Ҳаме рафт оҳӯӣ заррин ҷаҳида
همی رفت آهوی زرین جهیده
Гуҳии пайдоу гуҳи пинҳони зи дида
گهی پیدا و گه پنهان ز دیده
Шудаи моричи оҳӯ , роми сайёд
شده ماریچ آهو، رام صیاد
Ба наздикӣ ба домаш дар науфтод
به نزدیکی به دامش در نیفتاد
бад-инсон баради зонҷо чанд фарсанг
بدینسان برد زانجا چند فرسنگ
Шуд охир аз хаданги роми дилати нг
شد آخر از خدنگ رام دلت نگ
Чу оҳӯро зи тан аз тир ҷон рафт
چو آهو را ز تن از تیر جان رفت
Ба мурдани номи лчмн бар забон рафт
به مردن نام لچمن بر زبان رفت
Пас аз мурдан шуд оҳӯи сӯрати дев
پس از مردن شد آهو صورت دیو
Шносои гашти сайёдаш аз он рию
شناسا گشت صیادش از آن ریو
зи овозаши париро дар дил афтод
ز آوازش پری را در دل افتاد
Ки хонд роми лчмнро ба фарёд
که خوانَد رام لچمن را به فریاد
Ҳамоно шуд забун аз дасти душман
همانا شد زبون از دست دشمن
Аз он хондаи паии имдоди лчмн
از آن خوانده پیِ امداد لچمن
Ба лчмн гуфт рӯи шӯ зу хабардор
به لچمن گفت رو شو زو خبردار
Мабодо ром ёбад аз каси озор
مبادا رام یابد از کس آزار
Ба посух гуфт лчмн бо гули андом
به پاسخ گفت لچمن با گل اندام
Ки хотири ҷамъи дор аз ҷон б ром
که خاطر جمع دار از جان ب رام
Ҳамин дам бо шикор аз дар даройад
همین دم با شکار از در درآید
Чу давлат бо саодат ҳамбар ояд
چو دولت با سعادت همبر آید
Маро рафтани зи пеши худ мФрмоӣ
مرا رفتن ز پیش خود مفرمای
Ки ман ҳаргиз нахоҳам рафт зини ҷой
که من هرگز نخواهم رفت زین جای
Туро танҳо гузорам маслиҳат нест
ترا تنها گذارم مصلحت نیست
Маро бо роми зонсон машварат нест
مرا با رام زانسان مشورت نیست
Ба пешат монад бо ти أкид бисёр
به پیشت ماند با ت أکید بسیار
Ки аз нек ва бадат бошам хабардор
که از نیک و بدت باشم خبردار
зи овозӣ ки андар гӯшт омад
ز آوازی که اندر گوشت آمد
Чунон донам халал дар гӯшт омад
چنان دانم خلل در گوشت آمد
з ман бишинав на ин овоз ром аст
ز من بشنو نه این آواز رام است
Ғанӣами ром дар олам кадом аст
غنیم رام در عالم کدام است
Вар аз душман шавад дар мондау бас
ور از دشمن شود در مانده و بس
Нахоҳад ҷузи худои имдод аз кас
نخواهد جز خدا امداد از کس
Маро ҳаргиз нахонд баҳри имдод
مرا هرگز نخوانَد بهر امداد
Яқин кин кед девӣ буд фарёд
یقین کاین کید دیوی بود فریاد
Дигар бора саман бигирист чун абр
دگر باره سمن بگریست چون ابر
зи чашмаш об мерафт аз дилаши сабр
ز چشمش آب می رفت از دلش صبر
Каз овоз ҳазинаш шуд дилами хӯн
کز آواز حزینش شد دلم خون
Наме сӯзади дили сангини ту чун
نمی سوزد دل سنگین تو چون
Магар зон нест меҳрат бо бародар
مگر زان نیست مهرت با برادر
Ки ҳастӣ зода аз бегонаи модар
که هستی زاده از بیگانه مادر
Мунофиқи онкӣ чун аҳли замона
منافق آنکه چون اهل زمانه
Ба ромӣ бо ?бирт будӣ ягона
به رامی با برَت بودی یگانه
Дигар зини хом тамаъӣ кун тиҳии сар
دگر زین خام طمعی کن تهی سر
На баъд аз ром хоҳам кард шавҳар
نه بعد از رام خواهم کرد شوهر
Худои шои ҳади ниёзи бандагӣ ро
خدا شا هد نیاز بندگی را
Ки ман бе ӯ нахоҳам зиндагӣ ро
که من بی او نخواهم زندگی را
Чаҳ бошад мурданам саҳласту беҳбуд
چه باشد مردنم سهلست و بهبود
Марои худ мурдаи ингор ва бирав зуд
مرا خود مرده انگار و برو زود
Ҷавобаш дод он ҷбрили ният
جوابش داد آن جبریل نیت
Ки эй Марям ! ба исо чанд тӯҳмат !
که ای مریم! به عیسی چند تهمت !
Забони даракаш ки дилҳо мекунӣ риш
زبان درکش که دلها می کنی ریش
Манеҳ Марям ба исои тӯҳмати хеш
منه مریم به عیسی تهمت خویش
Наранҷам неки зинсони гуфтани бад
نرنجم نیک زینسان گفتن بد
Ки бар бе ақлии зани ҳақ мисл зад
که بر بی عقلی زن حق مثل زد
Ба бади гуфтан агар хоҳад дилат кӯш
به بد گفتن اگر خواهد دلت کوش
Салоҳами ши ди ҷаҳонро пунба дар гӯш
صلاحم ش د جهان را پنبه در گوش
Вале зинҷои к ҳ ҳастӣ эй балои ҷӯй
ولی زینجا ک ه هستی ای بلا جوی
Наҷунбам як қадами бали як сари мӯӣ
نجنبم یک قدم بل یک سر موی
Парии гуфтои зи ҷони гаштам кунун сайр
پری گفتا ز جان گشتم کنون سیر
Бёшомм чу ташнаи оби шамшер
بیاشامم چو تشنه آب شمشیر
Хӯрам заҳру рӯм дар охирин хоб
خورم زهر و روم در آخرین خواب
Чу гавҳар мешавам ё ғарқ дар об
چو گوهر می شوم یا غرق در آب
Ба маъшӯқӣ санам дод вафо дод
به معشوقی صنم داد وفا داد
Бар он ошиқи парастии офарини бод
بر آن عاشق پرستی آفرین باد
Манеҳ дил бар зан ар дилҷӯ набошад
منه دل بر زن ار دلجو نباشد
Ки сандал ҳизумаст ар бӯ набошад
که صندل هیزمست ار بو نباشد
Қисми хӯрда ки инам мурда бар гир
قسم خورده که اینم مرده بر گیر
Вагарнаи рӯи зи ҷононми хабаргир
وگرنه رو ز جانانم خبرگیر
зи ҷонбозяши лчмни гашти огоҳ
ز جانبازیش لچمن گشت آگاه
Равон шуд лоилоҷ аз назд он моҳ
روان شد لاعلاج از نزد آن ماه
Дар он рафтан гирифт он ҳайрати андеш
در آن رفتن گرفت آن حیرت اندیش
Замину осмонро шоҳиди хеш
زمین و آسمان را شاهد خویش
Хабар бар обидони дашт ҳам кард
خبر بر عابدان دشت هم کرد
Қисм доду нигаҳбон санам кард
قسم داد و نگهبان صنم کرد
Саманро пой бӯсед ва равон шуд
سمن را پای بوسید و روان شد
Суроғ аз по гирифт аз сар давон шуд
سراغ از پا گرفت از سر دوان شد