Шикор оварад рӯзии он зФркиш
شکار آورد روزی آن ظفرکیش
Гавазну оҳӯонро аз адад беш
گوزن و آهوان را از عدد بیش
Ба сито дод кин сайди фаровон
به سیتا داد کاین صید فراوان
Бикун қисмати барин саҳро нишинон
بکن قسمت برین صحرا نشینان
Чу бахшеи ҳи си ҳҳои марду зан ро
چو بخشی ح ص ه های مرد و زن را
Насиби туъмаи даҳ зоғу заған ро
نصیب طعمه ده زاغ و زغن را
Дарон қисмат ки он ҳури парии зод
دران قسمت که آن حور پری زاد
Салои ом бар зоғ ва заған дод
صلای عام بر زاغ و زغن داد
Азон зоғони қазоро шӯхи зоғӣ
ازان زاغان قضا را شوخ زاغی
Тъшқи ҷуст чун булбул ба боғӣ
تعشق جست چون بلبل به باغی
Нишастӣ гуҳ чу доғи лола бар даст
نشستی گه چو داغ لاله بر دست
Гуҳ аз нохуни кафи дасташ ҳаме хаст
گه از ناخن کف دستش همی خست
Паёпай дид шухиҳои он зоғ
پیاپی دید شوخی های آن زاغ
зи ғайрат ром шуд сар то қадами доғ
ز غیرت رام شد سر تا قدم داغ
Ба гулзорӣ ки ризвонаст булбул
به گلزاری که رضوانست بلبل
Ҷаи Зуҳраи зоғро то бӯ кунад гул
جه زهره زاغ را تا بو کند گل
Дилаши гуфтои зи ақлами ин суроғ аст
دلش گفتا ز عقلم این سراغ است
Ки пӯр андараст ин худ на зоғ аст
که پورِ اندر است این خود نه زاغ است
Вагарнаи зоғро бозӣ ба шаҳбоз
وگرنه زاغ را بازی به شهباز
Буд худ дар адам рафтан ба парвоз
بود خود در عدم رفتن به پرواز
Ба зоғи андохти бози ғайрати ойин
به زاغ انداخت باز غیرت آیین
На тирӣ аз хаси ҷоруби шоҳин
نه تیری از خس جاروب شاهین
Гурезони зоғу шоҳини тез дар пай
گریزان زاغ و شاهین تیز در پی
з саҳмаш кард ҳафт иқлӣмро тай
ز سهمش کرد هفت اقلیم را طی
Халос ҷон надид аз вай дигар бор
خلاص جان ندید از وی دگر بار
Ба пеш ром омад баҳри зинҳор
به پیش رام آمد بهر زنهار
Чу он осӣ ки бо рӯй сиёҳаш
چو آن عاصی که با روی سیاهش
Набошад ҷуз ба лутфи ҳақи паноҳаш
نباشد جز به لطف حق پناهش
Бигуфташ ром бахшедам турои ҷон
بگفتش رام بخشیدم ترا جان
Ва лекин чун ту дидӣ сӯии ҷонон
و لیکن چون تو دیدی سوی جانان
Амони хоҳии зи тири ғайрати андеш
امان خواهی ز تیر غیرت اندیش
Куффоратро бидӯз он дидаи хеш
کفارت را بدوز آن دیدهٔ خویش
зи бими мурдан онгаҳ бо дами сард
ز بیم مردن آنگه با دمِ سرد
Ба як чашмии зи тираши сулҳ кул кард
به یک چشمی ز تیرش صلح کل کرد
зи ғайрати монда бар як чашм ӯ доғ
ز غیرت مانده بر یک چشم او داغ
Ба як чашмаст зон бе ноеи зоғ
به یک چشم است زان بی نایی زاغ
Бидӯзад дидаҳоро ғайрати ишқ
بدوزد دیده ها را غیرت عشق
Аҷаб набӯд чунин аз исмати ишқ
عجب نبود چنین از عصمت عشق
зи бас каз ишқи ғайрат буд кораш
ز بس کز عشق غیرت بود کارش
Санами ҳамдӯш дар сайру шикораш
صنم همدوش در سیر و شکارش
Шудӣ рӯзонаи сайди афкани шитобон
شدی روزانه صید افکن شتابان
Шаб осоиш намӯдӣ дар биёбон
شب آسایش نمودی در بیابان