Ба ногуҳ рафт дар домони кӯҳӣ
به ناگه رفت در دامان کوهی
Ба кӯҳистони аҷаби гардуни шикваӣ
به کوهستان عجب گردون شکوهی
Шикаста ёфт чатру байрақу тир
شکسته یافت چتر و بیرق و تیر
Камоне низ чун қавси осмони гир
کمانی نیز چون قوس آسمان گیر
Фаровони қатраҳои хӯни тоза
فراوان قطره های خون تازه
Ақиқӣ гашта санг аз вай ба ғоза
عقیقی گشته سنگ از وی به غازه
Бародарро силаҳу байрақу хӯн
برادر را سلاح و بیرق و خون
Бидида , хӯни з дида ронад берун
بدیده، خون ز دیده راند بیرون
Бигуфто занн худ гуфтам ба ту фош
بگفتا ظن خود گفتم به تو فاش
Ду дев аз баҳри он бут карда пархош
دو دیو از بهر آن بت کرده پرخاش
Ба девон гарна баҳри меҳр ҷанг аст
به دیوان گرنه بهر مهر جنگ است
Чаро рӯй замини ёқӯт рангаст ?
چرا روی زمین یاقوت رنگ است؟
Дар аснои сухани наздики роҳаш
در اثنای سخن نزدیک راهش
Ба хӯни кргси афтодаи нигоҳаш
به خون کرگس افتاده نگاهش
Яқин шуд дар дили роми ғами андеш
یقین شد در دل رام غم اندیش
Ки кргс карда ӯро таъми ҳи хеш
که کرگس کرده او را طعم ۀ خویش
Ҷтоиў банк зад к-эии роми лчмн !
جتایو بانک زد کای رام لچمن!
Маро дар дил мапиндоред душман
مرا در دل مپندارید دشمن
Яқини дон бад накардам ман ба сито
یقین دان بد نکردم من به سیتا
Ки ӯро бардаи даҳ сари деви лнко
که او را برده ده سر دیو لنکا
Вафои аҳди ёрони хаста то дайр
وفای عهد یاران خسته تا دیر
Басӣ ҷанг озмудам бо чунон шер
بسی جنگ آزمودم با چنان شیر
Ба дилсӯзяти ҷон бар бод додам
به دلسوزیت جان بر باد دادم
Бад-ӣни рӯзӣ ки мебинӣ фитодам
بدین روزی که می بینی فتادم
Ба ҳолеи зиндагии гаштами нигаҳдор
به حالی زندگی گشتم نگهدار
Пас аз куштан наёяд аз касе кор
پس از کشتن نیاید از کسی کار
Ҷтоиўро шносо гашта бархест
جتایو را شناسا گشته برخاست
Ба сад шармандагӣ зу маъзирати хост
به صد شرمندگی زو معذرت خواست
Замонӣ ҳар ду бо ҳам зору гирён
زمانی هر دو با هم زار و گریان
Ба ҳоли икдгри гаштанди бирён
به حال یکدگر گشتند بریان
Ба аҳдаши офарин ҳо дод брҷнг
به عهدش آفرین ها داد برجنگ
Бпрсидши зи макри деви найранг
بپرسیدش ز مکر دیو نیرنگ
б ҳ зорӣ гуфт кргс : чун нигарем
ب ه زاری گفت کرگس : چون نگریم
Чу захм аз бахти бад , хӯн чун нигарем
چو زخم از بخت بد، خون چون نگریم
Ман аз баҳри ту гаштами пораи пора
من از بهر تو گشتم پاره پاره
Ту бар ман бадгумони гаштӣ чаҳ чора ?
تو بر من بدگمان گشتی چه چاره؟
Чаҳ бояд кард худ гуё чунин бахт
چه باید کرد خود گویا چنین بخت
Дариғо осмони давру замини сахт
دریغا آسمان دور و زمین سخت
Ҳадиси роўну ситои зи оғоз
حدیث راون و سیتا ز آغاز
Ҳамаи хотири нишонаши сохт дмсоз
همه خاطر نشانش ساخت دمساز
Дигар он кушта гуфт ин рози дили фош
دگر آن کشته گفت این راز دل فاش
Дам ҷон канданам шуд икдмм бош
دم جان کندنم شد یکدمم باش
Ба чашмам ҳар пари зари йен ниҳол аст
به چشمم هر پر زر ین نهال است
Чунин дар кргсон дар марг фол аст
چنین در کرگسان در مرگ فال است
Бизан оташ ки умрам бар сар омад
بزن آتش که عمرم بر سر آمد
зи дарди ҷисм , софии ҷон бар омад
ز درد جسم، صافی جان بر آمد
Ба феъли оташами дилро сафо кун
به فعل آتشم دل را صفا کن
Ба як дам , ҳоҷати умрӣ раво кун
به یک دم، حاجت عمری روا کن
Ҷтоиў дод ҷон ва ром зад вой
جتایو داد جان و رام زد وای
Ба лчмн гуфт ҳизуми сози якҷоӣ
به لچمن گفت هیزم ساز یکجای
Шуд охир чун муҳаббати оташи афрӯз
شد آخر چون محبت آتش افروز
Танишро чун дили худ сӯхти дмсўз
تنش را چون دل خود سوخت دمسوز
Ба номаши рехти о б ши он ҷигари тоб
به نامش ریخت آ ب ش آن جگر تاب
Равон шуд оби борони боз чун об
روان شد آب باران باز چون آب
Чу шаҳбоз аҷал шуд чнгл андоз
چو شهباز اجل شد چنگل انداز
Ба зоғ афғон наомад мурғи ҷонбоз
به زاغ افغان نیامد مرغ جانباز