Шунид ин ҳарфи ҳнўнти накӯном
شنید این حرف هنونت نکونام
Надидаи интизори рухсати ром
ندیده انتظار رخصت رام
Шбошб рафт сӯии кӯҳи мавъӯд
شباشب رفت سوی کوه موعود
Ки оради нўшдорўии гёи зуд
که آرد نوشداروی گیا زود
Вале роўн ба девон дод фармон
ولی راون به دیوان داد فرمان
Ки дар кӯҳ оташ афрӯзанд чандон
که در کوه آتش افروزند چندان
Ки нашносад гё , маймуни саркаш
که نشناسد گیا ، میمون سرکش
Ғалат хон ди китоби шамъи зи оташ
غلط خوانَ د کتاب شمع ز آتش
Вагар бишносад он ҷосуси чолок
وگر بشناسد آن جاسوس چالاک
Шикори муддаои бандад ба фитрок
شکار مدعا بندد به فتراک
Чу боз ояд сари роҳаш ббн данд
چو باز آید سر راهش ببن دند
зи огоҳӣ ба ғифлати хуш биханд над
ز آگاهی به غفلت خوش بخند ند
Баҳри ҷои кӯи нафаси раҳ монда гирад
بهر جا کو نفس ره مانده گیرد
Ба ҳар навъе ки хотирҳо пазирад
به هر نوعی که خاطرها پذیرد
Шумо якборагӣ бар вай битозед
شما یکبارگی بر وی بتازید
Ба зарбу зӯри кор ӯ бисозед
به ضرب و زور کار او بسازید
зи фурмонаши сипоҳи деви зодон
ز فرمانش سپاه دیو زادان
Шитобиданд ҳаряки бади ниҳодон
شتابیدند هریک بد نهادان
Давони пеш аз ҳнўн кардани ди гулзор
دوان پیش از هنون کردن د گلزار
зи оташи лолаи гавани домони кҳсор
ز آتش لاله گون دامان کهسار
Бидид он кӯҳро ҳнўнти муштоқ
بدید آن کوه را هنونت مشتاق
Чу отшхонаҳи дилҳои ушшоқ
چو آتشخانۀ دلهای عشاق
зи баси коташи фурӯзони ҷоба ҷо дид
ز بس کاتش فروزان جابه جا دید
зи имкони давр , ташхис гё дид
ز امکان دور، تشخیص گیا دید
Чунон омад барои он сафи орой
چنان آمد برای آن صف آرای
Ки аз бен кӯҳро барканд аз ҷой
که از بن کوه را برکند از جای
Бар ангуштии ниҳоди он кӯҳи бибок
بر انگشتی نهاد آن کوه بیباک
Ба шохи гов бар чун маркази хок
به شاخ گاو بر چون مرکز خاک
зи кӯҳи ангушт ӯ аз рӯй тамсил
ز کوه انگشت او از روی تمثیل
Чу шаҳристони луту пари ҷбрил
چو شهرستان لوط و پرّ جبریل
Чу пели миси т дар чанголи анқо
چو پیل مس ت در چنگال عنقا
Чу киштии гарон бар мавҷи дарё
چو کشتی گران بر موج دریا
Чу киштӣ гашта кӯҳ аз баси равонӣ
چو کشتی گشته کوه از بس روانی
Намӯда пӯри бодаши бодбонӣ
نموده پور بادش بادبانی
Чунон брхшк ронадӣ киштии кӯҳ
چنان برخشک راندی کشتی کوه
Ки дарёи гашти ғарқи мавҷи андӯҳ
که دریا گشت غرق موج اندوه
Сабки бардошт киро он накӯном
سبک برداشت کُه را آن نکونام
Дили доно чу меҳнатҳои Эй ам
دل دانا چو محنتهای ای ام
Збори кӯҳи дасташро зиёни не
زبار کوه دستش را زیان نی
Чу ғам бар хотири ошиқи гарони не
چو غم بر خاطر عاشق گران نی
Ба ҳукми роми гӯйии тавъамон буд
به حکم رام گویی توأمان بود
Ки кӯҳи андари рикоб ӯ давон буд
که کوه اندر رکاب او دوان بود
зи ҳлмши кӯҳ бепо аз таҳаммул
ز حلمش کوه بی پا از تحمل
Ки кӯҳиро равони бардошт чун гул
که کوهی را روان برداشت چون گل
Басони тунди бод ӣ кӯи баради дӯд
بسان تند باد ی کو برد دود
Ба зӯдии кӯҳро аз ҷои брбўд
به زودی کوه را از جای بربود
Ба дасташ кӯҳ шуд бепо ва бе сабр
به دستش کوه شد بی پا و بی صبر
Ба фармони муваккили сар наад абр
به فرمان موکل سر نهد ابر
Қиёмат рафт бар девони носоз
قیامت رفت بر دیوان ناساز
Ки кӯҳи андар ҳаво омад ба парвоз
که کوه اندر هوا آمد به پرواز
Сипоҳи деви зодон аз камӣни гоҳ
سپاه دیو زادان از کمین گاه
Чу бар вай ҳамла овараданд ногоҳ
چو بر وی حمله آوردند ناگاه
Ба дастии кӯҳ , дастии таҳтаи санг
به دستی کوه، دستی تختۀ سنگ
Дарон раҳ кард бо девони басии ҷанг
دران ره کرد با دیوان بسی جنگ
зи хӯни бади раҳгони бас чашма бикшод
ز خونِ بد رگان بس چشمه بگشاد
Ба дасташи кӯҳ ҳамчун гӯии Фсод
به دستش کوه همچون گوی فصاد
Збс борид дасташи санги борон
زبس بارید دستش سنگ باران
Фузунтар гашт аз шашсад ҳазорон
فزون تر گشت از ششصد هزاران
Ба сад дил ҳамла оварда ба як даст
به صد دل حمله آورده به یک دست
Сипоҳи деви зодон ҷумла бишикаст
سپاه دیو زادان جمله بشکست
Пас аз фатҳу зафар бо хотири шод
پس از فتح و ظفر با خاطر شاد
Давон дар ваъда гоҳ омад бо ситод
دوان در وعده گاه آمد با ستاد
Ба шбгирии шбошб аз саҳари пеш
به شبگیری شباشب از سحر پیش
Бирафту кӯҳро оварад б аи хеш
برفت و کوه را آورد ب ا خویش
Чу андеша ба кораш кард тмииз
چو اندیشه به کارش کرد تمییز
Ба ҳайрат монад рому лашкараш низ
به حیرت ماند رام و لشکرش نیز
Забон офариниш баргушоданд
زبان آفرینش برگشادند
Фузун аз гуфтанам инсоф доданд
فزون از گفتنم انصاف دادند
Сабк ҳар доварии кон буд дар кор
سبک هر داوری کان بود در کار
Ба даст омад азон кӯҳи гронбор
به دست آمد ازان کوه گرانبار
Давон бар захмҳои хастаи бастанд
دوان بر زخمهای خسته بستند
Чунон ба шуд ки пиндорӣ нахустанд
چنان به شد که پنداری نخستند
Ба дам бархест ҳар як хаста аз ҷой
به دم برخاست هر یک خسته از جای
Чу гардад мурдаи рӯзи ҳашар бар пой
چو گردد مرده روز حشر بر پای
Худовандӣ ки таъси гё дод
خداوندی که تاثیر گیا داد
Гё дод ва ба лчмни ҳам шифо дод
گیا داد و به لچمن هم شفا داد
Бародарро ба суҳбат дид чун ром
برادر را به صحبت دید چون رام
Ба шукри ҳақ забон ҷанбанд дар ком
به شکر حق زبان جنباند در کام
Ҷабини сояидаи баҳри саҷда бар хок
جبین ساییده بهر سجده بر خاک
Фаровон кард шукри эзади пок
فراوان کرد شکر ایزد پاک
Сипаҳ карданд ҳар як таҳнияти бод
سپه کردند هر یک تهنیت باد
Ғмстони гашт дар дами ъушрати обод
غمستان گشت در دم عشرت آباد