Қавлаи таъолӣ : лни тнолўои албр он навохту некӣ ки май пиўсид бон нарасед , ҳатто тнФқўои ммои тҳбўн то он гуҳ ки нФқт кунед ва садақа диҳед аз ончӣ медӯст доред .

قوله تعالی: لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ آن نواخت و نیکی که می‌پیوسید بآن نرسید، حَتَّی تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ تا آن گه که نفقت کنید و صدقه دهید از آنچه می‌دوست دارید.

Ва мо тнФқўои ман шайъи ء ва ҳар чаҳ нФқт кунед аз ҳар чаҳ кунед , Фإни аллоҳ ба алӣам ( 92 ) худои бон доноаст .

وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَیْ‌ءٍ و هر چه نفقت کنید از هر چه کنید، فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ (۹۲) خدای بآن دانا است.

Кули алтъоми ҳамаи хӯрданӣҳо , кони ҳлои лабании إсроӣили ҳалолу кушода буд банӣ Исроилро , إлои мо ҳарами إсроӣили алӣ нафса магари ончии ёқӯб ҳаром карду баста бар хештани ман қабл أни таназзули алтўроаҳи пеш аз онкии тавроти фурӯ фиристода омад . Қул Фأтўои болтўроаҳи ҷуҳудонро гӯй таврот биёред , Фотлўҳои إни кантами содиқин ( 94 ) бар хонед агар май рости гўӣид .

کُلُّ الطَّعامِ همه خوردنیها، کانَ حِلًّا لِبَنِی إِسْرائِیلَ حلال و گشاده بود بنی اسرائیل را، إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِیلُ عَلی‌ نَفْسِهِ مگر آنچه یعقوب حرام کرد و بسته بر خویشتن مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ پیش از آنکه تورات فرو فرستاده آمد. قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ جهودان را گوی تورات بیارید، فَاتْلُوها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۹۴) بر خوانید اگر می‌راست گوئید.

Фмни аФтрии алии аллоҳи алкзби ман баъди злк

فَمَنِ افْتَری‌ عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ‌

Ҳар ки дурӯғ созад бар худои пас азин , Фأўлӣки ҳам алзолмўн ( 95 ) эшон аз стмкороннд бар хештан .

هر که دروغ سازد بر خدای پس ازین، فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ‌ (۹۵) ایشان از ستمکارانند بر خویشتن.

Қул сидқи аллоҳи гӯй ки рост гуфт худоӣ ҳар чаҳ гуфт , Фотбъўои млаҳи إброҳими пас бар пай иброҳӣм истед , ҳниФои он поки яктои гӯии яктои шиноси яктои параст , ва мо кони ман алмшркин ( 96 ) ва аз анбозгирон бо худои хеш ҳаргиз набӯд .

قُلْ صَدَقَ اللَّهُ گوی که راست گفت خدای هر چه گفت، فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِیمَ پس بر پی ابراهیم ایستید، حَنِیفاً آن پاک یکتا گوی یکتا شناس یکتا پرست، وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ (۹۶) و از انبازگیران با خدای خویش هرگز نبود.