Чу абрӯии ҳилол аз васмаи гавани тоқ
چو ابروی هلال از وسمه گون طاق
Ишорат боз шуд бо чашми ушшоқ
اشارت باز شد با چشم عشاق
Ба расми шбрўони он офати даҳр
به رسم شبروان آن آفت دهر
Ба ҷосӯсии он ма рафт дар шаҳр
به جاسوسی آن مه رفت در شهر
Сӯй дар банд қалъа шуд нахустин
سوی در بند قلعه شد نخستین
На қалъа осмонӣ дид зари йен
نه قلعه آسمانی دید زر ین
зи асбоб таҳассун ёфт яксар
ز اسباب تحصن یافت یکسر
Пар аз оташи басони минқали зар
پر از آتش بسان منقل زر
Ба кангарҳои зари йени шуъла чун нор
به کنگر های زر ین شعله چون نار
Намӯдӣ булъаҷаби шакли гули нор
نمودی بوالعجب شکل گل نار
Фаровони тӯб ҳар сӯи ҷои Ни зудоӣ
فراوان توپ هر سو جا ن زدایی
Даҳони бигушодаи рӯйин аждаҳое
دهان بگشاده رویین اژدهایی
зи ъФритони ҳазор андари ҳазорон
ز عفریتان هزار اندر هزاران
Ба ҳар дар банд ва ҳар бурҷаши нигаҳбон
به هر در بند و هر برجش نگهبان
зи бозораши ҳасадҳо бардаи гулзор
ز بازارش حسدها برده گلزار
Матоъи рангу бӯро рӯзи бозор
متاع رنگ و بو را روز بازار
Ба ҳар хона ба ҳар манзил ба ҳар бом
به هر خانه به هر منزل به هر بام
Зада гулбонги шодии бодау ҷом
زده گلبانگ شادی باده و جام
зи баси вофир ба ҳар кӯи машку кофур
ز بس وافر به هر کو مشک و کافور
Сабои анбари фурӯшии хост бо хур
صبا عنبر فروشی خواست با خور
Ба ҷосӯсӣ шуд он маймуни пари дил
به جاسوسی شد آن میمون پر دل
Шносои кӯ ба кӯ , манзил ба манзил
شناسا کو به کو، منزل به منزل
Ба ҳар равзан чу хуршед андарун рафт
به هر روزن چو خورشید اندرون رفت
Тамошои дида , вази онҷо бурун рафт
تماشا دیده، وز آنجا برون رفت
бад-инсон сӯии қасри хоси рови Н
بدینسان سوی قصر خاص راو ن
Равон шуд он ҳужабр осмон кун
روان شد آن هژبر آسمان کَن
Биҳиштӣ буд қасри осмони соӣ
بهشتی بود قصرِ آسمان سای
Сутунҳояш ба соқи арши ҳампой
ستونهایش به ساق عرش همپای
Ба ҷои хишт , симу зар ба девор
به جای خشت، سیم و زر به دیوار
Ма ва хуршед карда банди меъмор
مه و خورشید کرده بند معمار
Ҳамаи кҳгли зи машку заъфаронаш
همه کهگل ز مشک و زعفرانش
Китоби лоҷувардии осмонаш
کتاب لاجوردی آسمانش
Ба шакли гули мрс ъ маснадӣ дид
به شکل گل مرص ع مسندی دید
Каз анвоъ ҷавоҳир ме дурахшид
کز انواع جواهر می درخشید
Ба парвоз омадӣ зи афсуни бдонсон
به پرواز آمدی ز افسون بدانسان
Ки аз боди саҳари тахти сулаймон
که از باد سحر تخت سلیمان
Ба шаби маъзули шамъ аз шбчроғш
به شب معزول شمع از شبچراغش
Ҳаваси парвонаи гаштӣ бар чароғаш
هوس پروانه گشتی بر چراغش
Бирав осӯдаи роўн беғаму ранҷ
برو آسوده راون بی غم و رنج
Чу мори саҳмгин бар гавҳарин ганҷ
چو مار سهمگین بر گوهرین گنج
Ба иксўи соқёни моҳи пайкар
به یکسو ساقیان ماه پیکر
Аёғи мҳрсони лабрези кавсар
ایاغ مهرسان لبریز کوثر
Ба иксўи ҳурёни нағмаи пардоз
به یکسو حوریان نغمه پرداز
Ба гули рӯеи лаби ши ани булбули овоз
به گل رویی لب ش ان بلبل آواز
Дил аз нағмаи зи бодаи ақлу ҷои Ни маст
دل از نغمه ز باده عقل و جا ن مست
Димоғ аз гули нигоҳ аз ҳасани шани маст
دماغ از گل نگاه از حسن شان مست
Бғир аз ҳасану нағмаи дӯш бар дӯш
بغیر از حسن و نغمه دوش بر دوش
Наомад дар хаёли дидау гӯш
نیامد در خیال دیده و گوش
Батон соқии ҳам аз ҳасан ва ҳам аз май
بتان ساقی هم از حسن و هم از می
Ба ёд худ зада ҷоми паёпай
به یاد خود زده جام پیاپی
Басои ноҳидмнзри сохтаи авд
بسا ناهیدمنظر ساخته عود
Басои хуршеди пайкари сӯхтаи авд
بسا خورشید پیکر سوخته عود
Бар оташи авду машки ти ри ниҳода
بر آتش عود و مشک ت ر نهاده
Хароҷи ҳинду чин бар бод дода
خراج هند و چین بر باد داده
Димоғаш то ба ҳаддӣ шуд муаттар
دماغش تا به حدی شد معطر
Ки шуд аттори ҷонҳо то ба маҳшар
که شد عطار جانها تا به محشر
Ба шодӣ дид роўнро ғамин гашт
به شادی دید راون را غمین گشت
Барон Иблис нафрин кард ва бигузашт
بران ابلیس نفرین کرد و بگذشت
Ба қасри дигараш рӯ кард густох
به قصر دیگرش رو کرد گستاخ
Ҳамеи ҷусти он париро кох дар кох
همی جست آن پری را کاخ در کاخ
Занаши мндўдриро ёфт онҷо
زنش مندودری را یافت آنجا
Чу кам буд ошно бо рӯй сито
چو کم بود آشنا با روی سیتا
Дилаш дар шак фитод аз мавҷи хӯбӣ
دلش در شک فتاد از موج خوبی
Надидаи сарвро пиндошти тӯбо
ندیده سرو را پنداشت طوبی
Бигуфто ҳаст монои ҳизуму авд
بگفتا هست مانا هیزم و عود
Тавон донист лек аз анбарин дӯд
توان دانست لیک از عنبرین دود
Зҳснши ёдгор ишқ ҷӯям
زحسنش یادگار عشق جویم
Агар ёбам паём дард гӯям
اگر یابم پیام درد گویم
Наёбамгар ба доғ ишқ хурсанд
نیابم گر به داغ عشق خرسند
Занами колои бад бар риши хоўнд
زنم کالای بد بر ریش خاوند
Фиканда чун з назд яке назар ро
فکنده چون ز نزد یکی نظر را
зи ғам бечошнӣ дид он шукр ро
ز غم بی چاشنی دید آن شکر را
Гулашро сурх ва хандон ёфт неи зард
گلش را سرخ و خندان یافت نی زرد
Саропо доғ шуд он оташи сард
سراپا داغ شد آن آتش سرد
Хаҷал аз худ шуд ва аз чашмтар гашт
خجل از خود شد و از چشم تر گشت
Ба навмидӣ аз онҷо низ баргашт
به نومیدی از آنجا نیز برگشت
Суроғи лолааш чун буд дар боғ
سراغ لاله اش چون بود در باغ
Дар омад дар чаман бо марҳами доғ
در آمد در چمن با مرهم داغ