Чу равшани гашти шабро ҷони торик
چو روشن گشت شب را جان تاریک
Ба дида шуд фурӯғи субҳи наздик
به دیده شد فروغ صبح نزدیک
Шуданд он талхи гӯйон дар шукри хоб
شدند آن تلخ گویان در شکر خواب
Ба танҳо монад сӯзони шамъи шаби тоб
به تنها ماند سوزان شمع شب تاب
Ҳнўн чун ошно бо моҳ кам буд
هنون چون آشنا با ماه کم بود
Ба донои хирадро кор фармуд
به دانایی خرد را کار فرمود
Ҳамаи афсонаи моҳи ҷигари сӯз
همه افسانۀ ماه جگر سوز
Ба худ гуфта зи ҳасрат то ба он рӯз
به خود گفته ز حسرت تا به آن روز
Санам чун саргузашти дарди бшнии д
صنم چون سرگذشت درد بشنی د
Баровардаи сар ва рӯй ҳнўн дид
برآورده سر و روی هنون دید
Шаҳи рӯҳонӣони як ҳафта зон беш
شه روحانیان یک هفته زان بیش
Тасаллиро ба он ҳи вари ғами андеш
تسلّی را به آن ح ور غم اندیش
Наоне карда буд аз ҳолаши огоҳ
نهانی کرده بود از حالش آگاه
Ки монои қосид ромаст дар роҳ
که مانا قاصد رام است در راه
Ки чун бинад бдонсон бо шикебаш
که چون بیند بدانسان با شکیبش
Бидон сӯрат диҳад дигари фиребаш
بدان صورت دهد دیگر فریبش
Аз он шодӣ ба худ чун ме нагунҷед
از آن شادی به خود چون می نگنجید
Ниҳони лекини зи макри дай ва тарсид
نهان لیکن ز مکر دی و ترسید
Ба ҳоли боз пурсиш кард таъхир
به حال باز پرسش کرد تأخیر
Занад бар дуғи дами кӯи сӯзад аз шер
زند بر دوغ دم کو سوزد از شیر
Ба ҳайронӣ ба худ дар монад хуршед
به حیرانی به خود در ماند خورشید
Чу имон дар миёни биму умед
چو ایمان در میان بیم و امید
Ҳуҷуми шавқ чун гаштанаши зиёдат
هجوم شوق چون گشتنش زیادت
Здл бар сидқ ӯ ҷустаи шаҳодат
زدل بر صدق او جسته شهادت
зи ишқу дил гувоҳӣ ёфт бар сидқ
ز عشق و دل گواهی یافت بر صدق
Чу худ дар ишқ росих ёфт дар сидқ
چو خود در عشق راسخ یافت در صدق
Паранд аз моҳ , банд аз лаъл б кушод
پرند از ماه، بند از لعل ب گشاد
Ба муждаи гӯши дил бар гӯш биниҳод
به مژده گوش دل بر گوش بنهاد
Ки эй он кас ки барадии ромро ном
که ای آن کس که بردی رام را نام
Диламро тозаи грдондӣ ба пайғом
دلم را تازه گرداندی به پیغام
Ҳанузам гарчи некӯ нест равшан
هنوزم گرچه نیکو نیست روشن
Ки то фурқат кунам аз дӯсту душман
که تا فرقت کنم از دوست و دشمن
Ниқоб аз рух , ҳиҷоб аз дил гушӯдам
نقاب از رخ، حجاب از دل گشودم
Ба номи ром дидорат намудем
به نام رام دیدارت نمودم
Туфайл дӯст кардам ҷонфишонӣ
طفیل دوست کردم جانفشانی
Дигар худ душмании роўни ту дои не
دگر خود دشمنی راون تو دا نی
Ҳнўн дарёфт меҳри он бути сим
هنون دریافت مهر آن بت سیم
зи болой дарахташ кард таъзим
ز بالای درختش کرد تعظیم
Фурӯд омад барои пои бӯсаш
فرود آمد برای پای بوسش
Фузуд андешаи роўни фусӯсаш
فزود اندیشۀ راون فسوسش
Ниқоби афканд , маро бози пӯшед
نقاب افکند، مه را باز پوشید
зи чашмаши рӯ , зи гӯшаши рози пӯшед
ز چشمش رو، ز گوشش راز پوشید
Бигуфто боди лаънат бар ту эй дев
بگفتا باد لعنت بر تو ای دیو
Ки нашиносӣ дигар кории биҷузи рию
که نشناسی دگر کاری بجز ریو
Ҳнўн инсоф дода бар вафояш
هنون انصاف داده بر وفایش
Вале тарсид пинҳон аз дуояш
ولی ترسید پنهان از دعایش
Басони ҳудҳуд аз пайғом зад дам
بسان هدهد از پیغام زد دم
Нишони ҷами париро дод хотам
نشان جم پری را داد خاتم
Нигин дид ва парӣ пурсед гирён
نگین دید و پری پرسید گریان
Аз он ҳудҳуди нишонҳои сулаймон
از آن هدهد نشانهای سلیمان
зи ранҷи роҳ , бар ҷустани зи дарё
ز رنج راه، بر جستن ز دریا
Фаровон офаринҳо дод сито
فراوان آفرینها داد سیتا
Кигар сад ҷону дили созами фидоят
که گر صد جان و دل سازم فدایت
Бурун наем зи шукри узри поят
برون نایم ز شکر عذر پایت
Мабодои чашми ман маҳрӯм зон хор
مبادا چشم من محروم زان خار
Ки пояти дида зу дар роҳи озор
که پایت دیده زو در راه آزار
Кушод онгаҳ чу ғунчаи дарҷи марҷон
گشاد آنگه چو غنچه درج مرجان
Ҷамол аз пардаи роз аз пардаи ҷон
جمال از پرده راز از پردهٔ جان
Ба ҳоле дид маро зори маймун
به حالی دید مه را زار میمون
Ки гар гӯям кунун дилҳо шавад хӯн
که گر گویم کنون دلها شود خون
Дилаши рашки каттони моҳи дида
دلش رشک کتان ماه دیده
Ба гулбаргаши ҳазор офати расида
به گلبرگش هزار آفت رسیده
Мааш ҳамчун гули пажмурда бе ранг
مهش همچون گل پژمرده بی رنگ
зи ғам , ойӣнаи хуршед дар занг
ز غم، آیینۀ خورشید در زنگ
Нишаста ҳалқаи моно бо дили риш
نشسته حلقه مانا با دل ریش
Ҳилол иданд ри мотами хеш
هلال عید اند ر ماتم خویش
Фитодаи Юсуфи андари чанги гиреҳгон
فتاده یوسف اندر چنگ گرگان
Сиришкаши хандаи зан бар мавҷи тӯфон
سرشکش خنده زن بر موج طوفان
На мавҷи гиря бо ҳасанаши қарин буд
نه موج گریه با حسنش قرین بود
Ки дарёи моҳро зери нигин буд
که دریا ماه را زیر نگین بود
Ба баҳри ғами фитодаи гавҳари ишқ
به بحر غم فتاده گوهر عشق
Чу хури сар то қадами ғарқи зари ишқ
چو خور سر تا قدم غرق زر عشق
Дамодам бар хаёл рӯй ҷонон
دمادم بر خیال روی جانان
зи чеҳраи зар , зи дидаи гавҳари афшон
ز چهره زر، ز دیده گوهر افشان
Сарангушташ ба дандон гашта рангин
سرانگشتش به دندان گشته رنگین
Ба нохуни канда аз маи холи мишкӣн
به ناخن کنده از مه خال مشکین
Нишондаи доғи ҳасрати ноӣби хол
نشانده داغ حسرت نائب خال
Фиғонаши ёдгори бонги халхол
فغانش یادگار بانگ خلخال
Айёри ғами зи ри рухсора ӯ
عیار غم ز ر رخساره او
?илам дар ъусрат аз нзори ҳ ӯ
الم در عسرت از نظار هٔ او
Ба анвоъи кусуфи омодаи хуршед
به انواع کسوف آماده خورشید
Ба ақсоми ваболи овораи ноҳид
به اقسام وبال آواره ناهید
Бути овораро маймуни доно
بت آواره را میمون دانا
Чу дилсӯзон басӣ дода длосо
چو دلسوزان بسی داده دلاسا
Макун длтги андари шоми торик
مکن دلتگ اندر شام تاریک
Ки шабро субҳ иқболаст наздик
که شب را صبح اقبال است نزدیک
Ки рому лчмну сгриўи маймун
که رام و لچمن و سگریو میمون
Сипоҳӣ ҷамъ карданд аз ҳади афзӯн
سپاهی جمع کردند از حد افزون
Камари бастанди баҳри фатҳи лнко
کمر بستند بهر فتح لنکا
Халосат мекунанд имрӯзи фардо
خلاصت می کنند امروز فردا
Чу ахбори ту эй моҳи андарин бум
چو اخبار تو ای ماه اندرین بوم
Набӯда токунӯн бар роми маълум
نبوده تاکنون بر رام معلوم
Аз он дар омаданҳо гашти тақсир
از آن در آمدنها گشت تقصیر
Муҳайё буд варна ҷумлаи тадбир
مهیا بود ورنه جمله تدبیر
Кунун аз ман чу ёбад ин хабари ром
کنون از من چو یابد این خبر رام
Ба дам лнко кунад зеру зибри ром
به دم لنکا کند زیر و زبر رام
Прирў шуд ба гуфтори ҳнўни шод
پریرو شد به گفتار هنون شاد
Чу хандаи ғунчаи гул аз дами бод
چو خنده غنچۀ گل از دم باد
Санами сито чу номи роми бшнФт
صنم سیتا چو نام رام بشنفت
Гули пажмурдаи дигари бори бшгФт
گل پژمرده دیگر بار بشگفت
Фусурда чун чароғи Н ӣам равшан
فسرده چون چراغ ن یم روشن
Раседаш ногаҳон аз ғайби равған
رسیدش ناگهان از غیب روغن
Дилаши гашт аз суханҳои ҳнўни шод
دلش گشت از سخنهای هنون شاد
Нигин дӯст дид вғм шуд аз ёд
نگین دوست دید وغم شد از یاد
Барон шуд то зи худ ҳам ёдгорӣ
بران شد تا ز خود هم یادگاری
Фиристад баҳри он дилсӯзи ёрӣ
فرستد بهر آن دلسوز یاری
Ба назд хур фиристод он сияҳи рӯз
به نزد خور فرستاد آن سیه روز
зи кокули банди худ лаъли шаби афрӯз
ز کاکل بند خود لعل شب افروز
зи дӯди анбарин , ахгар баровард
ز دود عنبرین، اخگر برآورد
зи шоми тираи ҷон ахтар баровард
ز شام تیره جان اختر برآورد
Бидод он моҳрӯи фарзанди хуршед
بداد آن ماهرو فرزند خورشید
Сиришк хӯн чакид аз чашми навмед
سرشک خون چکید از چشم نومید
Ба тирёки тсл ӣ баҳри дилдор
به تریاک تسل ی بهر دلدار
Ба афсун бар кашид он муҳра аз мор
به افسون بر کشید آن مهره از مار
Ҳнўнро пас забонӣ дод пайғом
هنون را پس زبانی داد پیغام
Замини бӯсида бояд гуфт бо ром
زمین بوسیده باید گفت با رام
Бидиҳ ёдаш аз он рӯзӣ ки дар боғ
بده یادش از آن روزی که در باغ
Ки пӯри андар шуда бар сӯрати зоғ
که پور اندر شده بر صورت زاغ
зи озораш ба ту кардам шикоят
ز آزارش به تو کردم شکایت
Ту чашмаш дӯхтӣ бо сад кифоят
تو چشمش دوختی با صد کفایت
Кунун эй меҳри тобони ғайратати кӯ
کنون ای مهر تابان غیرتت کو
Чҳршди меҳри ту ва он ғайратати кӯ
چهرشد مهر تو و آن غیرتت کو
Париро дев чун дорад ба зиндон
پری را دیو چون دارد به زندان
Ту худ гӯи ин чаҳ ҷурмаст аз сулаймон
تو خود گو این چه جرمست از سلیمان
Ғалат гуфтам чу дар оташ фитад хас
غلط گفتم چو در آتش فتد خس
зи толеъ боядаш нолид наз кас
ز طالع بایدش نالید نز کس