Ба афсуни соз девӣ дод пайғом
به افسون ساز دیوی داد پیغام
Тилисмӣ кун ба тақлиди сари ром
طلسمی کن به تقلید سر رام
Камоне чун камони он ягона
کمانی چون کمان آن یگانه
Казон тирӣ тавон зад бар нишона
کزان تیری توان زد بر نشانه
Камоне бар ба назд он смнбр
کمانی بر به نزد آن سمنبر
Ки то навмед гардад зани зи шавҳар
که تا نومید گردد زن ز شوهر
Ба навмидӣ намонад ихтиёраш
به نومیدی نماند اختیارش
Зарурат бо ман уфтад кору бориш
ضرورت با من افتد کار و بارش
Давон омад ба сито хӯрд савганд
دوان آمد به سیتا خورد سوگند
Дурӯғӣ гуфт бо ӯ рости пайванд
دروغی گفت با او راست پیوند
Ки рому лчмну ҳнўнту маймун
که رام و لچمن و هنونت و میمون
Ба бахтам кушта гашта дар шабихун
به بختم کشته گشته در شبیخون
Сипоҳам зад шабихун бар сари ром
سپاهم زد شبیخون بر سر رام
Ба олам зу намонад акнӯн биҷузи ном
به عالم زو نماند اکنون بجز نام
Фурӯ хӯрданд девони лашкараш ро
فرو خوردند دیوان لشکرش را
Кунун оранди пеши ман сараш ро
کنون آرند پیش من سرش را
Туро ҳар чанд каз маргаш расад дард
ترا هر چند کز مرگش رسد درد
Зарурати сабр май бояд барон кард
ضرورت صبر می باید برآن کرد
Маро акнӯн дуо кун эй длором
مرا اکنون دعا کن ای دلارام
Ки пардозам ба ҷони ту ба аз ром
که پردازم به جان تو به از رام
Парӣ ҳайрат зада монад аз беонаш
پری حیرت زده ماند از بیانش
Биҷузи лоҳўли номад бар забонаш
بجز لاحول نامد بر زبانش
Наомад дар дилаш ҳар чанд бовар
نیامد در دلش هر چند باور
Ҳазин шуд зини сухани ҳури саман бар
حزین شد زین سخن حور سمن بر
Ки дилро зикри кулуфт , кулуфти орад
که دل را ذکر کلفَت، کلفَت آرد
Хирадро фикри ваҳшат , ваҳшати орад
خرد را فکر وحشت، وحشت آرد
Дил аз теғи забони муддаии риш
دل از تیغ زبانِ مدعی ریش
Басӣ бигирист ма б ри толеъи хеш
بسی بگریست مه ب ر طالع خویش
Ҳмондми пари фиреби он деви тира
هماندم پر فریب آن دیو تیره
Дар омад бо тилисми хеши хира
در آمد با طلسم خویش خیره
Мшъбди пешаи кори хештани сохт
مشعبد پیشه کار خویشتن ساخت
Камону сар ба пеши роўни андохт
کمان و سر به پیش راون انداخت
Ки киштами ромро инак сари ром
که کشتم رام را اینک سر رام
Ба инсоф аз ту хоҳам роўни анъом
به انصاف از تو خواهم راون انعام
Камону сар , маи мишкӣн камон дид
کمان و سر، مه مشکین کمان دید
Бирав борони қавсӣ хӯн баборед
برو باران قوسی خون ببارید
Ба хӯн ғалатед ҳамчун мурғи бсмл
به خون غلطید همچون مرغ بسمل
Ту гуфтӣ зад камонаш тир бар дил
تو گفتی زد کمانش تیر بر دل
Хилофи одати даҳри ҷафои кеш
خلاف عادت دهر جفا کیش
Шуд аз қавси қзҳ , борандагӣ беш
شد از قوس قزح، بارندگی بیش
зи беҳӯшии нмондши ақл бар ҷой
ز بیهوشی نماندش عقل بر جای
Сироят кард заҳри ғами саропоӣ
سرایت کرد زهر غم سراپای
зи ҳайрати хештанро сохтаи гум
ز حیرت خویشتن را ساخته گم
Гуҳӣ дар гиряу гуҳ дар тби сам
گهی در گریه و گه در تب سم
Гуҳии шӯрида , гуҳи ошуфта , гуҳи маст
گهی شوریده،گه آشفته،گه مست
Хабари Аслан на аз по ва на аз ди сет
خبر اصلاً نه از پا و نه از د ست
Чу девона сухан гуяд ба девор
چو دیوانه سخن گوید به دیوار
Забонаш бо камон омад ба гуфтор
زبانش با کمان آمد به گفتار
Кмоно ! тӯли умрамро задӣ роҳ
کمانا! طول عمرم را زدی راه
Ҳамоно рӯз қавсӣ ҳаст кӯтоҳ
همانا روز قوسی هست کوتاه
Чаро бо ман ҳадис ӯ нагӯйӣ
چرا با من حدیث او نگویی
Ки чун ман умрҳо ҳамдӯш ӯе
که چون من عمرها همدوش اویی
Ба ёдат ҳаст ё худ нест оё
به یادت هست یا خود نیست آیا
Ки будӣ дар миёни рому сито
که بودی در میان رام و سیتا
Зиҳат чун ромро шуд ҳамдами гӯш
زهت چون رام را شد همدم گوش
Хаданги қоматам кардан дар оғӯш
خدنگ قامتم کردن در آغوش
Марои тират ҳадаф карда ҳамон рӯз
مرا تیرت هدف کرده همان روز
Ки бишикастӣ ба дасти роми фирӯз
که بشکستی به دست رام فیروز
Чу буд оромгоҳати панҷаи ром
چو بود آرامگاهت پنجۀ رام
Шиддати шохи гавазни шеракаши ном
شدت شاخ گوزن شیرکش نام
Бар аъдо менамӯдӣ тири борон
بر اعدا می نمودی تیر باران
Кунун омоҷ кардӣ ҷони ёрон
کنون آماج کردی جان یاران
Марои тири камони абрӯяши кишт
مرا تیر کمان ابرویش کشت
Ту тири худ нигаҳ май дор дар мушт
تو تیر خود نگه می دار در مشت
Камони ром ҳукм андоз чунаст
کمان رام حکم انداز چونست
Камони абрӯяшро соз хӯнаст
کمان ابرویش را ساز خونست
Ба шакли абрӯи иши дил буд қурбон
به شکل ابرو یش دل بود قربان
Ки бошад мркмонро хонаи қурбон
که باشد مرکمان را خانه قربان
Дилам беабрӯяш корӣ наёяд
دلم بی ابرویش کاری نیاید
Ки қурбон бе камони касро нишоед
که قربان بی کمان کس را نشاید
Кмоно ! орзӯем буд аз ром
کمانا! آرزویم بود از رام
Ки ту ое ба лнкои ҳамраҳи ром
که تو آیی به لنکا همره رام
Кунад сози ту хуш аз оташи ман
کند ساز تو خوش از آتش من
Бидӯзад аз хадангии ҷони роўн
بدوزد از خدنگی جان راون
Надонистам ки ту танҳо биёе
ندانستم که تو تنها بیایی
Ҳалокамро сари ҷонони намое
هلاکم را سر جانان نمایی
Магар будӣ ҷудо аз ром чун ман
مگر بودی جدا از رام چون من
Ки бар ваии гашт танҳо чираи душман
که بر وی گشت تنها چیره دشمن
Вагар чун ҷони ман будӣ дар он мушт
وگر چون جان من بودی در آن مشت
Чисон дидӣ ки душмани дӯстро кишт ?
چسان دیدی که دشمن دوست را کشت؟
Ту ҳам гӯйӣ чу бахти ман шикастӣ
تو هم گویی چو بخت من شکستی
Ки дар майдони дили душмани нахустӣ
که در میدان دل دشمن نخَستی
Чу медидам камони абрӯи иши хам
چو می دیدم کمان ابرو یش خم
Қиёмат мешудӣ бар ман дар он дам
قیامت می شدی بر من در آن دم
Кунун бедӯст май байнам камонаш
کنون بی دوست می بینم کمانش
Надонам чист ҳоли абрӯонаш
ندانم چیست حال ابروانش
Турои зини бори ғам чун нашканад пушт
ترا زین بار غم چون نشکند پشت
Ки дардаши олимиро чун марои кишт
که دردش عالمی را چون مرا کشت
Камон шуд қади ман чун абрӯи дӯст
کمان شد قد من چون ابروِ دوست
Ҳамон шуд ончӣ бар вай хоҳиш ӯст
همان شد آنچه بر وی خواهش اوست
Камоне ту ва ман хам чун камонам
کمانی تو و من خم چون کمانم
Яқин шуд бар ҳалоки худ гумонам
یقین شد بر هلاک خود گمانم
Биё то ҳар ду дар оташ нишинем
بیا تا هر دو در آتش نشینیم
Ҷаҳон беабрӯӣ ҷонон набинам
جهان بی ابروی جانان نبینم
Камони озор чун додӣ парӣ ро
کمان آزار چون دادی پری را
Вабол аз қавс набӯд муштарӣ ро
وبال از قوس نبود مشتری را
Ва зон сари кӯ тилисмӣ бӯда бе тан
و زان سر کو طلسمی بوده بی تن
Барон ма ишқ зад теғи сроФкн
بران مه عشق زد تیغ سرافکن
Парӣ аз ҳайрати сари сари фурӯи пеш
پری از حیرت سر سر فرو پیش
Ба ҷон бигирист хӯн бар куштаи хеш
به جان بگریست خون بر کشتۀ خویش
На бар дили сӯхти он маи тозаи доғӣ
نه بر دل سوخت آن مه تازه داغی
Шаҳиди хешро равшани чароғӣ
شهید خویش را روشن چراغی
Ҳаме гуфт ин наво аз дидау зи лаб
همی گفت این نوا از دیده و ز لب
Сияҳи бахт маро шуд ри ваз чун шаб
سیه بخت مرا شد ر وز چون شب
Ба пешонии бахтами боди сад хок
به پیشانیِ بختم باد صد خاک
Казу дорам гиребон чун ҷигари чок
کزو دارم گریبان چون جگر چاک
Чаҳ ёрои хасмро бар роми озод
چه یارا خصم را بر رام آزاد
Вагар ъшқо ту ронадӣ теғи бедод !
وگر عشقا تو راندی تیغ بیداد !
Хаҷали роўни зи озораши пушаймон
خجل راون ز آزارش پشیمان
Ки дар мотам арӯсӣ карда натавон
که در ماتم عروسی کرده نتوان
Равон шуд кини қадари хар низ донад
روان شد کین قدر خر نیز داند
Ки ҳаргизи мурдаи ком дил тавонад
که هرگز مرده کام دل تواند
Зарурат шуд нигаҳбонон ӯ ро
ضرورت شد نگهبانان او را
Ба ҷон додани тасаллии моҳрӯ ро
به جان دادن تسلی ماهرو را
Сурӯши ишқ дар олам хабар кард
سروش عشق در عالم خبر کرد
Зиҳии дардӣ ки дар душман асар кард
زهی دردی که در دشمن اثر کرد
Наоне гуфт бо ӯ трҷтои ном
نهانی گفت با او ترجتا نام
Ки дили барҷои дор аз ҷониби ром
که دل برجای دار از جانب رام
Машав парвонаи коташ бе фурӯғаст
مشو پروانه کاتش بی فروغست
Ҳамаи гуфтори ин ҳосид дурӯғаст
همه گفتار این حاسد دروغست
Ҳасад бар нек бахатон нест товон
حسد بر نیک بختان نیست تاوان
Намиранд аз дуои зоғи говон
نمیرند از دعای زاغ گاوان
Бар авҷи осмон исоаст ҳушёр
بر اوج آسمان عیسی است هشیار
На он кӯи душман дайн кард бурдор 1
نه آن کو دشمن دین کرد بردار ۱
Кунун ғамгин мабош эй ҳури симо
کنون غمگین مباش ای حور سیما
Ки омад роми баҳри фатҳи лнко
که آمد رام بهر فتح لنکا
Ҳамин бадхоҳи худро куштаи бишумор
همین بدخواه خود را کشته بشمار
Ба ҷони шукронаи ҳақро ба ҷои ор
به جان شکرانۀ حق را به جا آر
Чу бишунид аз забони он накӯи фол
چو بشنید از زبان آن نکو فال
Дил ма ёфт таскинӣ ба ҳар ҳол
دل مه یافت تسکینی به هر حال