Қавлаи таъолӣ : ҳўи алзии أнзли алейк алкитоб . ӯ онаст ки фурӯ фиристод бар ту ин нома , манеҳ оёт муҳкамот азуаст оятҳои устувор дошта ва тамом карда ҳни أми алкитоби муаззами қуръону мояи дайни дорону илм ҷӯён онаст . Ва أхри муташобиҳот ва оятҳои дигараст ки баҳам монанди дар зоҳир ,у ҷуз аз якдигаранд дар ҳақиқати Фأмои аллазӣнаи фии қлўбҳми зиғ аммо эшон ки дар дили эшон кажӣ ва чФтгӣаст .

قوله تعالی: هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ. او آنست که فرو فرستاد بر تو این نامه، مِنْهُ آیاتٌ مُحْکَماتٌ ازوست آیتهای استوار داشته و تمام کرده هُنَّ أُمُّ الْکِتابِ معظم قرآن و مایه دین داران و علم جویان آنست. وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ و آیتهای دیگر است که بهم مانند در ظاهر، و جز از یکدیگرند در حقیقت فَأَمَّا الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ زَیْغٌ اما ایشان که در دل ایشان کژی و چفتگی است‌.

Фитбъўни мо ташобуҳ манеҳ бар паии он муташобиҳ истодаанд аз ин китоб « абтғоءи алФтнаҳ » ҷустани шӯри дилроу ошуфтагии дайнро ,у абтғоءи таъвила ва ҷустани таъвили он , ки то ҳақиқати муроди худоӣ аз он чиз бидонанд ва мо иълми таъвилаи إлои аллоҳ ва надонад таъвили он магари худоӣу алросхўни фии алълм , иқўлўну тамоми донишон ки дар илми пой бар устуворӣ доданд мегӯйанд омно ба бгрўидими бончи худоӣ фурӯ фиристод кул ман ъанд рбнои ҳама аз наздики худои мост . . . Ва мо изкри إлои أўлўои алأлбоб ( 7 )у ҳақ дар наёбад ва панд напазирад магари худовандони мағз .

فَیَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ بر پی آن متشابه ایستاده‌اند از این کتاب «ابتغاء الفتنة» جستن شور دل را و آشفتگی دین را، وَ ابْتِغاءَ تَأْوِیلِهِ و جستن تأویل آن، که تا حقیقت مراد خدای از آن چیز بدانند وَ ما یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ و نداند تأویل آن مگر خدای وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ، یَقُولُونَ و تمام دانشان که در علم پای بر استواری دادند می‌گویند آمَنَّا بِهِ بگرویدیم بآنچ خدای فرو فرستاد کُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا همه از نزدیک خدای ماست... وَ ما یَذَّکَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ (۷) و حق در نیابد و پند نپذیرد مگر خداوندان مغز.

Рбнои худованди мо ! лои тзғи қлўбнои мҷсбони дилҳои моро баъди إзи ҳдитнои пас онкӣ роҳ намӯдӣ мороу ҳби лнои ман лднки раҳма ва моро аз наздики худ раҳматии бахши إнки أнти алўҳоб ( 8 ) туе ки туе худованди Фроҳи бахши некӯи дор .

رَبَّنا خداوند ما! لا تُزِغْ قُلُوبَنا مجسبان دلهای ما را بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا پس آنکه راه نمودی ما را وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً و ما را از نزدیک خود رحمتی بخش إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ (۸) تویی که تویی خداوند فراح بخش نیکو دار.

Рбно ! худованди мо , إнки ҷомеъи анноси туе фароҳами орандаи мардумони лиўми лои риби фӣаи рӯзиро ки дар бӯдан он рӯз гумон нест , إни аллоҳи лои ихлФи алмиъод ( 9 ) ки худоӣ хилоф накунад ҳангомӣ ки номзад кунад ё ваъда ки диҳад .

رَبَّنا! خداوند ما، إِنَّکَ جامِعُ النَّاسِ تویی فراهم آرنده مردمان لِیَوْمٍ لا رَیْبَ فِیهِ روزی را که در بودن آن روز گمان نیست، إِنَّ اللَّهَ لا یُخْلِفُ الْمِیعادَ (۹) که خدای خلاف نکند هنگامی که نامزد کند یا وعده که دهد.