Замин бӯседу гқт эй шоҳи девон

زمین بوسید و گقت ای شاه دیوان

Дили ман мондааст имрӯзи ҳайрон

دل من مانده است امروز حیران

Ки аз хобам чаро бидоркрдӣ

که از خوابم چرا بیدارکردی

Хилофи одатам озор кардӣ

خلاف عادتم آزار کردی

Магари кории дарафтода ба душман

مگر کاری درافتاده به دشمن

Ки шўрондии чунон хуши хоб бар ман

که شوراندی چنان خوش خواب بر من

Бигуфто ; роми лнкоро қатл кард

بگفتا؛ رام لنکا را قتل کرد

Саросари шаҳри девонро халал кард

سراسر شهر دیوان را خلل کرد

зи девони ҷузи ду каси пайдо асар нест

ز دیوان جز دو کس پیدا اثر نیست

Туро эй бе хабари Аслан хабар нест

ترا ای بی خبر اصلاً خبر نیست

зи зарби теғи он ги ради балоҷу

ز ضرب تیغ آن گُ رد بلاجو

Намонда зиндаи фардии ҷузи ман ва ту

نمانده زنده فردی جز من و تو

Бигуфто ; ромро бо ту чаҳ кинаст ?

بگفتا؛ رام را با تو چه کین است ؟

Бигуфто ишқи сито дар камӣн аст

بگفتا عشق سیتا در کمین است

Бигуфто баҳри як зан гарчи ҳур аст

بگفتا بهر یک زن گرچه حور است

Харобии ҷаҳон дидан , қусӯр аст

خرابیِ جهان دیدن ، قصور است

Ба Тифлони панд бояд додан аз ҷон

به طفلان پند باید دادن از جان

Ба ту ҳайфаст панд , эй пери нодон !

به تو حیفست پند، ای پیر نادان!

Зиёда гашта Эй бидамасту бади раъй

زیاده گشته ای بدمست و بد رأی

Бикун тарк май эй худ байни худ раъй !

بکن ترک می ای خود بین خود رأی !

Магари ақлат ба ҷо ояд дигар бор

مگر عقلت به جا آید دگر بار

Ба тавбаи бргроиии зини чунин кор

به توبه برگرایی زین چنین کار

Махӯр бисёр май ин нукта кун ёд

مخور بسیار می این نکته کن یاد

Ки гул ҳар чанд бшгФт аз дами бод

که گل هر چند بشگفت از دم باد

Чу боди ан дар гулистони гашти густох

چو باد ان در گلستان گشت گستاخ

Бирезади гул , зи гулбуни бишиканади шох

بریزد گل ، ز گلبن بشکند شاخ

Чароғ ар чаҳ з равған ҳаст пари нур

چراغ ار چه ز روغن هست پر نور

Чу шуд лабрез , монад аз равшании давр

چو شد لبریز، ماند از روشنی دور

Ба дониши раҳзанӣ чун ме набошад

به دانش رهزنی چون می نباشد

Хирадро душманӣ чу Н вай набошад

خرد را دشمنی چو ن وی نباشد

Касеро каз май , ошӯб мизоҷ аст

کسی را کز می ، آشوب مزاج است

Гар ояд сад Флотўн , лоилоҷ аст

گر آید صد فلاطون ، لاعلاج است

Дилат шуд ғарқи ишқи бодаи чандон

دلت شد غرق عشقِ باده چندان

Ки дар ақлат падед оварад нуқсон

که در عقلت پدید آورد نقصان

Харобӣҳо ба маликати роҳ азон ёфт

خرابیها به ملکت راه ازآن یافت

Ки дониш аз дили ту рӯй бартофт

که دانش از دل تو روی برتافت

зи нихвати сари фурӯ икдм наёрӣ

ز نخوت سر فرو یکدم نیاری

Чу шайтони саҷда одам наёрӣ

چو شیطان سجدهٔ آدم نیاری

Ба ту ҳарфӣ ки бояд гуфт гуфтам

به تو حرفی که باید گفت گفتم

Дар дониш чу шояд сифти сифтам

در دانش چو شاید سفت سفتم

Ки ситоро ба назд ром бифирист

که سیتا را به نزد رام بفرست

Ба узри ҷурми худ пайғом бифирист

به عذر جرم خود پیغام بفرست

Гар аз пандӣ ки додам рӯ битобӣ

گر از پندی که دادم رو بتابی

Нахоҳӣ дид ҳаргизи ҷузи харобӣ

نخواهی دید هرگز جز خرابی

Ҷавобаш дод роўни к-эии танги зарф

جوابش داد راون کای تُنُگ ظرف

зи ту буи ҳарос омад азин ҳарф

ز تو بوی هراس آمد ازین حرف

Бирав хоб гарон кун эй ҷўонмрг

برو خواب گران کن ای جوانمرگ

Ки баҳр ном мехоҳам ба ҷони марг

که بهر نام می خواهم به جان مرگ

Фидои ишқи созами даҳ сари хеш

فدای عشق سازم ده سر خویش

Сипорам кӣ ба душмани дилбари хеш

سپارم کی به دشمن دلبر خویش

Дилаш ғайрат гирифт аз таъни даҳ сар

دلش غیرت گرفت از طعن ده سر

Ҷавобаш дод ошуфтаи бародар

جوابش داد آشفته برادر

Ки гуфтам ҳарфи сулҳ аз баҳри тадбир

که گفتم حرف صلح از بهر تدبیر

Вагарна шер наҳаросад зи нахи ҷир

وگرنه شیر نهراسد ز نخ جیر

Маро гуфтӣ ки май тарсии зи душман

مرا گفتی که می ترسی ز دشمن

Набояд бими роҳи андари дили ман

نباید بیم راه اندر دل من

Чу хоҳам имтиҳони теғу ханҷар

چو خواهم امتحان تیغ و خنجر

Шикофами шона вааш сади Сикандар

شکافم شانه وش سد سکندر

Кунам сад сари фидои пои сито

کنم صد سر فدای پای سیتا

Чаҳ яктои сар чаҳ даҳ сари ҷои сито

چه یکتا سر چه ده سر جای سیتا

Ба ҷанги хокёни худ дар намои нам

به جنگ خاکیان خود در نما نم

Ду рух тарҳаст бар ҳафт осмонам

دو رخ طرح است بر هفت آسمانم

Тавон навъи башарро дод бар бод

توان نوع بشر را داد بر باد

Ки маълумаст зӯри одамии зод

که معلوم است زور آدمی زاد

зи маймунони шуморӣ бар нагирам

ز میمونان شماری بر نگیرم

Биҷуз хӯрдани ҳисоб аз сар нагирам

بجز خوردن حساب از سر نگیرم

Наёрам низ хирсонро таҳи чашм

نیارم نیز خرسان را ته چشم

Шуморами ҷинси эшонро кам аз пашм

شمارم جنس ایشان را کم از پشم

Фириштаи тарсад аз ман , одамӣ кист ?

فرشته ترسد از من ، آدمی کیست ؟

Ки мӯри андари даҳон аждаҳо чист ?

که مور اندر دهان اژدها چیست ؟

Нашуд ҳам панҷаи шерони ғизола

نشد هم پنجۀ شیران غزاله

Ба дандон чанд бстизди нўолаҳ ?

به دندان چند بستیزد نواله ؟

На мақсӯди ман аз фахрия лоф аст

نه مقصود من از فخریه لاف است

Ғуборам бар даҳони рӯз масоф аст

غبارم بر دهان روز مصاف است

Иҷозати хости онгоҳ аз бародар

اجازت خواست آنگاه از برادر

зи бешаи сӯй майдон шуд ғазанфар

ز بیشه سوی میدان شد غضنفر