Ба гул чидани баромади ногаҳони ҳур
به گل چیدن برآمد ناگهان حور
Хиромон шуд ба гулшани сарвӣ аз нур
خرامان شد به گلشن سروی از نور
Ба побӯсаши фитодаи сабза дар пой
به پابوسش فتاده سبزه در پای
Гул аз дасташ ба ҷинат ёфта ҷой
گل از دستش به جنت یافته جای
Фитодан ҳар куҷо май хости поиш
فتادن هر کجا می خواست پایش
Насим аз шохи гул май рўФти ҷояш
نسیم از شاخ گل می روفت جایش
Хиромон дар чаман аз баси сФоӣӣ
خرامان در چمن از بس صفائی
Кафи поиш ба ранги гули ҳинои ӣӣ
کف پایش به رنگ گل حنا ئی
Дмондии ҷобаи ҷои он сарви чолок
دماندی جابه جا آن سرو چالاک
зи нақши пои худ нилӯфар аз хок
ز نقش پای خود نیلوفر از خاک
Баҳорони масти гашт аз буии он гул
بهاران مست گشت از بوی آن گل
Чу гул шуд бастаи он мӯии кокул
چو گل شد بستۀ آن موی کاکل
Чаман шуд бо баҳори тозаи ҳамдӯш
چمن شد با بهار تازه همدوش
Баҳори куҳнаро карда фаромӯш
بهار کهنه را کرده فراموش
Ба по андоз пеши ранги поиш
به پا انداز پیش رنگ پایش
Баҳорони ранг ва бӯ карда фидояш
بهاران رنگ و بو کرده فدایش
зи шарми нӯшханди он лаби нӯш
ز شرم نوشخند آن لب نوش
Саманро ханда дар лаб шуд фаромӯш
سمن را خنده در لب شد فراموش
зи рангу буии он рашки баҳорон
ز رنگ و بوی آن رشک بهاران
Дар афтод оташӣ дар лолаи зорон
در افتاد آتشی در لاله زاران
Дили сад пора гул биниҳод дар даст
دل صد پاره گل بنهاد در دست
Ки чизеи ғайр азинм нест бар даст
که چیزی غیر ازینم نیست بر دست
зи мурғон чаман бархест фарёд
ز مرغان چمن برخاست فریاد
Ки ин гулзори хандони ҷовдони бод
که این گلزار خندان جاودان باد
Гуҳии рухсори гулро об додӣ
گهی رخسار گل را آب دادی
Гуҳии зулфи бунафша тоб додӣ
گهی زلف بنفشه تاب دادی
Гуҳии дастӣ ба лола баргушодӣ
گهی دستی به لاله برگشادی
Ба доғи т азааш марҳам наҳодӣ
به داغ ت ازه اش مرهم نهادی
Гуҳӣ нашикаста ранги гули шикастӣ
گهی نشکسته رنگ گل شکستی
Гуҳӣ чун ма ба гули гулгунаи бастӣ
گهی چون مه به گل گلگونه بستی
Гуҳ аз ширинии лабҳои чун қанд
گه از شیرینی لبهای چون قند
Ба ғунча дода таълими шикарханд
به غنچه داده تعلیمِ شکرخند
Гуҳ аз дасти чанораши нукта бар даст
گه از دست چنارش نکته بر دست
Гуҳӣ аз ҷоми лолаи наргисаши маст
گهی از جام لاله نرگسش مست
Гуҳ аз нози он нигоҳи чашми махмур
گه از ناز آن نگاه چشم مخمور
Кашон дар чашми наргиси серумаи нур
کشان در چشم نرگس سرمۀ نور
Гуҳӣ аз сарви нахли қ уммат орост
گهی از سرو نخل ق امت آراست
Ки қади сарв зон мстр кунад рост
که قد سرو زان مسطر کند راست
Гуҳ аз панҷа ба бозӣу тағофул
گه از پنجه به بازی و تغافل
Намӯдӣ шонаи сунбулро ба кокул
نمودی شانه سنبل را به کاکل
Ба гӯши гул гуҳӣ гуфтӣ наоне
به گوش گل گهی گفتی نهانی
Гуҳ аз сӯсани сухани чинии забонӣ
گه از سوسن سخن چینی زبانی
Гуҳӣ чидан ба дасташ бӯса зад ҷой
گهی چیدن به دستش بوسه زد جای
Сухани гуфто ба толеъ ёфт онҷоӣ
سخن گفتا به طالع یافت آنجای
Ҳар он гулро ҷо дар ҷайб худ дод
هر آن گل را جا در جیب خود داد
зи гулзорӣ ба гулзор барофтод
ز گلزاری به گلزار برافتاد
Париро дид дар гулгашти морич
پری را دید در گلگشت ماریچ
Ба шакли оҳӯии зари гашти морич
به شکل آهوی زر گشت ماریچ
Тилисмӣ карда худро сохт оҳӯ
طلسمی کرده خود را ساخت آهو
Мунаққаштар зи нФши асби ҷодӯ
منقش تر ز نفش اسب جادو
Ба афсуни гашт аз ҳоле ба ҳоле
به افسون گشت از حالی به حالی
Чу шоҳи чин шудаи заррини Ғаззолӣ
چو شاه چین شده زرین غزالی
Сияҳи рангу сифедаши гунг то ҷўн
سیه رنگ و سفیدش گنگ تا جون
Мурассаъи пашм ӯ чун риши фиръавн
مرّصع پشم او چون ریش فرعون
Ду моҳи икшбаҳи якҷои ду шохаш
دو ماه یکشبه یکجا دو شاخش
Гуҳарҳо ақди баста бо ду шохаш
گهرها عقد بسته با دو شاخش
Таниши рӯзонаи рахшони карами шаби тоб
تنش روزانه رخشان کرم شب تاب
Мшъбди хуши намои дрдидаҳ чун хоб
مشَعبد خوش نما دردیده چون خواب
Чу ситои чашм бар оҳӯ сияҳ кард
چو سیتا چشم بر آهو سیه کرد
Давон омад ғизоли нози пурвирд
دوان آمد غزال ناز پرورد
Ба ком ташна омад аз равонӣ
به کام تشنه آمد از روانی
Ба пои хеши оби зиндагонӣ
به پای خویش آب زندگانی
Бигуфт эй ром бархезу биёи байн
بگفت ای رام برخیز و بیا بین
Ки мондам дар аҷаби зи оҳӯии заррин
که ماندم در عجب ز آهوی زرین
Камон бар гир сайдаш кун биёи зуд
کمان بر گیر صیدش کن بیا زود
Ки дорад пӯстин хуши гавҳар андӯд
که دارد پوستین خوش گوهر اندود
Маро аз пӯсташ дар дил қиёс аст
مرا از پوستش در دل قیاس است
Ки ҳам пероя бошад ҳам либос аст
که هم پیرایه باشد هم لباس است
Чунин донам чунон пӯшоку зевар
چنین دانم چنان پوشاک و زیور
Надорад духтари фағфуру қайсар
ندارد دختر فغفور و قیصر
Чунин оҳӯ надидам ҳеҷ ҷое
چنین آهو ندیدم هیچ جایی
Ки бошад ҷобаи ҷо ӯро сафойӣ
که باشد جابه جا او را صفایی
Таъаҷҷуб дид ром аз оҳӯии зар
تعجب دید رام از آهوی زر
Суханро кард рӯи сӯии бародар
سخن را کرد رو سوی برادر
Ба саҳрои ҳеҷ оҳӯи зин нмт нест
به صحرا هیچ آهو زین نمط نیست
Гараш хонд Ғаззолӣ бар ғалат нест
گرش خواند غزالی بر غلط نیست
Чу ман пўим ба сайд ӯ ба саҳро
چو من پویم به صید او به صحرا
Ту ӣнҷо кун нигаҳбонии санам ро
تو اینجا کن نگهبانی صنم را
Ба девонами адоват дар миён аст
به دیوانم عداوت در میان است
Париро посбонӣ кун ки ҷон аст
پری را پاسبانی کن که جان است
Ба ҳар кор ки мушкил пешат ояд
به هر کار که مشکل پیشت آید
Ҷетови кргси имдодати намояд
جتاوِ کرگس امدادت نماید