Ки девӣ буд моёўии малангӣ

که دیوی بود مایاوی ملنگی

Ба зӯри сад ҳазорон фили ҷангӣ

به زور صد هزاران فیل جنگی

Дар омад ногаҳон аз нараҳ девон

در آمد ناگهان از نره دیوان

Ба шакл гов шуд шери ғаривон

به شکل گاو شد شیر غریوان

Заминро доштӣ бар шох дар во

زمین را داشتی بر شاخ در وا

Чу гардуни осмонро барадӣ аз ҷо

چو گردون آسمان را بردی از جا

Ба ҷанги баҳри Аммон ҳамла оварад

به جنگ بحر عمان حمله آورد

Баровард аз ниҳоди мавҷи он гирд

برآورد از نهاد موج آن گرد

Ба зинҳор омад ӯро гуфт дарё

به زنهار آمد او را گفت دریا

Ки кӯтаҳи сози даст аз молаши мо

که کوته ساز دست از مالش ما

Ҳарифи тест акнӯн кӯҳи килос

حریف تست اکنون کوه کیلاس

Ки гашт аз сахти рӯеи кони алмос

که گشت از سخت رویی کان الماس

Бидор аз ҷайби ман дасти ситами боз

بدار از جیب من دست ستم باز

Агар мардии зи по ӯро дар андоз

اگر مردی ز پا او را در انداز

Аз онҷо шуд ба ҷанги кӯҳи густох

از آنجا شد به جنگ کوه گستاخ

Сабк барканд бори қуллаи азшох

سبک برکند بار قله ازشاخ

Баромад аз си дои кӯҳи фарёд

برآمد از ص دای کوه فریاد

Мадаи хоки маро беҷурм бар бод

مده خاک مرا بی جرم بر باد

Туро бояд ба ҷанг бол бишитофт

ترا باید به جنگ بال بشتافت

Нишоед бо ман бедасту пои кофт

نشاید با من بی دست و پا کافت

Ба ғори бол наъра зад ба пайкор

به غار بال نعره زد به پیکار

Баромади боли баҳри ҷангаш аз ғор

برآمد بال بهر جنگش از غار

зи дилсӯзӣ ба ҳамроҳи бародар

ز دلسوزی به همراه برادر

Басон соя мерафтам баробар

بسان سایه می رفتم برابر

Гурезони гови шери андари дамодам

گریزان گاو شیر اندر دمادم

Ба ғорстони кӯҳӣ ҳар ду шуд гум

به غارستان کوهی هر دو شد گم

Чу кард м бар дар ғораши нигоҳӣ

چو کرد م بر در غارش نگاهی

Сӯии қаър замин мерафт роҳӣ

سوی قعر زمین می رفت راهی

зи баҳри интизори хизмати бол

ز بهر انتظار خدمت بال

Нишастам бар дар ои Ни ғори яксол

نشستم بر در آ ن غار یکسال

Наомад ҳеҷ кас аз ғори берун

نیامد هیچ کس از غار بیرون

Пас аз солии баромади чашмаи хӯн

پس از سالی برآمد چشمۀ خون

Чу дидам хӯн , гузидам аз ғами ангушт

چو دیدم خون، گَزیدم از غم انگشت

Гумони барадам ки душман бо лро кишт

گمان بردم که دشمن با ل را کشت

Ниҳодам бар дар он ғори сангӣ

نهادم بر در آن غار سنگی

Ба хонаи бози гаштам бе дирангӣ

به خانه باز گشتم بی درنگی

Ба мотам чанд гирён нишастам

به ماتم چند گریان نشستم

Ба кори хештан ҳайрон нишастам

به کار خویشتن حیران نشستم

Вазирону сарони малик яксар

وزیران و سران ملک یکسر

Маро дода навиди тахту афсар

مرا داده نوید تخت و افسر

Басӣ гуфтам маро бо ман гузоред

بسی گفتم مرا با من گذارید

зи кори салтанат маъзӯр доред

ز کار سلطنت معذور دارید

Вале мардуми маро бо ман намонданд

ولی مردم مرا با من نماندند

Ба зӯрам бар сар маснад нишонданд

به زورم بر سر مسند نشاندند

Пас аз чанде азинсони моҷарое

پس از چندی ازینسان ماجرایی

Икои як бол пайдо шуд з ҷое

یکا یک بال پیدا شد ز جایی

Ба ман гуфто ки пайдо шуд бҳонт

به من گفتا که پیدا شد بهانت

Ҳалоки мурдани ман буд ҷонат

هلاک مردن من بود جانت

Басои душман ки зер по кунад ҷой

بسا دشمن که زیر پا کند جای

Чу хирс аз баҳри хӯни лӣсади кафи пой

چو خرس از بهر خون لیسد کف پای

Ниқоби лутфи бандад бар рухи меҳр

نقاب لطف بندد بر رخ مهر

Бурун чун ангабину андаруни заҳр

برون چون انگبین و اندرون زهر

Намонад ҷуз ба теғу бодаи ноб

نماند جز به تیغ و باده ناب

Ҷаҳони оташи андари қатраи об

جهان آتش اندر قطره آب

Набӯдатгар ба марги ман сару кор

نبودت گر به مرگ من سر و کار

Чаро санг гарон монадӣ бар он ғор

چرا سنگ گران ماندی بر آن غار

Маро дар зиндагӣ озурда кардӣ

مرا در زندگی آزرده کردی

Ба ғорами дахма ҳамчун мурда кардӣ

به غارم دخمه همچون مرده کردی

Ба узр устода гуфтам к-эии бародар

به عذر استاده گفتم کای برادر

Турои савганди ҳақи шери модар

ترا سوگند حق شیر مادر

Машав озурда бишинав узр хоҳам

مشو آزرده بشنو عذر خواهم

Худои огаҳ ки ман худ бе гуноҳам

خدا آگه که من خود بی گناهم

зи солӣ беш барадами интизорат

ز سالی بیش بردم انتظارت

Баромади чашмаи хӯн чун зи ғорат

برآمد چشمۀ خون چون ز غارت

Яқинам шуд ки гаштии кушта дар ҷанг

یقینم شد که گشتی کشته در جنگ

Бтрсидм з кед деви найранг

بترسیدم ز کید دیو نیرنگ

Азон кардам дар он ғори муҳкам

ازان کردم در آن غار محکم

Ки хоҳад кишти моёўии марои ҳам

که خواهد کشت مایاوی مرا هم

з ман бишунид ин ҳарф дило виз

ز من بشنید این حرف دلا ویز

Ба бидодӣ кашида теғи хўнриз

به بدادی کشیده تیغ خونریز

Сипоҳиро ки бо ман муттафиқ буд

سپاهی را که با من متفق بود

Ба теғи ҷаври қатл ом фармуд

به تیغ جور قتل عام فرمود

Ба ганҷам бар кушодаи дасти тороҷ

به گنجم بر گشاده دست تاراج

зи малики хеш муфлис кард ихроҷ

ز ملک خویش مفلس کرد اخراج

Занӣ маъшуқа ам будаст чун ҷон

زنی معشوقه ام بودست چون جان

Кашид аз ман ба зӯр , он бози бустон

کشید از من به زور، آن باز بستان

Дареғи молу малик ва лашкарам нест

دریغ مال و ملک و لشکرم نیست

Дареғ онаст кокнўн дилбарам нест

دریغ آن است کاکنون دلبرم نیست

Дигар зин ғайритем гардад ҷигари риш

دگر زین غیرتم گردد جگر ریش

Ки кард он Зуҳраи талъатро зани хеш

که کرد آن زهره طلعت را زن خویش

Сухан бишунид гуфтои роми фии улҳол

سخن بشنید گفتا رام فی الحال

Ки донистам яқин ҷурмаст аз бол

که دانستم یقین جرمست از بال

Биё то хӯн ӯ бар хоки резам

بیا تا خون او بر خاک ریزم

Ба кори дӯст бо душмани ситезам

به کار دوست با دشمن ستیزم

Ва бол ахтар боласт болам

و بال اختر بالست بالم

Ба қавли худ ба марги боли фолам

به قول خود به مرگ بال فالم

Ҳаёт бол бошад то ҳамон дам

حیات بال باشد تا همان دم

Ки чашмам бар Рахш ноед фароҳам

که چشمم بر رخش ناید فراهم

Аз он пас болро ҷон дода ани гор

از آن پس بال را جان داده ان گار

Чу он шуъла ки бо сайлаш буд кор

چو آن شعله که با سیلش بود کار

зи роми он мужда чун сгриў бишунид

ز رام آن مژده چون سگریو بشنید

Бад-ӣни як ҳарфи гуфтан маслиҳат дид

بدین یک حرف گفتن مصلحت دید