зи раҳ рафтани замонии нормиднд
ز ره رفتن زمانی نارمیدند
Ба рӯзи ҷашн дар тараати расиданд
به روز جشن در ترهت رسیدند
Дар он маҷмаъи паии бахти озмоиӣ
در آن مجمع پی بخت آزمایی
Ҳаме карданд роён худ намое
همی کردند رایان خود نمایی
Яке бар ҷяш бе андозаи нозон
یکی بر جِیش بی اندازه نازان
Яке бар малику давлати муҳраи бозон
یکی بر ملک و دولت مهره بازان
Яке ному насабро ёд ме кард
یکی نام و نسب را یاد می کرد
Яке худ бар ҳасб , дил шод ме кард
یکی خود بر حسب، دل شاد می کرد
Яке бар ишқ худ гашта фусуни санҷ
یکی بر عشق خود گشته فسون سنج
Яке ангехта мансӯбаи ганҷ
یکی انگیخته منصوبۀ گنج
Яке мағрур ҳамчун барқ бар теғ
یکی مغرور همچون برق بر تیغ
Якеро лофи гавҳари бориши меғ
یکی را لاف گوهر بارش میغ
Хирад ҳар дами гули назора май чид
خرد هر دم گل نظاره می چید
Нишаста ишқи арз ҳасан ме дид
نشسته عشق عرض حسن می دید
Чу аҳли ҷашн рӯй роми диданд
چو اهل جشن روی رام دیدند
Ба истиқболи пеш аз худ давиданд
به استقبال پیش از خود دویدند
Ба худ гуфтанд ҳар як ҳайрат ин аст
به خود گفتند هر یک حیرت این است
Ки хуршеди фалак чун брзмин аст
که خورشید فلک چون برزمین است
Шиквааш кард бар шоҳони тқди м
شکوهش کرد بر شاهان تقد م
Чу ояд об бар хезади таяммум
چو آید آب بر خیزد تیمم
Ҷнки таъзим зоҳид карда бархест
جنک تعظیم زاهد کرده برخاست
Барои миҳмон хлўтгаҳ орост
برای میهمان خلوتگه آراست
Ниҳон пурсед азуи кин навҷавон кист
نهان پرسید ازو کین نوجوان کیست
Либоси фақр дар бар аз пай чист ?
لباس فقر در بر از پی چیست؟
зи иқболаш чунон донам ки шоҳ аст
ز اقبالش چنان دانم که شاه است
Ки пишониш бар давлат гувоҳ аст
که پیشانیش بر دولت گواه است
Ба ӯ хешаст монои ҳамраҳ ӯ
به او خویش است مانا همره او
Ки чун хуршед май тобади ма ӯ
که چون خورشید می تابد مه او
Табассум карда зоҳид бо ҷнк гуфт
تبسم کرده زاهد با جنک گفت
Шукр хандид ва дар гуфтани гуҳари сифт
شکر خندید و در گفتن گهر سفت
Ки ин соҳибқиронро ром ном аст
که این صاحبقران را رام نام است
Ба теғи барқи теғаши ҳам ниёам аст
به تیغ برق تیغش هم نیام است
Ба хӯни душманони ин шери сармаст
به خون دشمنان این شیر سرمست
Чу хуршедаст сад ханҷар ба якдаст
چو خورشیدست صد خنجر به یکدست
Зтирши заҳр Марӣ карда бар зиҳ
زتیرش زهر ماری کرده بر زه
зи шамшераш ба шери шарзаи ларза
ز شمشیرش به شیر شرزه لرزه
Ба чашмаши пелро мастӣ намонда
به چشمش پیل را مستی نمانده
Чаҳ мастӣ балки худ ҳастӣ намонда
چه مستی بلکه خود هستی نمانده
Дги ри ин лчмни гетӣ ситон аст
دگ ر این لچمن گیتی ستان است
Ба бозу бо бародари ҳам Аннан аст
به بازو با برادر هم عنان است
Зики равғани чароғӣ ҳар ду пари нур
زیک روغن چراغی هر دو پر نور
Чу гавҳари зоди ҳи Нитсаону кофур
چو گوهر زاد هٔ نیسان و کافور
Барои хотири ман раҷаи ҷсрт
برای خاطر من راجه جسرت
зи баҳри қатл девон дод рухсат
ز بهر قتل دیوان داد رخصت
зи дафъи шари девони ин ду фарзанд
ز دفع شر دیوان این دو فرزند
Дили як олимӣ карданд хурсанд
دل یک عالمی کردند خرسند
Кунун завқаст роми навҷавон ро
کنون ذوقست رام نوجوان را
Ки дар маҷмаъ кашад пешати камон ро
که در مجمع کشد پیشت کمان را
Аз он рӯи ромро шавқ камонаст
از آن رو رام را شوق کمانست
Ки зеби чашми хубон з абрувонаст
که زیب چشم خوبان ز ابروانست
Ҷнк бишунид ва дар таъзими афзуд
جنک بشنید و در تعظیم افزود
Ишорат кард ки оранди он камони зуд
اشارت کرد که آرند آن کمان زود
зи хонаи сад касаш берун ниҳоданд
ز خانه صد کسش بیرون نهادند
Чу бурҷи қавс бар гардун ниҳоданд
چو برج قوس بر گردون نهادند
Ба пеш ром овараданд гардун
به پیش رام آوردند گردون
Сабк аз қайди қурбони сохт берун
سبک از قید قربان ساخت بیرون
Зада дасти он камони абрӯ ба фармон
زده دست آن کمان ابرو به فرمان
Камон бар гӯшаи абрӯаши қурбон
کمان بر گوشۀ ابروش قربان
Чу оташ нарм карда банди бандаш
چو آتش نرم کرده بند بندش
з беқайдӣ ба қайд зиҳ фикандаш
ز بی قیدی به قید زه فکندش
Чу он қавси қзҳро сохтаи зиҳ
چو آن قوس قزح را ساخته زه
Бигуфт аз чошнии қавси қзҳ ; зиҳ !
بگفت از چاشنی قوس قزح؛ زه !
Аз он дар чошнӣ хамёза оварад
از آن در چاشنی خمیازه آورد
Ки бедораши зи хоб умрҳо кард
که بیدارش ز خواب عمرها کرد
Ба навъе даст кард он қабзаро чуст
به نوعی دست کرد آن قبضه را چست
Каз он сахтӣ шуда чун дасти каси суст
کز آن سختی شده چون دست کس سست
Нарафта дар камони хонаи магари ром
نرفته در کمان خانه مگر رام
Ки моҳ нав шуд аз нави бурҷи баҳром
که ماه نو شد از نو برج بهرام
На дршд дар камони роми зафари кеш
نه درشد در کمان رام ظفر کیش
Дар омад муштарӣ дар хи анаи хеш
در آمد مشتری در خ انۀ خویش
Шараф шуд муштариро Зуҳраро авҷ
شرف شد مشتری را زهره را اوج
Мау хур зон қирон саъд шуд завҷ
مه و خور زان قران سعد شد زوج
Кашида қавси гардуни бозуӣ ӯ
کشیده قوس گردون بازوی او
Нагашта хами камони абрӯӣ ӯ
نگشته خم کمان ابروی او
Кашида он камони абрӯи кушода
کشیده آن کمان ابرو گشاده
зи саҳмаши ларза дар роён фитода
ز سهمش لرزه در رایان فتاده
Ҷаҳон ларзад чу меҳр аз қавси тобад
جهان لرزد چو مهر از قوس تابد
Чунин маънӣ ба ғайр аз ман ки ёбад ?
چنین معنی به غیر از من که یابد؟
Азони абрӯ камон гуфт эй камондор
ازآن ابرو کمان گفت ای کماندار
Кашидӣ ду камони хуши хуш ба якбор
کشیدی دو کمان خوش خوش به یکبار
Камон бишикасту тираш брҳдФ хӯрд
کمان بشکست و تیرش برهدف خورد
Чу мардони гӯй аз майдони бадари барад
چو مردان گوی از میدان بدر برد
Шикастаи қабзааш дар трктозӣ
شکسته قبضه اش در ترکتازی
Камони хас чу Тифлонро ба бозӣ
کمان خس چو طفلان را به بازی
Камони андар шикастан додаш овоз
کمان اندر شکستن دادش آواز
Чу бишикастӣ зи дасти худ миндоз
چو بشکستی ز دست خود مینداز
Камон бишикаст ар чаҳ сҳмнок аст
کمان بشکست ار چه سهمناک است
Чу толеъ ёр бошад аз он чаҳ бокаст ?
چو طالع یار باشد از آن چه باک است؟
Камон бишикаст баҳри ақд бастан
کمان بشکست بهر عقد بستن
Зиҳӣ бастан ки зуди орад шикастан
زهی بستن که زود آرد شکستن
Шикастан медиҳад пайвандро соз
شکستن می دهد پیوند را ساز
Чу пайвандӣ ки ҳаргиз нашканад боз
چو پیوندی که هرگز نشکند باز
Ки дидаи сет аз шикастани шоду хуррам
که دیده ست از شکستن شاد و خرم
Харидори камону соҷши ҳам
خریدار کمان و صاجش هم
Аҷаб буд он шикастан зу аҷаб тар
عجب بود آن شکستن زو عجب تر
Тамошогари ҳазинтар аз камон гар
تماشاگر حزین تر از کمان گر
На танҳо ром бишикаст он камон ро
نه تنها رام بشکست آن کمان را
Камарҳои ҳамаи назораи гон ро
کمرهای همه نظاره گان را
Ҷаҳонии мад ъиро дили шикаста
جهانی مد عی را دل شکسته
Ба чашми ҳосидон тирӣ нишаста
به چشم حاسدان تیری نشسته
Ба бахти ишқи ошиқи кор худ кард
به بخت عشق عاشق کار خود کرد
Ҳавасро гармӣ ҳангома шуд сард
هوس را گرمی هنگامه شد سرد
Равони гаштанд роён аз ҳасад беш
روان گشتند رایان از حسد بیش
зи бегонаи хаҷали шарманда аз хеш
ز بیگانه خجل شرمنده از خویش
Мисли зани ин мисли зон вақт баста аст
مثل زن این مثل زان وقت بسته است
Ки бигурез аз камон гарчи шикаст аст
که بگریز از کمان گرچه شکست است
Чу зоғон зон камонро пас надиданд
چو زاغان زان کمان را پس ندیدند
Ки дигари зи обрӯӣ худ рамеданд
که دیگر ز آبروی خود رمیدند
Ҷнк дар бар каши яд ва кард икром
جنک در بر کش ید و کرد اکرام
Кашида қашқа бар пешонии ром
کشیده قشقه بر پیشانی رام
Ҳмоӣл аз гуҳари зан араш афканд
حمائل از گهر زنّ ارش افکند
Ба домодии хешаш сохт хурсанд
به دامادی خویشش ساخت خرسند
Ба номаши номзад чун гашти сито
به نامش نامزد چون گشت سیتا
Фиристод ин хабари муждаи падар ро
فرستاد این خبر مژده پدر را