Қавла , таъолӣ : إни аллазӣнаи икФрўни эшон ки кофар мешаванд ва намегараванд боёти аллоҳи бсхнони худоӣу иқтлўни алнабӣин бғири ҳақу пайғомбаронро мекашанд бноҳқу иқтлўни аллазӣнаи иأмрўни болқст ва мекашанд эшонро ки бидод ва ростӣ фармойанд . Ман аннос аз мардумон , Фбшрҳми бъзоби أлим ( 21 ) бишорати даҳ эшонро бъзобии дрднмоӣ .

قوله، تعالی: إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ ایشان که کافر می‌شوند و نمی گروند بِآیاتِ اللَّهِ بسخنان خدای وَ یَقْتُلُونَ النَّبِیِّینَ بِغَیْرِ حَقٍّ و پیغامبران را میکشند بناحق وَ یَقْتُلُونَ الَّذِینَ یَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ و میکشند ایشان را که بداد و راستی فرمایند. مِنَ النَّاسِ از مردمان، فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِیمٍ (۲۱) بشارت ده ایشان را بعذابی دردنمای.

أўлӣки аллазӣнаи ҳбтти أъмолҳм эшонанд ки табоҳи гашт ( ва нест шуд ) кирдорҳои эшон , фии алднёу алохраҳи ҳам дарин ҷаҳон ( ббии номӣ ) ва ҳам дар он ҷаҳон ( ббии подошӣ . ) ва мо ?лаами ман Носирин ( 22 ) ва на эшон рости ҳеҷ ёрии даҳ .

أُولئِکَ الَّذِینَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ ایشان‌اند که تباه گشت (و نیست شد) کردار های ایشان، فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ هم درین جهان (ببی نامی) و هم در آن جهان (ببی پاداشی.) وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِینَ (۲۲) و نه ایشان راست هیچ یاری ده.

أи ламтар ? наме бинӣ ва нанигарӣ إлии аллазӣнаи أўтўои нсибои ман алкитоб боишон ки эшонро баҳра Эй доданд аз китоб ( осмонӣ ) идъўни إлии китоби аллоҳ мебоз хонанд эшонро бо номаи худои лиҳкми бинҳм то ҳукм кунад китоби худои миёни эшон сами итўлии он гуҳ бар мегардад . Фриқ манеҳам ва ҳам мързўн ( 23 ) гуруҳе азишон рӯй гардонида ( бок надошта , ва фурӯ гузошта . )

أَ لَمْ تَرَ؟ نمی‌بینی و ننگری إِلَی الَّذِینَ أُوتُوا نَصِیباً مِنَ الْکِتابِ بایشان که ایشان را بهره‌ای دادند از کتاب (آسمانی) یُدْعَوْنَ إِلی‌ کِتابِ اللَّهِ می‌باز خوانند ایشان را با نامه خدا لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ تا حکم کند کتاب خدا میان ایشان ثُمَّ یَتَوَلَّی آن گه بر می‌گردد. فَرِیقٌ مِنْهُمْ وَ هُمْ مُعْرِضُونَ (۲۳) گروهی ازیشان روی گردانیده (باک نداشته، و فرو گذاشته.)

Злки бأнҳми қолўои он ( далерии эшон ) бонст ки эшон гуфтанд , лни тмснои алнори إлои أёмои маъдӯдоти фардои оташи бксӣ аз мо нарасад магари рӯзӣ чанд шимурда ,у ғарраами фии динҳм ва эшонро фирефта кард дар дайни эшон мо конўои иФтрўн ( 24 ) ончӣ худ месохтанд аз дурӯғ .

ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا آن (دلیری ایشان) بآنست که ایشان گفتند، لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَیَّاماً مَعْدُوداتٍ فردا آتش بکسی از ما نرسد مگر روزی چند شمرده، وَ غَرَّهُمْ فِی دِینِهِمْ و ایشان را فریفته کرد در دین ایشان ما کانُوا یَفْتَرُونَ (۲۴) آنچه خود می‌ساختند از دروغ.

ФкиФи إзои ҷмъноҳм то чун буд ҳоли эшон он гуҳ ки фароҳами ореми эшонро , лиўми лои риби фӣаи рӯзиро ки дар бӯдан он рӯз гумон несту вФити кули нафаси мо касбат ва ҳам лои излмўн ( 25 ) ва супурда ояд баҳри танӣ онч кард , ва бар ҳеҷ кас аз эшон бедоди наёбад .

فَکَیْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ تا چون بود حال ایشان آن گه که فراهم آریم ایشان را، لِیَوْمٍ لا رَیْبَ فِیهِ روزی را که در بودن آن روز گمان نیست وَ وُفِّیَتْ کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ (۲۵) و سپرده آید بهر تنی آنچ کرد، و بر هیچ کس از ایشان بیداد نیابد.