Чу лчмн рафт , роўни вақт он ёфт
چو لچمن رفت، راون وقت آن یافت
Ки гурги куҳна , барра бешубон ёфт
که گرگ کهنه، بره بی شبان یافت
Ба коми аждаҳо беранҷ шуд ганҷ
به کام اژدها بی رنج شد گنج
Маро зон аждаҳо бар ганҷи сад ранҷ
مرا زان اژدها بر گنج صد رنج
Ба си ҳароӣ хутан шуд баъди баси дайр
به ص حرای خُتَن شد بعد بس دیر
Ғизоли машк , сайди ҳафт сари шер
غزال مشک، صید هفت سر شیر
Парӣ дар заъфаронии парниёнӣ
پری در زعفرانی پرنیانی
Баҳорӣ буд ҳамдӯш хазоне
بهاری بود همدوش خزانی
Прндии зару ҳасани орои дилдор
پرندی زر و حسن آرای دلدار
Гули хандони шигифт аз заъфарони зор
گل خندان شگفت از زعفران زار
Ба рӯй он парӣ шуд деви ҳайрон
به روی آن پری شد دیو حیران
з по афтод ва худро шуд нигаҳбон
ز پا افتاد و خود را شد نگهبان
Равон шуд ҷониби ҳури парии зод
روان شد جانب حور پری زاد
Ба тағйири либоси хештани шод
به تغییر لباس خویشتن شاد
Ба шакл брҳмн шуд бед хонон
به شکل برهمن شد بید خوانان
Ҳаме гуфтанд лаънаш бе забонон
همی گفتند لعنش بی زبانان
Адаб кард он санам зон беди хуоне
ادب کرد آن صنم زان بید خوانی
Талаб кард аз камоли меҳрбонӣ
طلب کرد از کمال مهربانی
Брҳмн дид он бути сохт меҳмон
برهمن دید آن بت ساخت مهمان
Намӯд аз сарви гулгуни миваи борон
نمود از سرو گلگون میوه باران
Ба пурсиш гуфт саргардон наҳодӣ
به پرسش گفت سرگردان نهادی
Дарин саҳро ӣ ғӯлон чун фитодӣ ?
درین صحرا ی غولان چون فتادی؟
Бад-ӣни мива қаноат кун биор ам
بدین میوه قناعت کن بیار ام
Шикори оради кабоб тар диҳад ром
شکار آرد کباب تر دهد رام
Бигуфташ раҳзани ҷони ҷаҳонӣ
بگفتش رهزن جان جهانی
Фромш кардам азтўи беди хуоне
فرامش کردم ازتو بید خوانی
Дилам аз дасти барадӣ ваа чаҳ рӯе
دلم از دست بردی وه چه رویی
зи пои афтодам аз дастат чаҳ гӯйӣ
ز پا افتادم از دستت چه گویی
Бибин эй ҳўрўши кохри куҷое
ببین ای حوروش کاخر کجایی
Ки ҳастӣ аз куҷо ва аз чаҳ ҷое ?
که هستی از کجا و از چه جایی؟
Ҷнкро духтарам гуфт он парии зан
جنک را دخترم گفت آن پری زن
Ҷаҳонҷуи роми ҷсрти шавҳари ман
جهانجو رام جسرت شوهر من
Ба бахташ аз қазои шӯи раии фитодаи сет
به بختش از قضا شو ری فتاده ست
Падараши ихроҷи чандин сол дода сет
پدرش اخراج چندین سال داده ست
Басӣ бигузашт ончӣ бӯданӣ буд
بسی بگذشت آنچه بودنی بود
Кумак мондааст аз он айёми маъҳуд
کمک مانده است از آن ایام معهود
Чу вақт ояд зи ғам озод гирдем
چو وقت آید ز غم آزاد گردیم
Рӯем андари ватан ё шод гирдем
رویم اندر وطن یا شاد گردیم
Чу гуфт аз сари гузашти онгоҳи бушковат
چو گفت از سر گذشت آنگاه بشکفت
Ба билқиси замона аҳриман гуфт
به بلقیس زمانه اهرمن گفت
Чаҳ май Монии дарин дашти хатарнок ?
چه می مانی درین دشت خطرناک؟
Ки ма бар осмони зебад на бар хок
که مه بر آسمان زیبد نه بر خاک
Парӣ руъё машав ғӯли биёбон
پری رویا مشو غول بیابان
Турои қасри Ирам май шояд айвон
ترا قصر ارم می شاید ایوان
Чаро гиря ба бахт хештан нест
چرا گریه به بخت خویشتن نیست
Ки андӯҳати насиби ҳеҷ зан нест
که اندوهت نصیب هیچ زن نیست
Ҳазор афсӯси зини умри ту бо ром
هزار افسوس زین عمر تو با رام
На гул бар бистарат , неи бода дар ҷом
نه گل بر بسترت، نی باده در جام
На рангини кисватат , неи зеби зевар
نه رنگین کسوتت، نی زیب زیور
Чу гул то кӣ кунӣ аз хори бистар ?
چو گل تا کی کنی از خار بستر؟
На ман чун роми ту толеъи сиёи ҳам
نه من چون رام تو طالع سیا هم
Ба заррини шаҳри лнкои подшоҳам
به زرین شهر لنکا پادشاهم
Чаҳ зойеъ бо гадосозӣ ҷавонӣ
چه ضایع با گدا سازی جوانی
Биё эй ма ! ба шаҳ кун Комронӣ
بیا ای مه ! به شه کن کامرانی
Парасторат кунам ҳурии Ни жодон
پرستارت کنم حوری ن ژادان
Книзонти даҳуми ахтари ниҳодон
کنیزانت دهم اختر نهادان
Ба бахти гавҳарии ки Ни подшоҳӣ
به بخت گوهری ک ن پادشاهی
Баради фармонат аз ма то ба моҳӣ
برَد فرمانت از مه تا به ماهی
Санам гуфт эй брҳмн бед хонон
صنم گفت ای برهمن بید خوانان
Машав бедайн ба ишқи маи ҷабинон
مشو بی دین به عشق مه جبینان
Макун зинҳори бед эй зишти бади ном
مکن زنهار بید ای زشت بد نام
Кунӣ то ъшқбозии бобати ром
کنی تا عشقبازی بابت رام
Маро бишнос худро низ бишнос
مرا بشناس خود را نیز بشناس
Ҷигарро поси дор аз неши алмос
جگر را پاس دار از نیش الماس
Брҳмни дида , хизмат кардам аз ҷон
برهمن دیده، خدمت کردم از جان
Туе бедайн , на дайни дорӣ на имон
تویی بی دین، نه دین داری نه ایمان
зи ҳарфи кажи забон ту таровид
ز حرف کژ زبان تو تراوید
Забон бояд ба қасд ҷонат бибаред
زبان باید به قصد جانت ببرید
з баридан ба тавба гар кунӣ дайр
ز برّیدن به توبه گر کنی دیر
Бшўёиӣ ба оташи ҳамчуи шамшер
بشویایی به آتش همچو شمشیر
Ба шакли хеши гашт ва гуфт роўн
به شکل خویش گشت و گفت راون
Чаҳ тарсонеи маро аз рому лчмн ?
چه ترسانی مرا از رام و لچمن؟
Наме доне ки деви даҳ серуми ман
نمی دانی که دیو ده سرم من
з на гардун ба шавкат бар терми ман
ز نُه گردون به شوکت بر ترم من
Ба даҳ сар , бист бозу шуд намоён
به ده سر، بیست بازو شد نمایان
Либос сурх шуд чун теғи рахшон
لباس سرخ شد چون تیغ رخشان
Замин ларзид гов аз по дар афтод
زمین لرزید گاو از پا در افتاد
зи бонгаши кӯҳ ва дашт омад ба фарёд
ز بانگش کوه و دشت آمد به فریاد
зи саҳрои гашти ваҳш ва тайр ноёб
ز صحرا گشت وحش و طیر نایاب
Дарахтони хушки гаштанду лаби об
درختان خشک گشتند و لب آب
Ба қасди он парӣ омад ғаривон
به قصد آن پری آمد غریوان
Чу боди тунди обон бар гулистон
چو باد تند آبان بر گلستان
Чаҳ нафринҳо ки бар кораш ҷаҳон гуфт
چه نفرینها که بر کارش جهان گفت
Замину осмони нафрин кунон гуфт
زمین و آسمان نفرین کنان گفت
Чаҳ шуд султони ишқи ғайрати ойин
چه شد سلطان عشق غیرت آیین
Ки аз маъшӯқ ва ошиқ мекашад кин
که از معشوق و عاشق می کشد کین
Набошад дӯстии деви ҷузи рию
نباشد دوستی دیو جز ریو
Ба мардуми ишқ май зебад на бо дев
به مردم عشق می زیبد نه با دیو
Ҳамон серума казу чашмаст некӯ
همان سرمه کزو چشم است نیکو
Агар бар рӯи кашии гардии сияҳи рӯ
اگر بر رو کشی گردی سیه رو
Сипедии кобрўӣу нур рӯй аст
سپیدی کآبروی و نور روی است
Сияҳи пӯшида бояд чун ба мӯӣ аст
سیه پوشیده باید چون به موی است
Ҳамон оташ ки дайнро суд азон аст
همان آتش که دین را سود ازان است
Ба тир аз дӯди он сад раҳ зиён аст
به تیر از دود آن صد ره زیان است
Ба ранги гули таровати бахш об аст
به رنگ گل طراوت بخش آب است
Вале зу хонаи оташ хароб аст
ولی زو خانۀ آتش خراب است
Ғараз чун роўни мағрури бади маст
غرض چون راون مغرور بد مست
Ситамро зад ба мӯии он парии даст
ستم را زد به موی آن پری دست
Ба гардун баркашид он моҳро боз
به گردون برکشید آن ماه را باز
Шуд он гардун чу тахти ҷам ба парвоз
شد آن گردون چو تخت جم به پرواز