зи хирсони рои ъФритон таба шуд

ز خرسان رای عفریتان تبه شد

зи бахти тираи рӯзашон сияҳ шуд

ز بخت تیره روزشان سیه شد

Сипаҳи шерон чу мурғони биёбон

سپه شیران چو مرغان بیابان

Ба водии хусумати раҳзани ҷон

به وادی خصومت رهزن جان

Ба рӯйу мӯӣ аз зангии сияҳи ранг

به روی و موی از زنگی سیه رنگ

Чу зангии офарӣда аз паии ҷанг

چو زنگی آفریده از پی جنگ

зи девон дар вғои нгрихтндӣ

ز دیوان در وغا نگریختندی

Чу хирсу хрсбози оўихтндӣ

چو خرس و خرسباز آویختندی

Аз эшон бими раҷу бими дршн

از ایشان بیم راج و بیم درشن

Ҳамаи тани бими баҳри ҷони душман

همه تن بیم بهر جان دشمن

Ба ҷанг ҳар яке зон хирси пуркин

به جنگ هر یکی زان خرس پرکین

Ду хирс осмон доданд таҳсин

دو خرس آسمان دادند تحسین

Касе зонҳо ба ҳол худ наме дид

کسی زانها به حال خود نمی دید

Ки душмани дасту пой шан бибаред

که دشمن دست و پای شان ببرید

БгФтндии кзинсони захм ғам нест

بگفتندی کزینسان زخم غم نیست

Ки мӯии хирсу коҳи кӯҳ кам нест

که موی خرس و کاه کوه کم نیست

Тани хирсони зи ханҷари ғарқи хўнноб

تن خرسان ز خنجر غرق خونناب

Шудаи ангушти шан ахгар бидон об

شده انگشت شان اخگر بدان آب

зи табъ об гардад ахгари ангушт

ز طبع آب گردد اخگر انگشت

Чунон кохгар шавад аз озари анги шат

چنان کاخگر شود از آذر انگ شت

Чаро зон оби гашти ангушти ахгар

چرا زان آب گشت انگشت اخگر

Магари кони об буд оташ ба гавҳар ?

مگر کان آب بود آتش به گوهر؟

Гилӣми хирси сайл хӯн намуданд

گلیم خرس سیل خون نمودند

Кашони хасмони худро дар рабуданд

کشان خصمان خود را در ربودند

Адуи бгзошту нгзоштндӣ

عدو بگذاشت و نگذاشتندی

Ба маргаши ғарқ дар хӯн доштандӣ

به مرگش غرق در خون داشتندی