Камар бишикаст роўнро зи андӯҳ

کمر بشکست راون را ز اندوه

Ки чун оварад ҳнўнти ончунон кӯҳ

که چون آورد هنونت آنچنان کوه

Ба дили гуфто ки вақти кнб крн аст

به دل گفتا که وقت کنب کرن است

Ки ин соъати гарон бар мо чу қарн аст

که این ساعت گران بر ما چو قرن است

Кунам бедор аз хоб гаронаш

کنم بیدار از خواب گرانش

Ки душмани хспд аз теғу синонаш

که دشمن خسپد از تیغ و سنانش

Гарони хобаш , яқини хоб адам нест

گران خوابش، یقین خواب عدم نیست

Вале зу дар дарозии ҳеҷ кам нест

ولی زو در درازی هیچ کم نیست

Буд пайваста бо хобаши сару кор

بود پیوسته با خوابش سر و کار

Чу чашми ошиқон ҳамвора бедор

چو چشم عاشقان همواره بیدار

Чунон чашмаши зи бедории рамида

چنان چشمش ز بیداری رمیده

Ки ҷуз дар хоб бедорӣ надид ҳ

که جز در خواب بیداری ندید ه

Ба роўни кнби крни ои тшини тоб

به راون کنب کرن آ تشین تاب

Бародар буд ҳамчун марг бо хоб

برادر بود همچون مرگ با خواب

Ба хуфтан дошт ишқи он марги пайкар

به خفتن داشت عشق آن مرگ پیکر

Бародарро буд меҳри бародар

برادر را بود مهر برادر

Чу бахти бад ҳамеша буд дар хоб

چو بخت بد همیشه بود در خواب

зи ғифлати ҳамчуи мурдаи сар ба сари хоб

ز غفلت همچو مرده سر به سر خواب

Басои кас номзад шуд баҳри ин кор

بسا کس نامزد شد بهر این کار

Ки гардад кнби крн аз хоби бедор

که گردد کنب کرن از خواب بیدار

Ки рӯзӣ марг ояд хоб то кӣ ?

که روزی مرگ آید خواب تا کی ؟

Ҷаҳонӣ ғарқ шуд , ин об то кӣ ?

جهانی غرق شد، این آب تا کی؟

Агарчӣ хуфта дар хоби гарон буд

اگرچه خفته در خواب گران بود

Дамаш бо наъраи сад посбон буд

دمش با نعرهٔ صد پاسبان بود

Дамашро нафх сувар ингошт сад бор

دمش را نفخ صور انگاشت صد بار

зи хоб марг мешуд мурдаи бедор

ز خواب مرگ می شد مرده بیدار

Касе кӯ то дар қасраш раседӣ

کسی کو تا در قصرش رسیدی

Чу барги бод аз дам паридӣ

چو برگ باد از دم پریدی

Фиристодаи бурун дар бимонаданд

فرستاده برون در بماندند

Парешони хотиру аби т р бимонаданд

پریشان خاطر و اب ت ر بماندند

Фиканданд аз ақаби девори хона

فکندند از عقب دیوار خانه

Даруни рафтанди охири зини баҳона

درون رفتند آخر زین بهانه

Ҳазорон буқу кӯси табли шоҳӣ

هزاران بوق و کوس طبل شاهی

Ба гӯшаши кўФтндии худ кмоҳӣ

به گوشش کوفتندی خود کماهی

Аз он ғавғо ки гаштии гӯшҳо риш

از آن غوغا که گشتی گوشها ریش

Чу аз афсона мешуд хоб ӯ беш

چو از افسانه می شد خواب او بیش

Гули оташ ба бистари брФшонднд

گل آتش به بستر برفشاندند

Ҳазорон пел бар синаи дўонднд

هزاران پیل بر سینه دواندند

Намак дар дида аш суданд чандон

نمک در دیده اش سودند چندان

Ки чун дарёи намакро дида шуд кон

که چون دریا نمک را دیده شد کان

Ба бедорӣ накарда дидааш рӯ

به بیداری نکرده دیده اش رو

На ғлтидаҳи худ аз паҳлу ба паҳлу

نه غلطیده خود از پهلو به پهلو

Азон хоби гарони дилгири роўн

ازان خواب گران دلگیر راون

Ба девон кард ин тақрири роўн

به دیوان کرد این تقریر راون

Ҷузин тадбир дигар нест маълум

جزین تدبیر دیگر نیست معلوم

Ки ин оҳан ба он оташ шавад мум

که این آهن به آن آتش شود موم

Бибояд баради чандини ҳури манзар

بباید برد چندین حور منظر

Муаттари кисвати андари машку анбар

معطر کسوت اندر مشک و عنبر

Ба хӯбӣ бар ҳама бо моҳи хуишон

به خوبی بر همه با ماه خویشان

Ба мағзаш чун дар ояд буии эшон

به مغزش چون در آید بوی ایشان

Азон накҳати зи хоби хуш бар ояд

ازان نکهت ز خواب خوش بر آید

Паии назораи чашмони бргшоид

پی نظاره چشمان برگشاید

Ба шаҳри андари зании кӯи нозанин буд

به شهر اندر زنی کو نازنین بود

Агар мастур дар маҳфил гузин буд

اگر مستور در محفل گزین بود

Басони ғунчаи атр андӯд гашта

بسان غنچه عطر اندود گشته

Равон дар хилват мавъӯд гашта

روان در خلوت موعود گشته

зи бас дар ҷилва ҳар сӯи пайкари моҳ

ز بس در جلوه هر سو پیکر ماه

Ба мавҷи нур танг омад гузаргоҳ

به موج نور تنگ آمد گذرگاه

Хиромеданд Кебекони ҳисорӣ

خرامیدند کبکان حصاری

Ба рангу бӯ чу гулҳои баҳорӣ

به رنگ و بو چو گلهای بهاری

Ба буии глрхони ътрпироӣ

به بوی گلرخان عطرپیرای

Аз он хоб гарон бархест аз ҷой

از آن خواب گران برخاست از جای

Магари давр қамар омад падедор

مگر دور قمر آمد پدیدار

Казон хоб гарон шуд фитнаи бедор

کزان خواب گران شد فتنه بیدار

Чу он девонаи дев аз хоб бархест

چو آن دیوانه دیو از خواب برخاست

Сутуни осмон аз қомат орост

ستون آسمان از قامت آراست

Сабӯҳии баҳр ӯ карданд мавҷӯд

صبوحی بهر او کردند موجود

Таому бода бар ойини маъҳуд

طعام و باده بر آیین معهود

Ҳазорон хами шароби арғавонӣ

هزاران خم شراب ارغوانی

Сби ваии худ фузунтар зи ончии доне

سب وی خود فزون تر ز آنچه دانی

Барои нақл ӯ карда муҳайё

برای نقل او کرده مهیا

Таомии тӯдаи тӯдаи кӯҳи боло

طعامی توده توده کوه بالا

зи дарё беш хӯрдаи бодаи хӯн

ز دریا بیش خورده بادهٔ خون

Бирав Ни қулу кабоб аз кӯҳи афзӯн

برو ن قل و کباب از کوه افزون

Ҳам азхўн ва ҳам аз май гашти бади маст

هم ازخون و هم از می گشت بد مست

Ба пеши тахт роўн рафт бинишаст

به پیش تخت راون رفت بنشست