Ҷаҳонгири фалак бо рӯй равшан
جهانگیر فلک با روی روشن
Чу аз заррин ҷзўкаҳ дод дршн
چو از زرین جزوکه داد درشن
Даромад гарми андари чашми ушшоқ
درآمد گرم اندر چشم عشاق
Ки нилӯфар ба дршн буд муштоқ
که نیلوفر به درشن بود مشتاق
Аз он гармӣ дилаш шуд ончунон шод
از آن گرمی دلش شد آنچنان شاد
Ки андар ишқ омад хандааш ёд
که اندر عشق آمد خنده اش یاد
Ба саҳро ёфт он хуршед бо моҳ
به صحرا یافت آن خورشید با ماه
зи нилӯфари лаболаби ҳавз дар роҳ
ز نیلوفر لبالب حوض در راه
зи баси нилӯфараш бо ҳам шикаста
ز بس نیلوفرش با هم شکسته
Ҳубоб аз танагии ҷои дами шикаста
حباب از تنگی جا دم شکسته
На нилӯфар ба рӯй он ду маҳтоб
نه نیلوفر به روی آن دو مهتاب
Ба ҳайрати бози мондаи чашмҳо об
به حیرت باز مانده چشمها آب
Басои нилӯфарии субҳ ӣу шомӣ
بسا نیلوفری صبح ی و شامی
Ба якҷо бар шукуфта ҳар кадомӣ
به یکجا بر شکفته هر کدامی
Магар зон ҳар ду нилӯфар дамиданд
مگر زان هر دو نیلوفر دمیدند
Ки меҳру моҳро ҳамдӯш дидани д
که مهر و ماه را همدوش دیدن د
Ду нилӯфар ба ваҳми он ду дилдор
دو نیلوفر به وهم آن دو دلدار
Ба меҳру моҳ то акнӯн гирифтор
به مهر و ماه تا اکنون گرفتار
Ба гул чидани париро пештар хонд
به گل چیدن پری را پیشتر خواند
Нишасту сарви сим андом бинишонад
نشست و سرو سیم اندام بنشاند
Азон нилўФрстони он ду моӣл
ازان نیلوفرستان آن دو مائل
Ба дӯш якдигар карда ҳмоӣл
به دوش یکدیگر کرده حمائل
Бчиду нилӯфар зон субҳи умед
بچید و نیلوفر زان صبح امید
Мушарраф шуд ба васли моҳу хуршед
مشرف شد به وصل ماه و خورشید
Заҳри баргаши забони шукр во шуд
زهر برگش زبان شکر وا شد
Ки хуши давлати насиби ин гё шуд
که خوش دولت نصیب این گیا شد
Ману ёди масеҳо дар димоғам
من و یاد مسیحا در دماغم
Казин шодии шукуфтаи боғи боғам
کزین شادی شکفته باغ باغم
Ба худ гуфтам ба толеъ чун насозӣ
به خود گفتم به طالع چون نسازی
Ки бо хуршед кардӣ панҷаи бозӣ
که با خورشید کردی پنجه بازی
Ба коми дили ду ҳамдам бар лаби об
به کام دل دو همدم بر لب آب
Ба зери сояи гули рафта дар хоб
به زیر سایۀ گل رفته در خواب
Ба глбозии дамӣ бо ҳам нишастанд
به گلبازی دمی با هم نشستند
Камар бар соз рафтани бози бастанд
کمر بر ساز رفتن باز بستند
Дар он саҳро басӣ дид аз ъҷоӣб
در آن صحرا بسی دید از عجائب
Ки гаштӣ ъ қул ҳайрон зон ғроӣб
که گشتی ع قل حیران زان غرائب
Лаболаби ҳавз обӣ дид каз вай
لبالب حوض آبی دید کز وی
Ҳаме омад навоҳои дафу не
همی آمد نواهای دف و نی
Сурӯди нағмае зон кард дар гӯш
سرود نغمه ای زان کرد در گوش
Ки зоҳидро зи мастӣ гум кунад ҳуш
که زاهد را ز مستی گم کند هوش
Гар аз афтодаш андари глзминӣ
گر از افتادش اندر گلزمینی
Мурассаъ аз гулу насрини нигинӣ
مرصع از گل و نسرین نگینی
Басои чашмаи равон дар айни гулзор
بسا چشمه روان در عین گلزار
Чу ашки шодмонӣ бар рухи ёр
چو اشک شادمانی بر رخ یار
Дарон гулгашти мурғони хуши овоз
دران گلگشت مرغان خوش آواز
з мастӣ монад чун булбули зи парвоз
ز مستی ماند چون بلبل ز پرواز
Фаровони барг дар саҳни диловез
فراوان برگ در صحن دلاویز
зи оби ҳамчуи марвориди лабрез
ز آب همچو مروارید لبریز
зи обаши обрӯии сад гулистон
ز آبش آبروی صد گلستان
Шукуфтаи гаван ба гаван , нилўФрстон
شکفته گون به گون، نیلوفرستان
Ба нилӯфар шудаи занбӯри дмсоз
به نیلوفر شده زنبور دمساز
Чу парвона бар оташи гашти ҷонбоз
چو پروانه بر آتش گشت جانباز