Чу ром аз тири ҷодӯи гашти маҷрӯҳ

چو رام از تیر جادو گشت مجروح

Ба хок афтод ҳамчун ҷисм бе рӯҳ

به خاک افتاد همچون جسم بی روح

Сипоҳ аз бим гашта дил ба ду ним

سپاه از بیم گشته دل به دو نیم

Ки ҷон бар тан нахустин дод тақдим

که جان بر تن نخستین داد تقدیم

Ба болинаши ситодаи шоҳи маймун

به بالینش ستاده شاه میمون

Ҳаме гуфтӣ фишондӣ аз мижаи хӯн

همی گفتی فشاندی از مژه خون

Ба ёрони гФи ти ҳам ҷо нест андӯҳ

به یاران گف ت هم جا نیست اندوه

Ки бошад ҷашни мардони марги анбӯҳ

که باشد جشن مردان مرگ انبوه

Валикини прдлони оҳани ошом

ولیکن پردلان آهن آشام

Шуда яксар парешон чун длором

شده یکسر پریشان چون دلارام

Ба ҳаддии рафта аз гардони таҳаввур

به حدی رفته از گردان تهور

Ки хӯн мешуд дил аз саҳми тасаввур

که خون می شد دل از سهم تصور

зи саҳми тири ҷодӯ бо дили риш

ز سهم تیر جادو با دل ریش

Пароканданд ҳамчун рӯзии хеш

پراکندند همچون روزی خویش

Длосо дода гуфтӣ шоҳи маймун

دلاسا داده گفتی شاه میمون

Ки шуд аз бими тони бадхоҳи длхўн

که شد از بیم تان بدخواه دلخون

Дили худро дамӣ бар ҷой доред

دل خود را دمی بر جای دارید

Ливои саъйро бар пой доред

لوای سعی را بر پای دارید

Чу мардон ҷон бибозед аз паии ном

چو مردان جان ببازید از پی نام

Мсўзониди дил аз хстни ром

مسوزانید دل از خستن رام

Ки охири ром ҳам хоҳад шифо ёфт

که آخر رام هم خواهد شفا یافت

Чаҳ шуд аз бахтгар рӯзӣ ҷафо ёфт

چه شد از بخت گر روزی جفا یافت

Ба рӯзи бдкнўн сӯяш набин яд

به روز بدکنون سویش نبین ید

Ба чашми аввалин , рӯйиш бибинед

به چشم اولین، رویش ببینید

Басии зин гӯна гуфт он соҳиби ҳуш

بسی زین گونه گفت آن صاحب هوش

Накарда лек ҳарф ӯ касе гӯш

نکرده لیک حرف او کسی گوش

Надидаи бози пас аз гуфтааш кас

ندیده باز پس از گفته اش کس

Ҳавои хоҳиш ббикн бӯдау бас

هوا خواهش ببیکن بوده و بس

Чу нишинад аз забон ӯ касе панд

چو نشیند از زبان او کسی پند

Бар абрӯии куҳани чини нави афканд

بر ابروی کهن چین نو افکند

Ки ҳар ҷо ҳар ки хоҳад гӯ бирав зуд

که هر جا هر که خواهد گو برو زود

Ки нохўшнўдм аз шахсе на хушнӯд

که ناخوشنودم از شخصی نه خشنود