Чунин то бар дар дерии расиданд

چنین تا بر در دیری رسیدند

Бутии афтодаи андари хоки диданд

بتی افتاده اندر خاک دیدند

Ба хорӣу хасу хошоки гумном

به خواری و خس و خاشاک گمنام

Чунон акнӯн батон дар шаҳри ислом

چنان اکنون بتان در شهر اسلام

На чун дигар батон сангини банно буд

نه چون دیگر بتان سنگین بنا بود

Зании гӯати ми ркишри аҳлё буд

زنی گوت م رکیشر اهلیا بود

Ба ҷурми онкӣ бо андар зино кард

به جرم آنکه با اندر زنا کرد

Барои масх ӯ зоҳид дуо кард

برای مسخ او زاهد دعا کرد

Иҷобат шуд дуои сидқи дарвеш

اجابت شد دعای صدق درویش

Ҳамаи тан санг шуд ҳамчун дили хеш

همه تن سنگ شد همچون دل خویش

Ба меодӣ ки чун ром ояд ӣнҷо

به میعادی که چون رام آید اینجا

Шавад бози одамии он санги хоро

شود باز آدمی آن سنگ خارا

Надониста қадам зад ром бар вай

ندانسته قدم زد رام بر وی

Баҳорон дид сар зад сабзаи вай

بهاران دید سر زد سبزهٔ وی

Бути сангин , бути симин бадан шуд

بت سنگین، بت سیمین بدن شد

Шукуфта чун гулу дайраш чаман шуд

شکفته چون گل و دیرش چمن شد

Чу дидаш ром дар лаб карда ханда

چو دیدش رام در لب کرده خنده

Масеҳои мурдаеро сохт зинда

مسیحا مرده ای را ساخت زنده

Ба ҳайронии санам дар ҳур зан дид

به حیرانی صنم در حور زن دید

Ки бе ойӣнаи нақш хештан дид

که بی آیینه نقش خویشتن دید

Дар он ғайрат чу гул дар дасти пжмрд

در آن غیرت چو گل در دست پژمرد

Ки аз худ ҳам ба ҷонони рашк май барад

که از خود هم به جانان رشک می برد

Хазиди андари канор ва кард фарёд

خزید اندر کنار و کرد فریاد

Ки май тарсами зи осеби призод

که می ترسم ز آسیب پریزاد

Ҷавоби он кноит бе такаллум

جواب آن کنایت بی تکلم

Кифоят кард ром аз як тбси м

کفایت کرد رام از یک تبس م

Наранҷад то зи ғайрати длстонш

نرنجد تا ز غیرت دلستانش

Ба зӯдӣ дод рухсати ҳамчуи ҷонаш

به زودی داد رخصت همچو جانش

Ҳам оғӯш санам шуд боз дар дашт

هم آغوش صنم شد باز در دشت

Ки созад даштро хуштар зи гулгашт

که سازد دشت را خوشتر ز گلگشت