Як аспаи тохти андрҷт ба майдон
یک اسپه تاخت اندرجت به میدان
Накарда илтифоти фавҷи чандон
نکرده التفات فوج چندان
Нахустин чун ҳарифи хешро дид
نخستین چون حریف خویش را دید
Накарда ҷанги шарҳ ҳол пурсед
نکرده جنگ شرح حال پرسید
Бигӯ ному нишони хеш бо мо
بگو نام و نشان خویش با ما
Ба пои худ аҷал оварадат Эй наҷо
به پای خود اجل آوردت ای نجا
Ҷавобаш дод шери аждаҳои зӯр
جوابش داد شیر اژدها زور
Ки хуршедам чаҳ пурсӣ мӯшаки кӯр
که خورشیدم چه پرسی موشک کور
Агар панҷаи занам дар ҷайби афлок
اگر پنجه زنم در جیب افلاک
Чу домони дил ошиқ кунам чок
چو دامان دل عاشق کنم چاک
Вагар чавгон кунам пои фалаки мол
و گر چوگان کنم پای فلک مال
Замин ғалатон шавад чун гӯии атфол
زمین غلطان شود چون گوی اطفال
Ба дарёгар намоями кӣнаи хоҳӣ
به دریا گر نمایم کینه خواهی
з бе обии бимиради ташнаи моҳӣ
ز بی آبی بمیرد تشنه ماهی
Шавад мизон бозуем чу тайёр
شود میزان بازویم چو طیار
Ба хашхошӣ насинҷид кӯҳро бор
به خشخاشی نسنجد کوه را بار
Паии он омадам акнӯн пас аз дайр
پی آن آمدم اکنون پس از دیر
Ки бо роўни занами лнкои зибри зер
که با راون زنم لنکا زبر زیر
Бпичиднд бо ҳам он ду тннин
بپیچیدند با هم آن دو تننین
Занад бар ҳам чу киштӣҳои сангин
زند بر هم چو کشتیهای سنگین
Ту гӯйии кӯҳ бар кӯҳ гарон хӯрд
تو گویی کوه بر کوه گران خورد
Ва ё худ осмон бар осмон хӯрд
و یا خود آسمان بر آسمان خورد
Басии мардӣ ва кӯшишҳо намуданд
بسی مردی و کوششها نمودند
Умеду бимро дар ме гушӯданд
امید و بیم را در می گشودند
зи ҷангаши девро баси ҳайрати афзуд
ز جنگش دیو را بس حیرت افزود
Ки он шери жёни рӯйин танӣ буд
که آن شیر ژیان رویین تنی بود
Набӯдӣ мумкин аз оташи газандаш
نبودی ممکن از آتش گزندش
Бар он шуд то кунад банд аз камандаш
بر آن شد تا کند بند از کمندش