Муваккил бар парии зани диўкӣ чанд
موکل بر پری زن دیوکی چند
Ситами раъйу ситамкору ситами банд
ستم رأی و ستمکار و ستم بند
Ситами зин бештар набӯд сазовор
ستم زین بیشتر نبود سزاوار
Ки Тифли ми радаи модар , дояи кафтор
که طفل م رده مادر، دایه کفتار
эй ҳам қафас бо ҷиФаҳи хорон
همای هم قفس با جیفه خواران
Чу ганҷии ҳам қафас бо тираи морон
چو گنجی هم قفس با تیره ماران
Вазони бадтари кзонҳои он ҷигари сӯз
وزان بدتر کزآنها آن جگر سوز
Шунидӣ қиссаи роўни шабу рӯз
شنیدی قصۀ راون شب و روز
Ки ҳаст ӯ соҳиби иқболу хуши ном
که هست او صاحب اقبال و خوش نام
Ҳазорон банда некӯ дорад аз ром
هزاران بنده نیکو دارد از رام
Сараш бо фару зеби тоҷ шоҳӣ аст
سرش با فر و زیبِ تاج شاهی است
Равони фурмонаш аз маи тоба моҳӣ аст
روان فرمانش از مه تابه ماهی است
Ғарази он буд зон тзўиз ва зон рию
غرض آن بود زان تزویز و زان ریو
Ки гардад ҳурро дили моили дев
که گردد حور را دل مایلِ دیو
Ҳазор афсӯс каз дастону талбис
هزار افسوس کز دستان و تلبیس
Шараф бар одамӣ май ҷусти Иблис
شرف بر آدمی می جست ابلیس
Такаллуф карда мегуфтанд гаҳгоҳ
تکلف کرده می گفتند گهگاه
Ки то ҳмхўобаҳ роўн шавад моҳ
که تا همخوابۀ راون شود ماه
Парӣ зон гуфтугӯҳо пунба дар гӯш
پری زان گفتگوها پنبه در گوش
Ба ҳайрати сари фурӯ , гирёну хомӯш
به حیرت سر فرو، گریان و خاموش
Чунон гӯши дилаши муштоқи симоб
چنان گوش دلش مشتاق سیماب
Ки чашми Кебек бар рухсори маҳтоб
که چشم کبک بر رخسار مهتاب
Замини кундӣ ба нохун балки ҷон низ
زمین کندی به ناخن بلکه جان نیز
Ниҳон дидӣ ба сӯии осмон низ
نهان دیدی به سوی آسمان نیز
зи ҳайрати хештанро сохтаи гум
ز حیرت خویشتن را ساخته گم
Гуҳӣ дар гиряу гуҳ дар таби сам
گهی در گریه و گه در تب سم
Чу тоқат тоқ шуд маро ба якбор
چو طاقت طاق شد مه را به یکبار
Баровард аз ғами дили нолаи зор
برآورد از غم دل نالۀ زار
Ба мурдани дили ниҳода , коми ноком
به مردن دل نهاده، کام ناکام
Барон шуд то биафтад аз лаби бом
بران شد تا بیفتد از لب بام
Чу роўн шуд зи ҳоли он бути огоҳ
چو راون شد ز حال آن بت آگاه
Ба ҳайрат монад зон битобии моҳ
به حیرت ماند زان بیتابی ماه
зи ишқи он парӣ , ъФрити хунхор
ز عشق آن پری، عفریت خونخوار
Чу абрӣ буд хӯни борон ба гулзор
چو ابری بود خون باران به گلزار
Паии таскини он гулдастаи ноз
پیِ تسکین آن گلدستۀ ناز
Ба гулшан кард ҷои буданаши соз
به گلشن کرد جای بودنش ساز
Надонист ин қадари зи ифроти мастӣ
ندانست این قدر ز افراط مستی
Гулӣ ко наро зи гулбун бар шикастӣ
گلی کا نرا ز گلبن بر شکستی
Гараш дар боғи ҷини ти ҷогзинӣ
گرش در باغ جنّ ت جاگزینی
Биҷузи пажмурдааш ҳаргиз набинӣ
بجز پژمرده اش هرگز نبینی
Дарони боғӣ ки буд аслўки бен ном
درآن باغی که بود اسلوک بن نام
Саманро дод роўни ҷои ором
سمن را داد راون جای آرام
зи асбоби нишоту Комронӣ
ز اسباب نشاط و کامرانی
Муҳайё дошт беш аз ончии доне
مهیا داشت بیش از آنچه دانی
Магар каз ишқи ақлаши рафта бар бод
مگر کز عشق عقلش رفته بر باد
Ки мурғи бсмлиро дона ме дод
که مرغ بسملی را دانه می داد
Чун он бстонсрои зиндон ӯ шуд
چون آن بستانسرا زندان او شد
Чаман аз рангу бӯи ҳайрон ӯ шуд
چمن از رنگ و بو حیران او شد
Биҳиштии гашти тазмин дар гулистон
بهشتی گشت تضمین در گلستان
Дар омад шбчроғӣ дар шабистон
در آمد شبچراغی در شبستان
з рӯй булбулон шарманда шуд гул
ز روی بلبلان شرمنده شد گل
Барон гули гашти ошиқтар зи булбул
بران گل گشت عاشق تر ز بلبل
Чаман мегуфт зон нахли гули огнд
چمن می گفت زان نخل گل آگند
Ки сарви мо ба тӯбои гашти пайванд
که سرو ما به طوبی گشت پیوند
Ниҳолони чаман зон шамъи гулшан
نهالان چمن زان شمع گلشن
Гарави бардаи зи нахли водии эмин
گرو برده ز نخلِ وادی ایمن
Буд аз акси он моҳи ҷҳонтоб
بود از عکس آن ماه جهانتاب
Мисоли чоҳи Нахшаби ҳавзаи об
مثال چاه نخشب حوضۀ آب
Дарони ҷинати сарои ҳури ғам андӯд
درآن جنّت سرا حورِ غم اندود
Чу лолаи вақфи доғу ғарқи хӯн буд
چو لاله وقف داغ و غرق خون بود
Баҳор андӯд карда бӯстон ро
بهار اندود کرده بوستان را
Зада барҳами раҳу расми хазон ро
زده برهم ره و رسم خزان را
Чаман зу тоза ӯ пажмурда ҳар дам
چمن زو تازه او پژمرده هر دم
Кушода бар дил аз гули сад дар ғам
گشاده بر دل از گل صد درِ غم
Чунон кандар қафаси мурғи хуши алҳои Н
چنان کاندر قفس مرغ خوش الحا ن
Азуи хўшўқти халқ ва ӯ ба зиндон
ازو خوشوقت خلق و او به زندان
Чунон ҷони ҷаҳон каз ғам ба ҷон буд
چنان جان جهان کز غم به جان بود
Хазони худ , баҳори дигарон буд
خزان خود، بهار دیگران بود
Чу нахи ҷаии рай ки ӯ дар дом афтод
چو نخ جی ری که او در دام افتاد
Худ андари мотам ва зу иди сайёд
خود اندر ماتم و زو عید صیاد
Гудозони ҳамчуи шамъи маҳфили афрӯз
گدازان همچو شمع محفل افروز
Ҷаҳон зу равшан ва ӯ ҷумлаи тани сӯз
جهان زو روشن و او جمله تن سوز
Нагӯям сӯзи ҷони он парӣ вааш
نگویم سوز جان آن پری وش
Ки тарсам зу шавад тӯфони оташ
که ترسم زو شود طوفان آتش
Ба ҷон кандан гарон бемор ме зист
به جان کندن گران بیمار می زیست
Ба таскини хаёл ёр ме зист
به تسکین خیال یار می زیست