Ба номи соқии даври паёпай

به نام ساقی دور پیاپی

Ки ҳам ҷомаст ва ҳам мастӣ ва ҳам май

که هم جام است و هم مستی و هم می

Ҳарифи хилват ҳар дарди ошом

حریف خلوت هر درد آشام

Саранҷоми хумор бе саранҷом

سرانجام خمارِ بی سرانجام

На аз бади мастии кас дар шикоят

نه از بد مستیِ کس در شکایت

На аз каҷи нағмагии буии кноит

نه از کج نغمگی بوی کنایت

Чунин соқӣ ва мо махмур то чанд ?

چنین ساقی و ما مخمور تا چند؟

зи базми шоҳиди худ давр то чанд ?

ز بزم شاهد خود دور تا چند؟

Агар ҳушёр ва махмур меӣ ҳаст

اگر هشیار و مخمور میی هست

Мадор аз домани соқии худ даст

مدار از دامن ساقی خود دست

Масеҳо ! рӯи забони зини нағма бар банд

مسیحا ! رو زبان زین نغمه بر بند

Машав мағрури зи алтофи худованд

مشو مغرور ز الطاف خداوند

зи лутф шоҳ набӯд эътиборӣ

ز لطف شاه نبود اعتباری

Басони банда бояд кирдигорӣ

بسان بنده باید کردگاری

Ҳазар кун аз забони теғи гавҳар

حذر کن از زبان تیغ گوهر

Ки аз теғи забон теғаст бар сар

که از تیغ زبان تیغ است بر سر

намегӯям забони зини нағмаи даракаш

نمی گویم زبان زین نغمه درکش

Ҳамин парда ба оҳанги дгркш

همین پرده به آهنگ دگرکش

Даҳон аз чашма ҳайвон башуем

دهان از چشمۀ حیوان بشویم

Пас онгаҳ номи покаш боз гӯям

پس آنگه نام پاکش باز گویم

Ба ҷонгар вои даҳон хеш кардам

به جان گر وا دهان خویش کردم

Ҳам аз ёди ту бо ман мезанад дам

هم از یاد تو با من می زند دم

Ҳаловат дод зикраши коми ҷон ро

حلاوت داد ذکرش کام جان را

Шукри ришвати даҳуми ширини забон ро

شکر رشوت دهم شیرین زبان را

Ба номи нуктаи гири нуктаи донон

به نام نکته گیر نکته دانان

Забони дони забон бе забонон

زبان دان زبان بی زبانان

зи баҳри қудраташи гардуни ҳубобӣ

ز بحر قدرتش گردون حبابی

зи нили раҳматаши дарёи сарое

ز نیل رحمتش دریا سرایی

Чунон раҳмат ба лутф ӯ гувоҳ аст

چنان رحمت به لطف او گواه است

Ки тоъат назд афв ӯ гуноҳ аст

که طاعت نزد عفو او گناه است

Гунаҳ тоъат шавад чун ӯ писандад

گنه طاعت شود چون او پسندد

Малики осӣ чу лутфаш дар бибандад

ملک عاصی چو لطفش در ببندد

Ба дасти лутф ӯ нозони гунаҳкор

به دست لطف او نازان گنهکار

Чу ман осӣ ба бахшоиши сазовор

چو من عاصی به بخشایش سزاوار

зи бими қаҳр ӯ саргаштаи олам

ز بیم قهر او سرگشته عالم

Чаҳ ҷбрил ва чаҳ Иблис ва чаҳ одам

چه جبریل و چه ابلیس و چه آدم

Ки одамро хилофати бахши анъом

که آدم را خلافت بخش انعام

Ки ҳамчун мурғ созад до нааш дом

که همچون مرغ سازد دا نه اش دام

Итобади Нӯҳро бе ҷурми чандон

عتابد نوح را بی جرم چندان

Ки аз чашмаши кушояди мавҷи тӯфон

که از چشمش گشاید موج طوفان

Шикори қудраташи дон каз ҳавойӣ

شکار قدرتش دان کز هوائی

Ба дом анкабут уфтад ҳмоӣӣ

به دام عنکبوت افتد همائی

Рух гул кард бе гулгунаи ги лрнг

رخ گل کرد بی گلگونه گ لرنگ

Қабои лолаи пурхӯни соз бе ҷанг

قبای لاله پرخون ساز بی جنگ

Кашида серума , чашми оҳӯон ро

کشیده سرمه، چشم آهوان را

Хабари неи майлро неи серумаи дон ро

خبر نی میل را نی سرمه دان را

Чу дар сӯратгарӣ санъат бипардохт

چو در صورتگری صنعت بپرداخت

зи обу хӯни чамани зори Ирами сохт

ز آب و خون چمن زار ارم ساخت

Забонро дод завқи ҷонфишонӣ

زبان را داد ذوق جانفشانی

Ки шуд лаби рези оби зиндагонӣ

که شد لب ریز آب زندگانی

Ба гӯш аз самъ дод он нӯш бар нӯш

به گوش از سمع داد آن نوش بر نوش

Ки чун Фарҳоди гашт аз завқи биҳуш

که چون فرهاد گشت از ذوق بیهوش

Ба чашм аз нур бениш бахшад он даст

به چشم از نور بینش بخشد آن دست

Ки аз гул чидан назора шуд маст

که از گل چیدن نظاره شد مست

Лаболаби сохт дил аз ганҷи гавҳар

لبالب ساخت دل از گنج گوهر

зи хомӯшии ниҳодаи қуфл бар дар

ز خاموشی نهاده قفل بر در

Супурдаи пас калидии он забон ро

سپرده پس کلیدی آن زبان را

Ки то бахшад закоти баҳру кон ро

که تا بخشد زکات بحر و کان را

Намаки дори ҳадиси хуши забонон

نمک دار حدیث خوش زبانان

Шукри рези лаби ширини даҳонон

شکر ریز لب شیرین دهانان

Ҷудо бо ҳар дилии нозу ниёзаш

جدا با هر دلی ناز و نیازش

Касе огоҳи не аз канаи розаш

کسی آگاه نی از کنه رازش

зи модару зи падари сад чанд дилсӯз

ز مادر و ز پدر صد چند دلسوز

Навиштаи ваии бароти ризқи имрӯз

نوشته وی برات رزق امروز

Карӣмии шеваи хоҳиши гузида

کریمی شیوهٔ خواهش گزیده

Кунад бахшиши раҳи хоҳиши надида

کند بخشش ره خواهش ندیده

Ба шодии пар аз ва дар бе гуноҳӣ

به شادی پر از و در بی گناهی

Ба бозии Тифл зу дар подшоҳӣ

به بازی طفل زو در پادشاهی

Кунад афваши гунаҳро узри хоҳӣ

کند عفوش گنه را عذر خواهی

Гуноҳӣ нест ғайр аз бе гуноҳӣ

گناهی نیست غیر از بی گناهی

Агар ма ёфт аз хури равшаноӣ

اگر مه یافت از خور روشنایی

На хур аз худ гирифтаи кадхудое

نه خور از خود گرفته کدخدایی

зи меҳраши рӯзи равшани гарми бозор

ز مهرش روز روشن گرم بازار

Шаб аз сатторӣ ӯ парда бурдор

شب از ستّاری او پرده بردار

Ту додӣ субҳро ин тозаи рӯе

تو دادی صبح را این تازه رویی

Ту бахшеи шомро ошуфтаи мӯе

تو بخشی شام را آشفته مویی

На зулфи шаби шикастӣ бар рухи рӯз

نه زلف شب شکستی بر رخ روز

Ки гирад офтоби олами афрӯз

که گیرد آفتاب عالم افروز

Набандигар ту зулфи шаб ки бандад ?

نبندی گر تو زلف شب که بندد؟

Саҳарро но нхндонӣ нахандад

سحر را نا نخندانی نخندد

Ба даст гул наҳй гулдастаи доғ

به دست گل نهی گلدستۀ داغ

Вазони гулдастаи сӯзии синаи боғ

وزان گلدسته سوزی سینۀ باغ

Ба хашм аз чашмгар касро бароне

به خشم از چشم گر کس را برانی

Бар ӯ ҳам гӯшаи чашмат наоне

بر او هم گوشۀ چشمت نهانی

Ба тавҳиди ту хокиро чаҳ ёрои

به توحید تو خاکی را چه یارای

зи бекории занами хиштӣ ба дарёӣ

ز بیکاری زنم خشتی به دریای

Туро нашнохт ғайр аз ту дигар кас

ترا نشناخت غیر از تو دگر کس

Вале махсӯс худ донист ҳаркас

ولی مخصوص خود دانست هرکس

Ҷа бошам ман ки оҷиз шуд паямбар

جه باشم من که عاجز شد پیمبر

Ки гуяд ҳамди ту ғайр аз ту дигар

که گوید حمد تو غیر از تو دیگر

зи дасти бандаи кор ҳақ наёяд

ز دست بنده کار حق نیاید

Ба ҳақи хеши худ гавҳар чаҳ шояд

به حقّ خویش خود گوهر چه شاید

Ва гар гӯям забонами боди маъзӯр

و گر گویم زبانم باد معذور

Ки мардӯдаст аноолҳқи гӯии Мансур

که مردودست اناالحق گوی منصور

зи хоки Мустафо на бар серуми тоҷ

ز خاک مصطفی نه بر سرم تاج

Ки бӯсади арши хоки ман ба миъроҷ

که بوسد عرش خاک من به معراج

Ба наъти Мустафои номии сети номам

به نعت مصطفی نامی ست نامم

Казин маънӣ ба яздони ҳам каломам

کزین معنی به یزدان هم کلامم

Накӯи корӣ ба олам пеш кардӣ

نکو کاری به عالم پیش کردی

Ки раҳматро вакил хеш кардӣ

که رحمت را وکیل خویش کردی

Миёни халқи ту ғайрат нагунҷад

میان خلق تو غیرت نگنجد

Агар гунҷад ҷузи ин раҳмат нагунҷад

اگر گنجد جز این رحمت نگنجد