد تیر باران

зи тири роми фавҷ дев бишикаст

ز تیر رام فوج دیو بشکست

зи боронаши ғубор фитна бинишаст

ز بارانش غبار فتنه بنشست

Сипоҳи деви зоди охир забун шуд

سپاه دیو زاد آخر زبون شد

Ливоӣ кед эшон сарнигӯн шуд

لوای کید ایشان سرنگون شد

Рўорў дар сипоҳ дев афтод

روارو در سپاه دیو افتاد

Сипоҳ омад ба разми роми истод

سپاه آمد به رزم رام ایستاد

Хаданги оташини андохти ҷонсӯз

خدنگِ آتشین انداخت جانسوز

Чу тираи оҳи мазлӯмони ҷаҳони сӯз

چو تیره آه مظلومان جهان سوز

зи тираши деви тираи ҷумлаи тани сӯхт

ز تیرش دیو تیره جمله تن سوخت

Шаҳоби роми шахси аҳримани сӯхт

شهاب رام شخص اهرمن سوخت

Мҳодиўӣ яқин шуд роми хуши ком

مهادیوی یقین شد رام خوش کام

зи дониш дар ниҳоди деви худ ком

ز دانش در نهاد دیو خود کام

Аён шуд фавҷи морич аз дигар сӯй

عیان شد فوج ماریچ از دگر سوی

Ҳамаи якад л ба ҷанги роми икрўӣ

همه یکد ل به جنگ رام یکروی

Ба тани морич ҳам зад новак хӯрд

به تن ماریچ هم زد ناوک خورد

зи саҳмаши нимаи ҷон бо худ буруни барад

ز سهمش نیمه جان با خود برون برد

Ба дарё рафт пинҳон шуд зи бимаш

به دریا رفت پنهان شد ز بیمش

зи саҳм ӯ дил ва ҷон шуд ду нимаш

ز سهم او دل و جان شد دو نیمش

Чу ром аз кори девон дил бипардохт

چو رام از کار دیوان دل بپرداخت

Ба чашми халқи худ росрхи рӯи сохт

به چشم خلق خود راسرخ رو ساخت

Ба хизмат кард бсўомтрро шод

به خدمت کرد بسوامتر را شاد

Дигар дар хизматаши икпои устод

دگر در خدمتش یکپای استاد

Ки кардам ончӣ гуфтӣ хизмати ту

که کردم آنچه گفتی خدمت تو

Ба ҷони миннати туфайли ҳиммати ту

به جان منّت طفیل همت تو

Кунун ҳам аистодстм ба икпоӣ

کنون هم ایستادستم به یکپای

Агар кор дигар дорӣ бифармоӣ

اگر کار دگر داری بفرمای

Вагар кории надорӣ рухсатам кун

وگر کاری نداری رخصتم کن

Дили ҷсрти халос аз меҳнатам кун

دلِ جسرت خلاص از محنتم کن

Ҷавобаш дод бсўомтри доно

جوابش داد بسوامتر دانا

Ки дар тараат ҳаме хонанд мо ро

که در ترهت همی خوانند ما را

Ҷнки ҷги сўинбри 2 пеш карда аст

جنک جگ سوینبر ۲ پیش کرده است

Ҷаҳони меҳмони ҷашн хеш карда аст

جهان مهمان جشن خویش کرده است

Талаб кардааст роён ҷаҳон ро

طلب کرده است رایان جهان را

Ниҳода дар миёни заррини камон ро

نهاده در میان زرین کمان را

Ҳар он кас каш кунад он қисса то гӯш

هر آن کس کش کند آن قصه تا گوش

Бадви созанди ситоро ҳам оғӯш

بدو سازند سیتا را هم آغوش

Маро рафтан дар онҷои худ зарур аст

مرا رفتن در آنجا خود ضرور است

Савоби оташи ҷг , айн нур аст

ثواب آتش جگ، عین نور است

Ту кардӣ кори худ охир чаҳ кор аст

تو کردی کار خود آخر چه کار است

Кунун дар ҳар ду амрат ихтиёраст

کنون در هر دو امرت اختیارست

Агар хоҳии тамошоӣ камон кун

اگر خواهی تماشای کمان کن

Вагарнаи рӯи падарро тоза ҷон кун

وگرنه رو پدر را تازه جان کن

Ба бсўомтри гуфтои роми хўшхи вай

به بسوامتر گفتا رام خوشخ وی

Сўинбр чист сито кист бар гӯй

سوینبر چیست سیتا کیست بر گوی