Чу ром аз хизмати он никномон

چو رام از خدمت آن نیکنامان

Ба тараф ҷӯй шуд сарви хиромон

به طرف جوی شد سرو خرامان

Ба ҷой ӣ каши Суҳайл ӯро нишон дод

به جای ی کش سهیل او را نشان داد

Дар он гулшан замин зад гоми хӯни бод

در آن گلشن زمین زد گام خون باد

Канори оби ҷории холи холӣ

کنار آب جاری خال خالی

Ситодаи ҷобаҷои тў бе ниҳолӣ

ستاده جابجا طو بی نهالی

Дарахти бехи пари мавзун ба якҷо

درخت بیخ پر موزون به یکجا

Расидаи шоху баргаш бар сурайё

رسیده شاخ و برگش بر ثریا

Дарахтонро буд бар шохи як бар

درختان را بود بر شاخ یک بر

Вале бар он дарахтони ҷумлаи тан бар

ولی بر آن درختان جمله تن بر

Ба зери он дарахтони хонае сохт

به زیر آن درختان خانه ای ساخت

зи барги пани яке кошонае сохт

ز برگ پان یکی کاشانه ای ساخت

Чу икчндӣ дар он саҳроаш ҷо шуд

چو یکچندی در آن صحراش جا شد

Ҷтоиўи номи кргс ошно шуд

جتایو نام کرگس آشنا شد

Ҳумоюни талъатии анқои қаринӣ

همایون طلعتی عنقا قرینی

Ба хон сайд ӯ шуд резаи чинӣ

به خوان صید او شد ریزه چینی

Дар он саҳро бар он шаҳбоз бе пар

در آن صحرا بر آن شهباز بی پر

Чу мурғон бар сари ҷами сояи густар

چو مرغان بر سر جم سایه گستر

Ба дафъи алўқти худ роми андари он дашт

به دفع الوقت خود رام اندر آن دشت

Чу шерон дар паии Ни хҷир май гашт

چو شیران در پی ن خجیر می گشت

Набӯдаш ҳеҷ машғӯлии биҷузи сайд

نبودش هیچ مشغولی بجز صید

Шудӣ рӯзонаи андари дашт бе қайд

شدی روزانه اندر دشت بی قید

Чу шаби м ӣ шуд ба доми зулфи дилдор

چو شب م ی شد به دام زلف دلدار

Чу сайди хеш худ мешуд гирифтор

چو صید خویش خود می شد گرفتار

Ҳавои сайди бас кандар сараш буд

هوای صید بس کاندر سرش بود

Бародари поси бони дилбараш буд

برادر پاس بان دلبرش بود

зи баси ти أкиди ҳифзаши сохт дигар

ز بس ت أکید حفظش ساخت دیگر

Ҷети аиўро мададгори бародар

جت ایو را مددگار برادر

Саҳаргоҳӣ ба зери сояи пар

سحرگاهی به زیر سایۀ پر

Нишаста рому ситоу бародар

نشسته رام و سیتا و برادر

Брикаҳи хоҳари ъФрити лнко

بریکه خواهر عفریت لنکا

Ҷавори он дарахтон дошт маъво

جوار آن درختان داشت ماوا

Қазоро дид рӯй он гули андом

قضا را دید روی آن گل اندام

Ба як назораи ошиқи гашт бар ром

به یک نظاره عاشق گشت بر رام

Барон шуд то кунад ишқи ошкоро

بران شد تا کند عشق آشکارا

Ки мумкин нест сабр аз рӯй зебо

که ممکن نیست صبر از روی زیبا

Парӣ пайкар шуд он зани деви қуллоб

پری پیکر شد آن زن دیو قلاب

Шавад чун ҳўрўши Иблис дар хоб

شود چون حوروش ابلیس در خواب

зи ҷоми ошиқии дилдода аз даст

ز جام عاشقی دلداده از دست

Биёмад рӯ ба рӯй ром нишаст

بیامد رو به روی رام نشست

Ба мизони сухани бас нукта санҷид

به میزان سخن بس نکته سنجید

зи ҳол ҳар се кас машрӯҳ пурсед

ز حال هر سه کس مشروح پرسید

Ба хоҳиш дод ранги нави сухан ро

به خواهش داد رنگ نو سخن را

Ки аз сргўи ҳадиси хештан ро

که از سرگو حدیث خویشتن را

з рӯй ростии баси роми бшгФт

ز روی راستی بس رام بشگفت

Тамомии си ри гузашт хештан гуфт

تمامی س ر گذشت خویشتن گفت

Азуи ном ва нишон пурсед чун ром

ازو نام و نشان پرسید چون رام

Бигуфто маҳвашами сўрпи никои ном

بگفتا مهوشم سورپ نکا نام

Ним аз меҳри тобон дар ҳасб кам

نیم از مهر تابان در حسب کم

Ба роўни хоҳарами андари насаби ҳам

به راون خواهرم اندر نسب هم

зи дили роз ниҳон кардам ба ту фош

ز دل راز نهان کردم به تو فاش

Ки муштоқи туами муштоқ ман бош

که مشتاق توام مشتاق من باش

Туро ба зин шараф набӯд ки аз ман

ترا به زین شرف نبود که از من

Азизии ёбӣ аз хуишони роўн

عزیزی یابی از خویشان راون

Сурӯди ишқ ӯ чун ром бишунид

سرود عشق او چون رام بشنید

Ба шоми талъаташ чун субҳ хандид

به شام طلعتش چون صبح خندید

Саволашро ҷавобӣ дод софӣ

سؤالش را جوابی داد صافی

Ки як зани баҳри як мардаст кофӣ

که یک زن بهر یک مرد است کافی

Ду зан дар хона бошад боиси ҷанг

دو زن در خانه باشد باعث جنگ

зи ҷанги хонаи ғайрат май баради нанг

ز جنگ خانه غیرت می برد ننگ

Туро бояд ба лчмни ин сухан гуфт

ترا باید به لچمن این سخن گفت

Агар хоҳад дилаш бо ту шавад ҷуфт

اگر خواهد دلش با تو شود جفت

зи пеши ром чун бар хост он зан

ز پیش رام چون بر خاست آن زن

зи ишқ шаҳват омад пеши лчи ман

ز عشق شهوت آمد پیش لچ من

Ба лчмн ҳам намӯд онтар забонӣ

به لچمن هم نمود آن تر زبانی

Ба хоҳиш гуфт он роз наоне

به خواهش گفت آن راز نهانی

Чу ҳарфи орзӯ баш ?нияди лчмн

چو حرف آرزو بش نید لچمن

Ҷавоби пӯст канда гуфт к-эии зан

جواب پوست کنده گفت کای زن

Напиндорӣ ки ман худ хеши ромам

نپنداری که من خود خویش رامم

Ба хдмтгориш аз ҷони ғуломам

به خدمتگاریش از جان غلامم

Барин не т шудам аз хонаи берун

برین نی ت شدم از خانه بیرون

Марои вақт фароғат нест акнӯн

مرا وقت فراغت نیست اکنون

Надорам хоҳиши зан то кунӣ шӯй

ندارم خواهش زن تا کنی شوی

Азин умеди дасти хештани шӯй

ازین امید دست خویشتن شوی

Чу шуд навмеди васли лчмну ром

چو شد نومید وصل لچمن و رام

Брондишиди он бадкораи бадном

براندیشید آن بدکاره بدنام

Ба хотир гуфт то зиндааст сито

به خاطر گفت تا زنده است سیتا

Нахоҳад хости ҳаргизи ром ӯ ро

نخواهد خواست هرگز رام او را

Чу бурдорам зи роҳи хеши он хор

چو بردارم ز راه خویش آن خار

Зарурати ромро бо ман фитад кор

ضرورت رام را با من فتد کار

Ҳалоки ҳури ҷонро деви бади кеш

هلاک حور جان را دیو بد کیش

Бурун омад ба шакли аслии хеш

برون آمد به شکل اصلی خویش

Даҳон бикшод деви аждаҳои ком

دهان بگشاد دیو اژدها کام

Ки қурс субҳ созад ли қамаи шом

که قرص صبح سازد ل قمۀ شام

Адое кард ром аз гӯшаи чашм

ادایی کرد رام از گوشۀ چشم

Казон лчмн чу оташ тофт аз хашм

کزان لچمن چو آتش تافت از خشم

Ба фармон бародар шуд сазо кӯш

به فرمان برادر شد سزا کوش

Бурид он носазоро бинӣу гӯш

برید آن ناسزا را بینی و گوش

Париро ончии хости он деви ғаддор

پری را آنچه خواست آن دیو غدار

Ба гӯшу бинӣ худ ёфт як бор

به گوش و بینی خود یافت یک بار

Саромад буд он бадкора дар айб

سرآمد بود آن بدکاره در عیب

з нуқсон шуд зиёдати айб бар айб

ز نقصان شد زیادت عیب بر عیب

зи даст ӯ ба бинӣ захм афтод

ز دست او به بینی زخم افتاد

Чу х р дод аз паии дами гӯш бар бод

چو خ ر داد از پی دم گوش بر باد

Хаҷали макора зон бинӣ баридан

خجل مکاره زان بینی بریدن

Гурезон рафт ларзони сӯии маскан

گریزان رفت لرزان سوی مسکن

Ба пеши хар бародар кард фарёд

به پیش خر برادر کرد فریاد

Ба девон гуфт дод аз одамизод

به دیوان گفت داد از آدمیزاد

Чунинам бегунаҳ маъюб карданд

چنینم بی گنه معیوب کردند

Чунон хнднди гӯйӣ хуб карданд

چنان خندند گویی خوب کردند