Чу ҷсрт дар ӯад бинишаст дилшод

چو جسرت در اود بنشست دلشاد

Ба ҷо оварад шукри ҳақи зи авлод

به جا آورد شکر حق ز اولاد

Ба хлўи ти маслиҳати ҷуст аз вазирон

به خلو ت مصلحت جست از وزیران

Ниҳон пурсед к-эии равшани замирон

نهان پرسید کای روشن ضمیران

Марои умр охир омад гаштаам пер

مرا عمر آخر آمد گشته ام پیر

Салоҳи давлат акнӯн чист тадбир

صلاحِ دولت اکنون چیست تدبیر

зи даст пер ноед кори шоҳӣ

ز دست پیر ناید کار شاهی

Ҷавон хоҳаст фари каҷи кулоҳӣ

جوان خواه است فرِ کج کلاهی

Чу роми ман ҷавон ва шер мардаст

چو رام من جوان و شیر مردست

зи дасташ ончӣ омад кас накардаст

ز دستش آنچه آمد کس نکردست

Ҳамон беҳтар ки бар тахташи нишонам

همان بهتر که بر تختش نشانم

Ба дасти худ ба тоҷаш зар фишонам

به دست خود به تاجش زر فشانم

Рӯми пас дар бабандам бар рухи ғайр

روم پس در ببندم بر رخ غیر

Парастишгар шавам дар гӯшаи дайр

پرستشگر شوم در گوشۀ دیر

Ба раъии рой ҳар кас офарин кард

به رأی رای هر کس آفرین کرد

Мунаҷҷим омад ва соъат гузин кард

منجم آمد و ساعت گزین کرد

Муқарар шуд ки фардои ром бар тахт

مقرر شد که فردا رام بر تخت

зи даст рой ёбад афсару тахт

ز دست رای یابد افسر و تخت

Барои кор фармо рой фармуд

برای کار فرما رای فرمود

Ба асбоби ҷулусаши сози мавҷӯд

به اسباب جلوسش ساز موجود

Ҳамеи бурданди ин мужда наоне

همی بردند این مژده نهانی

Барои роми баҳри муждагонӣ

برای رام بهر مژدگانی

Чу бишунид ин бишорати модарро м

چو بشنید این بشارت مادر را م

Кафш Нитсаон шуд аз борони анъом

کفش نیسان شد از باران انعام

Канизи ?бирти азин ғайрат барошуфт

کنیز برت ازین غیرت برآشفت

Ба гӯши модар б рати ин сухан гуфт

به گوش مادر ب رت این سخن گفت

Ки дар ишқи ту ҷсрт бевафо шуд

که در عشق تو جسرت بی وفا شد

Аз он меҳраш ба пӯр кўсло шуд

از آن مهرش به پور کوسلا شد

Ба тахти малик ӯро май нишонд

به تخت ملک او را می نشاند

зи давлати ?бирти Н аомид монад

ز دولت برت ن اامید ماند

Турогар эътимоди меҳр ӯ ҳаст

ترا گر اعتماد مهر او هست

Ғанимати дон , мадаи шаби фурсат аз даст

غنیمت دان، مده شب فرصت از دست

Паии тадбири худ мардона бархез

پی تدبیر خود مردانه برخیز

Ба кори ?бирти шӯ , мансӯбаи ангез

به کار برت شو، منصوبه انگیز

Ҷавобаш дод ва дил доду гуҳари сифт

جوابش داد و دل داد و گهر سفت

Бар он дилсӯзиаш сад офарин гуфт

بر آن دلسوزی اش صد آفرین گفت

Марои ҷсрти зи ҷони фармон пазир аст

مرا جسرت ز جان فرمان پذیر است

Ки дар занҷири зулфи ман асир аст

که در زنجیر زلف من اسیر است

Рухам то нанигарад чашмаш нахобад

رخم تا ننگرد چشمش نخوابد

Шавад бетоб агар зулфам нтобад

شود بی تاب اگر زلفم نتابد

Вар аз нозами дил ӯ бениёз аст

ور از نازم دل او بی نیاز است

Сари зулфи марои ришта дароз аст

سر زلف مرا رشته دراز است

Ниёз ӯ зи нози ман хаҷали бод

نیاز او ز ناز من خجل باد

зи теғ ишваам хунаши бҳли бод

ز تیغ عشوه ام خونش بحل باد

Чу лаълам дар шикархандӣ кунад дайр

چو لعلم در شکرخندی کند دیر

зи баси лаб тишнагӣ ояд зи ҷони сайр

ز بس لب تشنگی آید ز جان سیر

Сипоҳи ишқ май орем акнӯн

سپاه عشق می آریم اکنون

Ки тозам бар шикеб ӯ ба шбхўн

که تازم بر شکیب او به شبخون

зи зулфи обистан фитна кунам шаб

ز زلف آبستن فتنه کنم شب

Забон бандаш кунам аз ҷунбиши лаб

زبان بندش کنم از جنبش لب

зи тоби турраи гирами ҷодуии вом

ز تاب طره گیرم جادویی وام

Ки дилтангаш кунам чун ҳалқаи дом

که دلتنگش کنم چون حلقۀ دام

Ба пушти пои занам рӯй ниёзаш

به پشت پا زنم روی نیازش

Тағофул каш кунам аз теғи нозаш

تغافل کش کنم از تیغ نازش

Ҳарифӣ карда нарад фитнаи бозам

حریفی کرده نرد فتنه بازم

Фиребаш дода , кор худ бисозам

فریبش داده، کار خود بسازم

Чу ҷсрт дар ҳарами шамъи шабистон

چو جسرت در حرم شمع شبستان

Фусурда ёфт дар худ монад ҳайрон

فسرده یافت در خود ماند حیران

Ки ҷоми меҳр чун лабрез хӯн аст

که جام مهر چون لبریز خون است

Баҳори зиндагии пажмурда чун аст

بهار زندگی پژمرده چون است

Гулистони шабистонро чаҳ шуд зеб

گلستان شبستان را چه شد زیب

Чароғашро магар зад боди осеб

چراغش را مگر زد باد آسیب

Фусун чоплусӣ хонд бисёр

فسون چاپلوسی خواند بسیار

Наомад он парӣ , лекин ба гуфтор

نیامد آن پری، لیکن به گفتار

Бурун , аз ноз , фавҷ ишва орост

برون، از ناز، فوج عشوه آراست

Дарун , аз ишқ , ҳасан ӯ мадади хост

درون، از عشق، حسن او مدد خواست

Чу шуд наздик аз он афсуни дамӣдан

چو شد نزدیک از آن افسون دمیدن

Ҳалоки мурғи дом аз баси тпидн

هلاک مرغ دام از بس طپیدن

Зарурат шуд ки нози дӯсти озор

ضرورت شد که ناز دوست آزار

Бибахшоед барон мурғи гирифтор

ببخشاید بران مرغ گرفتار

Ба навъе кейке дода ҷавобаш

به نوعی کیکیی داده جوابش

Ки маъшӯқӣ таровид аз итобаш

که معشوقی تراوید از عتابش

Ки бади аҳдӣ ба ишқи мо мёўиз

که بد عهدی به عشق ما میاویز

зи бад аҳдон нишоед ғайри парҳез

ز بد عهدان نشاید غیر پرهیز

Даруни бегона , беруни ошноӣ

درون بیگانه، بیرون آشنایی

Ба маъшӯқон раҳо кун биўФоиӣ

به معشوقان رها کن بیوفایی

Ба бади аҳдӣ мисл кардӣ вафо ро

به بد عهدی مثل کردی وفا را

Наёвардӣ ба хотири аҳди мо ро

نیاوردی به خاطر عهد ما را

ҶФокоро ! дилам то кӣ кунӣ риш

جفاکارا! دلم تا کی کنی ریش

Вафодории биомуз аз ғами хеш

وفاداری بیاموز از غم خویش

Чунон кард аз вафои аҳди ту инкор

چنان کرد از وفا عهد تو انکار

Ки шуд номи ҷавонӣ зу вафодор

که شد نام جوانی زو وفادار

Ҷавобаш дод к-эии худ рӯй худ ри أӣ

جوابش داد کای خود روی خود ر أی

Чаҳ бади аҳдии зи ман срзд ? бифармоӣ

چه بد عهدی ز من سرزد؟ بفرمای

Чисони аҳди куҳани с азам фаромӯш

چسان عهد کهن س ازم فراموش

Вафо аз ҳар бен мӯем занад ҷӯш

وفا از هر بن مویم زند جوش

Санам гуфташ ки ёдати бод бар ҷон

صنم گفتش که یادت باد بر جان

Чу захмӣ омадӣ аз ҷанги девон

چو زخمی آمدی از جنگ دیوان

Танати хаста ба пайконҳои длдўз

تنت خسته به پیکانهای دلدوز

Сарат мондам ба зонуи чли шбонрўз

سرت ماندم به زانو چل شبانروز

з дилсӯзӣ нахурдам ҳеҷ ҷузи ғам

ز دلسوزی نخوردم هیچ جز غم

Ба тиморат накардам хоби икдм

به تیمارت نکردم خواب یکدم

Барон ғмхўоргӣ худ додӣ инсоф

بران غمخوارگی خود دادی انصاف

Надонам ваъда кардӣ ё задӣ лоф !

ندانم وعده کردی یا زدی لاف !

Ки додам ончӣ бошад орзӯят

که دادم آنچه باشد آرزویت

Дилу ҷонами фидои тори мӯии т

دل و جانم فدای تار موی ت

Гирифтам аз ту ман ваъда дар он дам

گرفتم از تو من وعده در آن دم

Ба дили бастами гиреҳ , ваъдаи қисми ҳам

به دل بستم گره، وعده قسم هم

Ки ҳргаҳ аз ту хоҳам орзӯе

که هرگه از تو خواهم آرزویی

Бубахшӣ ва набинӣ ҳеҷ сӯе

ببخشی و نبینی هیچ سویی

Кунун зини каҷравии мардонаи баргард

کنون زین کجروی مردانه برگرد

Карӣмии ваъдаро бояд вафо кард

کریمی وعده را باید وفا کرد

Кунигар тозаи паймони куҳан ро

کنی گر تازه پیمان کهن را

Гушойам бо ту зини хоҳиши сухан ро

گشایم با تو زین خواهش سخن را

Надонист ва дигар бора қисм хӯрд

ندانست و دگر باره قسم خورد

Нёндишид кин софаст ё дард

نیاندیشید کین صافست یا درد

Чу дид он ишваи сози фитнаи ангез

چو دید آن عشوه ساز فتنه انگیز

Ки аз боди фусуни гашти оташаши тез

که از باد فسون گشت آتشش تیز

Ба оташи хости сӯзади хону монаш

به آتش خواست سوزد خان و مانش

Ниҳоди он рози пинҳон дар майонаш

نهاد آن راز پنهان در میانش

Ки шоҳои ин дўхўоҳшро ба ман бахш

که شاها این دوخواهش را به من بخش

Муроди ман ба дасти хештани бахш

مراد من به دست خویشتن بخش

Яке иқболи ?бирт аз афсари рой

یکی اقبال برت از افسر رای

Дувуми ихроҷи ром аз кишвари рой

دوم اخراج رام از کشور رای

Азин гуфтор ҳайрон монад ҷсрт

ازین گفتار حیران ماند جسرت

зи ҳайрати гашти ҷсрти айни ҳайрат

ز حیرت گشت جسرت عین حیرت

На сабри он казу гардад ҷудои ром

نه صبر آن کزو گردد جدا رام

На тоби он ки бади аҳдаш буд ном

نه تاب آن که بد عهدش بود نام

Гиреҳ шуд бар лаб аз ҳайрати ҷавобаш

گره شد بر لب از حیرت جوابش

Хаёли дузди чашмаши баради хўоиш

خیال دزد چشمش برد خوایش

Ҳарифаши барад аз кафи дастмоя

حریفش برد از کف دستمایه

Ба хок афтод беҷонтар зи соя

به خاک افتاد بی جان تر ز سایه

Збо Н шуд ханҷари хасм аз баҳона

زبا ن شد خنجر خصم از بهانه

Ду чашм ӯ кашид аз чшмхонаҳ

دو چشم او کشید از چشمخانه

Ҳамаи шаб чун саҳар мекунад ҷонӣ

همه شب چون سحر می کند جانی

зи бими марги ғам , соҳибқиронӣ

ز بیم مرگ غم، صاحبقرانی

Барои ?бирт фармон шуд ки башитоб

برای برت فرمان شد که بشتاب

Ба азми тахтгоҳ аз малики панҷоб

به عزم تختگاه از ملک پنجاب