Сеӣ сарвии зи раҳмати офарӣда
سهی سروی ز رحمت آفریده
Ба ҷисму рӯҳи нури ҳақи дамида
به جسم و روح نور حق دمیده
Мушкил гашта нури субҳи умед
مشکّل گشته نور صبح امید
Тарошидаи бутӣ аз ҷурми хуршед
تراشیده بتی از جِرم خورشید
Надонам каз чаҳ ҷавҳар гашта мавҷӯд
ندانم کز چه جوهر گشته موجود
Ки ҳасанашро муҳаббати колбуд буд
که حسنش را محبت کالبد بود
зи мӯии фарқ ӯ то нохуни по
ز موی فرق او تا ناخن پا
Чунон каш орзӯ хоҳад ма ё
چنان کش آرزو خواهد مه یا
Чу бардорад ниқоб аз чеҳра ногоҳ
چو بردارد نقاب از چهره ناگاه
Намонад воми хур бар гардани моҳ
نماند وام خَور بر گردن ماه
Фусунгари наргисаши оҳӯии бодом
فسونگر نرگسش آهوی بادام
Камони каши ғамза ҳукм андоз чун ром
کمان کش غمزه حکم انداز چون رام
Мааш бар Рахши раъное савор аст
مهش بر رخش رعنایی سوار است
Ба саҳрои муҳаббат дар шикор аст
به صحرای محبت در شکار است
Набинӣ шакли чашму абрувон ро
نبینی شکل چشم و ابروان را
Камони дргрдни афканди оҳӯон ро
کمان درگردن افکند آهوان را
Чу нозаш паст созад пояи хеш
چو نازش پست سازد پایۀ خویش
Ба нури хур фурӯ шуд сояи хеш
به نور خور فرو شد سایۀ خویش
Ба сад ришват шавад бо ишваи ҳамдӯш
به صد رشوت شود با عشوه همدوش
Ба миннати нозро гирад дар оғӯш
به منّت ناز را گیرد در آغوش
Табассум чун кунад зон лаъли шодоб
تبسم چون کند زان لعل شاداب
Гарон гардад шабаҳ аз гавҳари ноб
گران گردد شبه از گوهرِ ناب
Бутӣ каз ишваи созӣҳо ба мастӣ
بتی کز عشوه سازیها به مستی
Кунад таклиф бар ҳақи бути парастӣ
کند تکلیف بر حق بت پرستی
Мааш равнақ физой ҳасан ва ишқ аст
مهش رونق فزای حسن و عشق است
Ту пиндории худои ҳасан ва ишқ аст
تو پنداری خدای حسن و عشق است
Тағофули шеваи чашми сиёҳаш
تغافل شیوهٔ چشم سیاهش
Муҳаббати ҷавҳари теғи нигоҳаш
محبت جوهر تیغ نگاهش
зи зулфаш , ишқ гашта ҳалқа дар гӯш
ز زلفش، عشق گشته حلقه در گوش
Ба бӯяш то қиёмати масту мадҳуш
به بویش تا قیامت مست و مدهوش
зи рӯйиши ҳасани ҷони пар нур дорад
ز رویش حسن جان پر نور دارد
зи холаши ишқи тухми фитнаи корд
ز خالش عشق تخم فتنه کارد
Куҷо зулфаш кунад ҷбрилро сайд
کجا زلفش کند جبریل را صید
Ки лоғар бинаду восозд аз қайд
که لاغر بیند و واسازد از قید
Лаби ҷони парвариши гоҳи ткли м
لب جان پرورش گاه تکل م
Кунад бар чашмаи ҳайвони таби сам
کند بر چشمۀ حیوان تب سم
Парии девонаи ҷони он призод
پری دیوانه جان آن پریزاد
Ғуломи зари харидаш , сарви озод
غلام زر خریدش، سروِ آزاد
Намӯдӣ зу қирони сояу нур
نمودی زو قران سایه و نور
Чу дӯди анбарин бар шамъи кофур
چو دود عنبرین بر شمع کافور
Нигоҳашро хароҷии кишвари ноз
نگاهش را خراجی کشور ناز
зи мижгонаши бало бо фитнаи анбои з
ز مژگانش بلا با فتنه انبا ز
Рахш аз хандаи субҳи анат хоб аст
رخش از خندهٔ صبح انت خاب است
Ҷаҳони орзӯро офтоб аст
جهان آرزو را آفتاب است
Ба сад бурқаъи ҷамолаш бениқоб аст
به صد برقع جمالش بی نقاب است
На шамъи ма ки айни оФ тоб аст
نه شمعِ مه که عین آف تاب است
Чу чашми худ саропои айни мастӣ
چو چشم خود سراپا عین مستی
Мисоли оина дар худпарастӣ
مثال آینه در خودپرستی
Ба сад ҷони орзӯи хуршеди тобон
به صد جان آرزو خورشید تابان
Раҳаш май рўбд аз ҷоруби мижгон
رهش می روبد از جاروب مژگان
Ҷамолӣ дар камоли навҷуоне
جمالی در کمال نوجوانی
Чу акси ҷон дар оби зиндагонӣ
چو عکس جان در آب زندگانی
Ду норанҷаш ки менозад бидон садр
دو نارنجش که می نازد بدان صدر
Ба сахтӣ аз дил ӯ ҷоишони садр
به سختی از دل او جایشان صدر
Бидон монад ки гӯйии дасти тақдир
بدان ماند که گویی دست تقدیر
Ду то мағрур саркаш кард тасвир
دو تا مغرورِ سرکش کرد تصویر
Вазирони шаҳи ҳасани истода
وزیران شه حسن ایستاده
зи сахтӣ бар стодни дили ниҳода
ز سختی بر ستادن دل نهاده
Магар зон худсарон шуд ишқи дилгир
مگر زان خودسران شد عشق دلگیر
Ки устоданд баҳри узри тақсир
که استادند بهر عذر تقصیر
Чу чашмаши наргиси бустон сияҳ нест
چو چشمش نرگس بستان سیه نیست
Гар аз серумаи дамади зинсони с ӣа нест
گر از سرمه دمد زینسان س یه نیست
Хаданги ишва зон мишкӣн камоне
خدنگ عشوه زان مشکین کمانی
Ба теғи ангабини ширини забонӣ
به تیغ انگبین شیرین زبانی
Чу дар резӣ кунад зон дарҷи марҷон
چو در ریزی کند زان درج مرجان
Газад ангушти марҷон дар ба дандон
گزد انگشت مرجان در به دندان
Миёни нозанини моно чу кам ранг
میان نازنین مانا چو کم رنگ
Даҳонаш чун дили шӯридагони танг
دهانش چون دل شوریدگان تنگ
Бинозад зи он миёни ҳасан аз зарифӣ
بنازد ز آن میان حسن از ظریفی
Тнк ҳамчун мизоҷи андари заъифӣ
تنُک همچون مزاج اندر ضعیفی
Чу васфи ҳасан ӯ бшинди зонсон
چو وصف حسن او بشیند زانسان
Ба худ дар рафт роўн , монад ҳайрон
به خود در رفت راون، ماند حیران
Ба афсуни сухани барад аз сараши ҳуш
به افسون سخن برد از سرش هوش
Ту гӯйӣ ҷон кашидаш аз раҳи гӯш
تو گویی جان کشیدش از ره گوش
Рахши нодида , дил аз даст дода
رخش نادیده، دل از دست داده
Ба сад ҷони наъл дар оташи ниҳода
به صد جان نعل در آتش نهاده
зи рӯбаҳи бозяш бар Юсуфи ҷон
ز روبه بازیش بر یوسف جان
Ба ту гург куҳан шуд тези дандон
به تو گرگ کهن شد تیز دندان