Ба лчмн гуфт бо гардони лашкар

به لچمن گفت با گردان لشکر

Ки ҳон вақт аст башитоб эй бародар

که هان وقت است بشتاب ای برادر

Ба душман тозу фурсат бар ғанимат

به دشمن تاز و فرصت بر غنیمت

Зафар бошад ба суръат бар ғанимат

ظفر باشد به سرعت بر غنیمت

Ба рухсати лчмни андар поиш афтод

به رخصت لچمن اندر پایش افتاد

Равон аз ҳимматаши дархости имдод

روان از همتش درخواست امداد

Ки ман фармон ту мехоҳаму бас

که من فرمان تو می خواهم و بس

Набошад ҳмрҳми гӯ аз сипаҳи кас

نباشد همرهم گو از سپه کس

Ва лекини ромро фармони чунон буд

و لیکن رام را فرمان چنان بود

Ба лашкар ҷумла пуед ҳамри ҳаши зуд

به لشکر جمله پوید همر هش زود

Сарон яксар давони андари рикобаш

سران یکسر دوان اندر رکابش

Ситораи зарраҳои офтобаш

ستاره ذره های آفتابش

Равон шуд бо сипоҳи хеши лчмн

روان شد با سپاه خویش لچمن

Бидон раҳи раҳнамоӣ ӯ ббикн

بدان ره رهنمای او ببیکن

Ҳануз андрҷти ҷодӯ дар онҷо

هنوز اندرجت جادو در آنجا

Нагашта саҳари худро корфармо

نگشته سحر خود را کارفرما

Ки лчмн б аи сипоҳи дӯзахин туф

که لچمن ب ا سپاه دوزخین تف

Ба гирди оташ маъбад зада саф

به گرد آتش معبد زده صف

зи бими он сипоҳи оҳанӣни чанг

ز بیم آن سپاه آهنین چنگ

Ниҳон шуд бози оташ дар дили санг

نهان شد باز آتش در دل سنگ

Бар оташи ҳўми худ онгоҳи бгзошт

بر آتش هوم خود آنگاه بگذاشت

Дил аз ҷон , ҷони зи ҷодӯи поки бардошт

دل از جان، جان ز جادو پاک برداشت

зи афсуну зи ҷодӯ кор бигузашт

ز افسون و ز جادو کار بگذشت

Ба лчмни ҷанг ва саф кард андарони дашт

به لچمن جنگ و صف کرد اندران دشت

Ба лчмн , андрҷти зонсони сголид

به لچمن، اندرجت زانسان سگالید

Казон гови замин аз бор нолид

کزان گاو زمین از بار نالید

Ҳаме ғуред чун абри баҳорон

همی غرید چون ابر بهاران

Басон қатра мезад тири борон

بسان قطره می زد تیر باران

Ба кин боридан омад абри бедод

به کین باریدن آمد ابر بیداد

Азу ҳар қатраи борони кӯҳи пӯлод

ازو هر قطره باران کوه پولاد

Гуҳӣ аз ҷо ба нохуни кӯҳи кундӣ

گهی از جا به ناخن کوه کندی

Ба гардуни барда бар фарқаш фикандӣ

به گردون برده بر فرقش فکندی

Гуҳӣ аз барқи теғи он абри саркаш

گهی از برق تیغ آن ابر سرکش

Кушодӣ бар сараши тӯфони оташ

گشادی بر سرش طوفان آتش

Басӣ кушед деви сахти бозу

بسی کوشید دیو سخت بازو

Вале шуд бори сангаш дар тарозу

ولی شد بار سنگش در ترازو

бад-инсон дасти баради ҳи деви пурфан

بدینسان دست برد ه دیو پرفن

Ҳаме дид ва ҳаме хандид лчмн

همی دید و همی خندید لچمن

Ҳамеи печид бар оташи гиёҳӣ

همی پیچید بر آتش گیاهی

Ғариқ об мезад дасту пое

غریق آب می زد دست و پایی

Чу шаб наздик шуд кораш бипардохт

چو شب نزدیک شد کارش بپرداخت

Нафаси омоҷгоҳи тири худ сохт

نفس آماجگاه تیر خود ساخت

Ба шакл хорпуштӣ кардаш аз тир

به شکل خارپشتی کردش از تیر

Чу шер омад пас онгаҳ сӯии нахи ҷир

چو شیر آمد پس آنگه سوی نخ جیر

Кашида парниёни оташи афкан

کشیده پرنیان آتش افکن

Саҳобии қатра ӯ соъиқаи зан

سحابی قطره او صاعقه زن

Бар андрҷт ба теғ тез бишитофт

بر اندرجِت به تیغ تیز بشتافت

Ба барқи осмони гаван кӯҳ бшикофт

به برق آسمان گون کوه بشکافت

Сарашро чун ҳаме бурид аз тан

سرش را چون همی برید از تن

Ту гӯйии саъди зобҳ буд лчмн

تو گویی سعد ذابح بود لچمن

Ба марги худ мисл зад деви малъун

به مرگ خود مثل زد دیو ملعون

Саг аз берӯҳ кандан чун зайд чун

سگ از بی روح کندن چون زید چون

Чун наъши девро ҷӯш кафан шуд

چون نعش دیو را جوش کفن شد

Зафари зулфи илмро шона зан шуд

ظفر زلف علم را شانه زن شد

Фиришта бар фалак гуфтанд бо ҳам

فرشته بر فلک گفتند با هم

Сари деви сифеди афканди рустам

سر دیو سفید افکند رستم

Бирав рӯҳонӣон гулҳо фишонданд

برو روحانیان گلها فشاندند

Чу рангу бӯяши андар гул фитоданд

چو رنگ و بویش اندر گل فتادند

Чу лчмни кори андрҷти чунон сохт

چو لچمن کار اندرجت چنان ساخت

Сарашро пеши пои роми андохт

سرش را پیش پای رام انداخت

Ббўсидаҳи сару дасташи бародар

ببوسیده سر و دستش برادر

Сарони ҳам офарин кардан яксар

سران هم آفرین کردن یکسر