Чу дар руки мўнки кӯҳи он кӯҳи тамкин

چو در رک مونک کوه آن کوه تمکین

Илм бар зад чу сайёҳи ҷаҳони байн

علم بر زد چو سیاح جهان بین

Фаррошии даии ди андари домани кӯҳ

فراشی دی د اندر دامن کوه

Казон гаштии фаромӯш аз дили андӯҳ

کزان گشتی فراموش از دل اندوه

Ғаму андешаи нанги он замин буд

غم و اندیشه ننگ آن زمین بود

Нишоти афзои фирдавси барин буд

نشاط افزای فردوس برین بود

зи номи ғами ҳавояш буд безор

ز نام غم هوایش بود بیزار

Ки накушояд Ирам бар кофарони бор

که نگشاید ارم بر کافران بار

Саводаши боғи ризвонро намӯна

سوادش باغ رضوان را نمونه

Дарави гулҳо шукуфтаи гӯнаи гӯна

درو گلها شکفته گونه گونه

Дарон гулгашти ҷои обиди зании ди яд

دران گلگشت جا عابد زنی د ید

Казон боғи худои гули ҳамеи чид

کزان باغ خدایی گل همی چید

Ба ваҳдонияти ҳақи мӯътариф буд

به وحدانیت حق معترف بود

Канори ҳавзи пинҳони мӯътакиф буд

کنار حوض پنهان معتکف بود

Чу гули хандону сӯрии номи он зан

چو گل خندان و سوری نام آن زن

Шукуфта чун гули сӯрӣ ба гулшан

شکفته چون گل سوری به گلشن

Дилаш дарёфт ӣ дар он ғами андеш

دلش دریافت ی در آن غم اندیش

Зиёфатро ниҳодаи мива дар пеш

ضیافت را نهاده میوه در پیش

Канори ҳавзи барад ва гуфт бо ром

کنار حوض برد و گفت با رام

Ки эй ғмдидаҳи оби мо бёшом

که ای غمدیده آب ما بیاشام

Фазояд дар дилу ҷон беғамӣ ро

فزاید در دل و جان بی غمی را

Нишот ва сур бахшад мотамӣ ро

نشاط و سور بخشد ماتمی را

Машав ғамгин кунун дар ҳиҷри дилдор

مشو غمگین کنون در هجر دلدار

Ки наздики омадаи тадбири ин кор

که نزدیک آمده تدبیر این کار

Паии сгриўи маймун тез башитоб

پی سگریو میمون تیز بشتاب

Ки ӯ ҳам гуҳ гуҳӣ ояд барин об

که او هم گه گهی آید برین آب

Таваққуф кун замонии ҷусту ҷӯ ро

توقف کن زمانی جست و جو را

Ҳам ӣнҷо ёфт хоҳӣ низ ӯ ро

هم اینجا یافت خواهی نیز او را

Ба ҳайрат зон ҷавоби ҳозир ӯ

به حیرت زان جواب حاضر او

Ки чун дарёфт рози хотир ӯ

که چون دریافت راز خاطر او

Сухан маъқӯл шуд дар хотири ром

سخن معقول شد در خاطر رام

Дарон гули бум чанде кард ором

دران گل بوم چندی کرد آرام