Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , атқўо аллоҳ бипарҳезед аз хашму азоби худоӣ , ҳақи тқотаҳи бсзои прҳизидн аз вай ,у лои тмўтн ва намиред шумо , إлоу أнтми мслмўн ( 102 ) магари шумо гардани ниҳодагону мусулмонон .
قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، اتَّقُوا اللَّهَ بپرهیزید از خشم و عذاب خدای، حَقَّ تُقاتِهِ بسزا پرهیزیدن از وی، وَ لا تَمُوتُنَّ و نمیرید شما، إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (۱۰۲) مگر شما گردن نهادگان و مسلمانان.
Ва аътсмўои бҳбли аллоҳи ҷмиъои даст дар занед дар ҳабли худои ҳамагон ,у лои тФрқўоу бмпрокнид ,у азкрўои неъмати аллоҳи алайкум ва ёд кунед ва ёд доред неъмати худоӣ бар худ , إзи кантами أъдоءи он вақт ки якдигарро душманон будед , ФأлФи байни қлўбкми миёни дилҳои шумо улфати ниҳод ва фароҳам оварад , Фأсбҳтми бнъмтаҳи إхўоно то бикради неки ваии икдгрро бародарон гаштед ,у кантами алии шифои ҳуфраи ман алнор ва шумо бар теғи канора оташ будед , Фأнқзкми минҳои шуморо аз оташ боз Раҳонед . Кзлки ибини аллоҳи лаками оётаи чунин ки ҳаст шуморо пайдо мекунад худоӣ , суханони хеш ва нишонҳои неки худои хеш , лълкми тҳтдўн ( 103 ) то магар роҳ биёбед фарои шинохти миннати вайу пирӯзии худ .
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً دست در زنید در حبل خدای همگان، وَ لا تَفَرَّقُوا و بمپراکنید، وَ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ و یاد کنید و یاد دارید نعمت خدای بر خود، إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً آن وقت که یکدیگر را دشمنان بودید، فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ میان دلهای شما الفت نهاد و فراهم آورد، فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً تا بکرد نیک وی یکدگر را برادران گشتید، وَ کُنْتُمْ عَلی شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ و شما بر تیغ کناره آتش بودید، فَأَنْقَذَکُمْ مِنْها شما را از آتش باز رهانید. کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمْ آیاتِهِ چنین که هست شما را پیدا میکند خدای، سخنان خویش و نشانهای نیک خدایی خویش، لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ (۱۰۳) تا مگر راه بیابید فرا شناخت منت وی و پیروزی خود.
Ва лткни мнкми أмаҳ ва аз шумо гуруҳеи бодо , идъўни إлии алхир ки мехонанд бо некӣ ,у иأмрўни болмърўФу миФрмоинд ба некӯкорӣ ,у инҳўни ани алмнкру бози мизннд аз нописанд ,у أўлӣки ҳам алмФлҳўн ( 104 ) ва эшонанд ки бар пирӯзии поиндгоннду нек омада ҷовдонанд .
وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ و از شما گروهی بادا، یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ که میخوانند با نیکی، وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ و میفرمایند به نیکوکاری، وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ و باز میزنند از ناپسند، وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (۱۰۴) و ایشانند که بر پیروزی پایندگانند و نیک آمده جاودانند.
Ва лои ткўнўои колзини тФрқўо ва чун эшон мбид ки бпрокнднд ,у ахтлФўо ва ду гуруҳ шуданд дар кори Муҳамад ( с ) , ман баъди мо ҷоءҳми албинот аз пас онкии тавроти омада буд боишон богоаҳ кардан ,у أўлӣки ?лаами азоби азим ( 105 ) ва эшонро азобӣ бузургаст .
وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا و چون ایشان مبید که بپراکندند، وَ اخْتَلَفُوا و دو گروه شدند در کار محمد (ص)، مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ از پس آنکه تورات آمده بود بایشان بآگاه کردن، وَ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ (۱۰۵) و ایشان را عذابی بزرگ است.
Явми тбизи вуҷӯҳ дар он рӯз ки сипед гардад рӯйҳое ,у тсўди вуҷӯҳ ва сиёҳ гардад рӯйҳое , Фأмои аллазӣнаи асвадати вҷўҳҳм аммо эшон ки сиёҳи гашти рӯҳои эшон , أи кФртми баъди إимонкми эшонро гӯйанд ки : кофар гаштед пас онкӣ гиравида будед ? Фзўқўои алъзоб пас бичишед азоб , бмои кантами ткФрўн ( 106 ) бончаҳи кофари шадид .
یَوْمَ تَبْیَضُّ وُجُوهٌ در آن روز که سپید گردد رویهایی، وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ و سیاه گردد رویهایی، فَأَمَّا الَّذِینَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ اما ایشان که سیاه گشت روهای ایشان، أَ کَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمانِکُمْ ایشان را گویند که: کافر گشتید پس آنکه گرویده بودید؟ فَذُوقُوا الْعَذابَ پس بچشید عذاب، بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (۱۰۶) بآنچه کافر شدید.
Ва أмои аллазӣнаи абизти вҷўҳҳм аммо эшон ки рӯйҳои эшон сипед буд , ФФии раҳмат аллоҳ эшонанд ки дар бахшоиш худоӣанд ( ва дар биҳишти вай ) , ҳам фӣҳо холдўн ( 107 ) эшон дар он ҷовидон .
وَ أَمَّا الَّذِینَ ابْیَضَّتْ وُجُوهُهُمْ امّا ایشان که رویهای ایشان سپید بود، فَفِی رَحْمَتِ اللَّهِ ایشانند که در بخشایش خدایاند (و در بهشت وی)، هُمْ فِیها خالِدُونَ (۱۰۷) ایشان در آن جاویدان.
Тлки оёти аллоҳи ин суханон аллоҳаст , нтлўҳои алейк болҳқи михўоним бар шумо баростӣу дурустӣ , ва мо аллоҳи ириди злмои ллъолмин ( 108 )у аллоҳи он кас нест ки хоҳад ки бедод кунад бар ҷаҳонён .
تِلْکَ آیاتُ اللَّهِ این سخنان اللَّه است، نَتْلُوها عَلَیْکَ بِالْحَقِّ میخوانیم بر شما براستی و درستی، وَ مَا اللَّهُ یُرِیدُ ظُلْماً لِلْعالَمِینَ (۱۰۸) و اللَّه آن کس نیست که خواهد که بیداد کند بر جهانیان.
Ва ллаҳи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрзу хдоирост ҳар чаҳ дар осмон ва ҳар чаҳ дар заминаст ,у إлии аллоҳи трҷъи алأмўр ( 109 ) ва бо вай гардад корҳо ҳама .
وَ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ و خدایراست هر چه در آسمان و هر چه در زمین است، وَ إِلَی اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (۱۰۹) و با وی گردد کارها همه.