Қавлаи таъолӣ : мо кони лбшри ҳаргиз раво набошад мардумиро , أни иؤтиаҳи аллоҳи алкитоб ки худоӣ ӯро нома диҳад ,у алҳкму алнбўаҳу илми рост ва пайғомбарӣ диҳад , сами иқўли ллноси пас он гуҳи фаро мардумон гуяд : кўнўои ъбодои лии ман дуни аллоҳи маро бандагон бошеду маро бхдоиӣ гиред фурӯд аз аллоҳ ,у локини кўнўои раббонӣин локин чунин гуфтанд пайғомбарони уммати хешро ки бандагони худои бед , бмои кантами тълмўни алкитоби бончаҳи китоб ман майдонед ,у бмои кантами тдрсўн ( 79 ) ва бончаҳ мехонед аз он .

قوله تعالی: ما کانَ لِبَشَرٍ هرگز روا نباشد مردمی را، أَنْ یُؤْتِیَهُ اللَّهُ الْکِتابَ که خدای او را نامه دهد، وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ و علم راست و پیغامبری دهد، ثُمَّ یَقُولَ لِلنَّاسِ پس آن گه فرا مردمان گوید: کُونُوا عِباداً لِی مِنْ دُونِ اللَّهِ مرا بندگان باشید و مرا بخدایی گیرید فرود از اللَّه، وَ لکِنْ کُونُوا رَبَّانِیِّینَ لکن چنین گفتند پیغامبران امّت خویش را که بندگان خدا بید، بِما کُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْکِتابَ بآنچه کتاب من میدانید، وَ بِما کُنْتُمْ تَدْرُسُونَ (۷۹) و بآنچه میخوانید از آن.

Ва лои иأмркм ва нафармоед шуморо худоӣ ва на ҳеҷ башарӣ аз пайғомбарон , أни ттхзўои алмлоӣкаҳ ва алнабӣин أрбобо ки Фриштгону пайғомбаронро бхдоиӣ гиред , أи иأмркми болкФри бкФри миФрмоиди шуморо ? баъди إзи أнтми мслмўн ( 80 ) пас онкии шумо мусулмонон бошеду гардани ниҳодагон .

وَ لا یَأْمُرَکُمْ و نفرماید شما را خدای و نه هیچ بشری از پیغامبران، أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِکَةَ وَ النَّبِیِّینَ أَرْباباً که فریشتگان و پیغامبران را بخدایی گیرید، أَ یَأْمُرُکُمْ بِالْکُفْرِ بکفر میفرماید شما را؟ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (۸۰) پس آنکه شما مسلمانان باشید و گردن نهادگان.

Ва إзи أхзи аллоҳи мисоқи алнабӣин паймон гирифт аллоҳ аз пайғомбарон , лмои отиткми ман китобу ҳукма ки ҳар чаҳ даҳум , ҳар гуҳ ки даҳуми шуморо аз номау дониши росту пайғоми муҳкам , сами ҷоءкми расӯли пас он гуҳ бшмо ояд расӯлӣ , Мусаддиқи лмои мъкми устувори дору гувоҳи онро ки бо шумоаст , лтؤмнн бау лтнсрнаҳи бгрўид бова ва ёрӣ диҳед ӯро , қоли أи أқрртм худоӣ гуфт : иқрор додед бпизирФтни ин паймон аз ман ?у أхзтми алии злкми إсрӣ ва ин паймони бузурги гарон аз ман бстдид .

وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ پیمان گرفت اللَّه از پیغامبران، لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ که هر چه دهم، هر گه که دهم شما را از نامه و دانش راست و پیغام محکم، ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ پس آن گه بشما آید رسولی، مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ استوار دار و گواه آن را که با شما است، لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ بگروید باو و یاری دهید او را، قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ خدای گفت: اقرار دادید بپیذیرفتن این پیمان از من؟ وَ أَخَذْتُمْ عَلی‌ ذلِکُمْ إِصْرِی و این پیمان بزرگ گران از من بستدید.

Қолўои أқррнои пайғомбарони як як ҷавоб доданд ки иқрори додем , қоли Фошҳдўо худоӣ гуфт : бар якдигари гувоҳи бед ,у أнои мъкми ман алшоҳдин ( 81 ) ва ман бо шмоом аз гувоҳони яке .

قالُوا أَقْرَرْنا پیغامبران یک یک جواب دادند که اقرار دادیم، قالَ فَاشْهَدُوا خدای گفت: بر یکدیگر گواه بید، وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ (۸۱) و من با شماام از گواهان یکی.

Фмни тўлии баъди злк ҳар ки бар гардад пас аз он , Фأўлӣки ҳам алФосқўн ( 82 ) ӯ аз Фосқонст ва аз берун шудагон аз паймон .

فَمَنْ تَوَلَّی بَعْدَ ذلِکَ هر که بر گردد پس از آن، فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ (۸۲) او از فاسقانست و از بیرون شدگان از پیمان.

أи Фғири дайни аллоҳи ибғўни биҷузи дайни худоӣу тасдиқи Муҳамад ( с ) динӣ хоҳанд ҷуст ?

أَ فَغَیْرَ دِینِ اللَّهِ یَبْغُونَ بجز دین خدای و تصدیق محمد (ص) دینی خواهند جست؟

Ва ?лаи أслму худоиро гардани ниҳод , ман фии алсмоўоту алأрз ҳар ки дар осмонҳоу замин касаст , тўъо ва карҳо баъзе аз миёни ҷон ва баъзе аз бен дандон ,у إлиаҳи ирҷъўн ( 83 )у ҳамаро бо вай хоҳанд барад .

وَ لَهُ أَسْلَمَ و خدای را گردن نهاد، مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ هر که در آسمانها و زمین کس است، طَوْعاً وَ کَرْهاً بعضی از میان جان و بعضی از بن دندان، وَ إِلَیْهِ یُرْجَعُونَ (۸۳) و همه را با وی خواهند برد.

Қул омно биллоҳ бигӯӣ имон оварадем бхдоӣ , ва мо أнзли ълино ва ҳар чаҳ фурӯ фиристода омад бар мо , ва мо أнзли алии إброҳим ва ҳар чаҳ фурӯ фиристода омад бар иброҳӣму إсмоъилу إсҳоқу ёқӯбу алأсботу пайғомбарон ки аз фарзандон ёқӯб буданд , ва мо أўтии Мӯсоу исо ва ҳар чаҳ Мӯсоро доданду исоро ,у алнбиўни ман рбҳм ва ҳар чаҳ дигари пайғомбаронро доданд , аз худованди эшон , ло нафарқ байн أҳд манеҳам якеро аз пайғомбарон ҷудо накунем дар тасдиқи бткзиб ,у нҳни ?лаи мслмўн ( 84 ) ва мо вайро гардани нҳодгониму хештан фаро додагон .

قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ بگوی ایمان آوردیم بخدای، وَ ما أُنْزِلَ عَلَیْنا و هر چه فرو فرستاده آمد بر ما، وَ ما أُنْزِلَ عَلی‌ إِبْراهِیمَ و هر چه فرو فرستاده آمد بر ابراهیم وَ إِسْماعِیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ و پیغامبران که از فرزندان یعقوب بودند، وَ ما أُوتِیَ مُوسی‌ وَ عِیسی‌ و هر چه موسی را دادند و عیسی را، وَ النَّبِیُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ و هر چه دیگر پیغامبران را دادند، از خداوند ایشان، لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ یکی را از پیغامبران جدا نکنیم در تصدیق بتکذیب، وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ (۸۴) و ما وی را گردن نهادگانیم و خویشتن فرا دادگان.