Ба бе рӯеи кашон май барадаш аз мӯ
به بی رویی کشان می بردش از مو
Ду чори андар ҳаво шуд бо ҷтоиў
دو چار اندر هوا شد با جتایو
Ба фарёдаш ҷтоиў шуд хабардор
به فریادش جتایو شد خبردار
зи бонг табл гардад бози бедор
ز بانگ طبل گردد باز بیدار
Ба роўн панҷа зад кргс чу шаҳбоз
به راون پنجه زد کرگس چو شهباز
Ки бӯмӣ бар ҳумо шуд чнгл андоз
که بومی بر هما شد چنگل انداز
Насиҳат кардаш аввали охири он ҷанг
نصیحت کردش اول آخر آن جنگ
Ҳам аз минқор мекунад ва ҳам аз чанг
هم از منقار می کَند و هم از چنگ
Ҳаме зад роўни дуни забуни гир
همی زد راون دون زبون گیر
Ба қасди ҷони кргси таркишии тир
به قصد جان کرگس ترکشی تیر
Замонии дайр бо ҳам ҷанг карданд
زمانی دیر با هم جنگ کردند
Ба хӯн рӯй ҳаворо ранг карданд
به خون روی هوا را رنگ کردند
Ба роўни турфа ҷангӣ кард кргс
به راون طُرفه جنگی کرد کرگس
Ки дар олам накарда пеш аз ани кас
که در عالم نکرده پیش از ان کس
Шикастаи чатру байрақ бо арроба
شکسته چتر و بیرق با ارابه
Фикандаш баси хароби андари хароба
فکندش بس خراب اندر خرابه
Чу кргс кард арроба несту нобӯд
چو کرگس کرد ارابه نیست و نابود
БиФтод аз ҳавои сандӯқи намруд
بیفتاد از هوا صندوق نمرود
Баромади боди намруд аз димоғаш
برآمد باد نمرود از دماغش
Ки он кргс ба хорӣ кард доғаш
که آن کرگس به خواری کرد داغش
Ба хашм онгаҳ з ҷо бархест роўн
به خشم آنگه ز جا برخاست راون
Силаҳи ҷанг хеш орост роўон
سلاح جنگ خویش آراست راوان
зи кафи бгзошти мӯии он парӣ ро
ز کف بگذاشت موی آن پری را
Видоъӣ дод ҷанги срсрӣ ро
وداعی داد جنگ سرسری را
Таниши гашти азғзби пӯлоди як лухт
تنش گشت ازغضب پولاد یک لَخت
Ба наъра зад тпончаҳ бар Рахши сахт
به نعره زد طپانچه بر رخش سخت
Ба зӯр ҳарчӣ дар худ дошт кушед
به زور هرچه در خود داشت کوشید
Ба тир онгаҳ ҳаворо рӯй пӯшед
به تیر آنگه هوا را روی پوشید
зи посухҳои ӯ чун кор накушод
ز پاسخهای او چون کار نگشاد
Ғазаб шуд роўн ва дар ҳайрат афтод
غضب شد راون و در حیرت افتاد
Бурӣдаи зиҳи ҷтои ю бар камонаш
بریده زه جتا یو بر کمانش
На ханҷар монад собити неи синонаш
نه خنجر ماند ثابت نی سنانش
Биҷуз теғӣ намонда ҳарба бо дев
بجز تیغی نمانده حربه با دیو
Кашид онгаҳ ба кини теғи мҳодиў
کشید آنگه به کین تیغ مهادیو
Пар ва болаш бурид аз теғи ломъ
پر و بالش برید از تیغ لامع
Казон шуд насар тоӣр насар воқеъ
کزان شد نسر طائر نسر واقع
Чу роўни куштаи роҳии гашт бо ӯ
چو راون کشته راهی گشت با او
Тпон дар хӯн ҳаме гуфтӣ ҷтои ю
طپان در خون همی گفتی جتا یو
Чаҳ шуд бар кргсӣ гар ёфтӣ даст
چه شد بر کرگسی گر یافتی دست
Уқоби тири роми андар камӣн аст
عقاب تیر رام اندر کمین است
Дар овонӣ ки ҷанг сахт афтод
در آوانی که جنگ سخت افتاد
зи дасти худ париро дев сар дод
ز دست خود پری را دیو سر داد
Ба ҳайрати ғарқ дар дарёии андӯҳ
به حیرت غرق در دریای اندوه
Ҳамеи гаштии санам дар домани кӯҳ
همی گشتی صنم در دامن کوه
Ба пой ҳар дарахт афтод он сарв
به پای هر درخت افتاد آن سرو
Ки кардӣ ром ҳар якро гумони сарв
که کردی رام هر یک را گمان سرو
Ҳаме гуфт эй адами банди ҷаҳонҷу
همی گفت ای عدم بند جهانجو
Дилат чун менасузад бар ҷтои ю
دلت چون می نسوزد بر جتا یو
Вафояши байн ки чун некӯ ниҳод аст
وفایش بین که چون نیکو نهاد است
Ба дилсӯзии мо дар хӯни фитодаи сет
به دلسوزی ما در خون فتاده ست
Хадангии Ни ҳ ба зиҳ бо теғ бар каш
خدنگی ن ه به زه با تیغ بر کش
Ба хок андоз ҳамчун деви саркаш
به خاک انداز همچون دیو سرکش
Вагар худ менарезӣ хӯни роўн
وگر خود می نریزی خون راون
Ба қатлаши номзади фармои лчмн
به قتلش نامزد فرمای لچمن
Чу роўн бар ҷто ю шуд зафарманд
چو راون بر جتا یو شد ظفرمند
Далер омад ба қасди он шукр ханд
دلیر آمد به قصد آن شکر خند
Ба каф бигирифт мӯии он парии боз
به کف بگرفت موی آن پری باز
Ба сӯии шаҳр лнко кард парвоз
به سوی شهر لنکا کرد پرواز
Биҳиштӣ дар бағали ъФрити дӯзах
بهشتی در بغل عفریت دوزخ
Ҳаме рафту гуфтои толеъи оўх
همی رفت و گفتا طالع آوخ
Чаро шуд бар зумуррад , мори густох
چرا شد بر زمرُد، مار گستاخ
Ба чоки домани гули хори густох
به چاک دامن گل خار گستاخ
Забун заҳр шуд бҳрчаҳи тирёк
زبون زهر شد بهرچه تریاک
Ки аз оташ набошад обро пок
که از آتش نباشد آب را پاک
Парешон шуд зи сарсари шамъи кофур
پریشان شد ز صرصر شمع کافور
Парешоне набошад турфа аз нур
پریشانی نباشد طرفه از نور
Басӣ оташ зада дар хирмани сабр
بسی آتش زده در خرمن صبر
Ба худ печони зи ғам чун барқ дар абр
به خود پیچان ز غم چون برق در ابر
Замонаи сохт нӯшу неш бо ҳам
زمانه ساخت نوش و نیش با هم
Чу рӯзи шодмонӣу шаби ғам
چو روز شادمانی و شب غم
Малики гуфто ки исоро таб омад
ملک گفتا که عیسی را تب آمد
Фалаки гуфто ки ма дар ақраб омад 3
فلک گفتا که مه در عقرب آمد ۳
Раҳин гирди бодии гашти гулбарг
رهین گرد بادی گشت گلبرگ
Ба умр нозанин шуд чиратар марг
به عمر نازنین شد چیره تر مرگ
Ба ҷон буд он парӣ зон деви хунхор
به جان بود آن پری زان دیو خونخوار
Чу ҷон дар дасти бади бахтии гирифтор
چو جان در دست بد بختی گرفتار
Фитод он ҳури айн дар банди хнос
فتاد آن حور عین در بند خناس
Чу моҳи чордаҳи маҳбӯс дар рас
چو ماه چارده محبوس در راس
Чунон брбўди гӯйии баради Иблис
چنان بربود گویی برد ابلیس
Савоби тоъати покон ба талбис
صواب طاعت پاکان به تلبیس
Науфтад бе қазои осмонӣ
نیفتد بی قضای آسمانی
Ба банди марги оби зиндагонӣ
به بند مرگ آب زندگانی
Ба ҳолаши навҳа гар шуд бонги халхол
به حالش نوحه گر شد بانگ خلخال
Замин ва осмон бигирист зон ҳол
زمین و آسمان بگریست زان حال
зи гӯшу гарданаши гавҳари фарои рехт
ز گوش و گردنش گوهر فرا ریخت
На гавҳари ашки мурғони ҳавои рехт
نه گوهر اشک مرغان هوا ریخت
Ғами ҳиҷраши қиёмат гӯна ангехт
غم هجرش قیامت گونه انگیخت
Ситора бар замин чун осмони рехт
ستاره بر زمین چون آسمان ریخت
Гули афшон аз ҳаво мерафт то ром
گل افشان از هوا می رفت تا رام
зи гули пай барда ояд бар гули андом
ز گل پی برده آید بر گل اندام
На дасти ои Ни сеӣ қад голфашон шуд
نه دست آ ن سهی قد گلفشان شد
Биҳиштии боғро гӯйӣ хазон шуд
بهشتی باغ را گویی خزان شد
Магари донистаи марги худ ба ҳиҷрон
مگر دانسته مرگ خود به هجران
Ба рӯҳи худ аз он шуд худ гули афшон
به روح خود از آن شد خود گل افشان
Фикандӣ ҷома ҳар ҷои пораи пора
فکندی جامه هر جا پاره پاره
Ки мешуд зон ҷигарҳо пораи пора
که می شد زان جگرها پاره پاره
Гиребони чоки ҳури покдомон
گریبان چاک حور پاکدامان
Қсби бшгоФти гӯйии моҳтобон
قصب بشگافت گویی ماهتابان
Ба кӯҳии панҷ маймун дид якҷо
به کوهی پنج میمون دید یکجا
Нишонро зеварии андохти сито
نشان را زیوری انداخت سیتا
Гувоҳии ранг ва рӯй дарди пари дард
گواهی رنگ و روی درد پر درد
Фиканда порае зон кисвати зард
فکنده پاره ای زان کسوت زرد
Гузорӣ кард роўни пас зи дарё
گذاری کرد راون پس ز دریا
Расонидаш ба заррини шаҳри лнко
رسانیدش به زرین شهر لنکا
Талаб фармуд зон пас деви ғаддор
طلب فرمود زان پس دیو غدار
зи ъФритони номии ҳашт сардор
ز عفریتان نامی هشت سردار
Ба фавҷи сад ҳазорон дод фармон
به فوج صد هزاران داد فرمان
Ки ҷои хрдўхри мондаи сети вайрон
که جای خردوخر مانده ست ویران
Дар онҷои рафта ҳар дами ҷон бб азанд
در آنجا رفته هر دم جان بب ازند
Камӣн карда ба қасд ром тозанд
کمین کرده به قصد رام تازند