Қавлаи таъолӣ : мисли мо инФқўн мисли ончӣ нФқт мекунанд , ӣ ҳзаҳи алҳёҳи алднёи дарин зиндагонии ин ҷаҳон , мисли риҳ чун мисли бодӣаст , ӣҳо ср дар он боди сармои сахт буд , собти ҳрси қавм ки расад ногоҳ бикушта зори гуруҳе , лмўои أнФсҳм ки ситам карданд бар хештан (у мустаҳаққи уқубати гаштанд ) , أҳлктаҳ то он бар эшон табоҳ кард , мо злмҳми аллоҳ ва ситам накард аллоҳ бар эшон локини أнФсҳми излмўн ( 117 )у локини эшон бар хештан ситам мекунанд .

قوله تعالی:مثَلُ ما یُنْفِقُونَ‌ مثل آنچه نفقت میکنند،ی هذِهِ الْحَیاةِ الدُّنْیا درین زندگانی این جهان،مَثَلِ رِیحٍ‌ چون مثل بادی است،یها صِرٌّ در آن باد سرمای سخت بود،صابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ‌ که رسد ناگاه بکشته‌زار گروهی،لَمُوا أَنْفُسَهُمْ‌ که ستم کردند بر خویشتن (و مستحق عقوبت گشتند)،أَهْلَکَتْهُ‌ تا آن بر ایشان تباه کرد، ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ‌ و ستم نکرد اللَّه بر ایشان لکِنْ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ‌ (۱۱۷) و لکن ایشان بر خویشتن ستم میکنند.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , лои ттхзўои бтонаҳи мгириди дӯст аз дил , ман дўнкм аз беруни хештани лои иأлўнкми хболо ки ҳеҷ дар кори шумо сустӣ накунанд бтбоҳӣ . Вдўо дӯст дореду шоди бед ва хоҳед , мо ънтми ончии шумо дар он бед аз анат , қади бадати албғзоءи ман أФўоҳҳм пайдост зиштӣу нобакорӣ аз дҳнҳоءи эшон , ва мо тхФии сдўрҳми أкбру ончӣ ки ниҳон медорад дилҳои эшон мааст аз ончӣ аз забонҳо пайдост . Қади бинои лаками алоёт пайдо кардем шуморо суханон , إни кантами тъқлўн ( 118 ) агар хирад доред .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، لا تَتَّخِذُوا بِطانَةً مگیرید دوست از دل، مِنْ دُونِکُمْ از بیرون خویشتن لا یَأْلُونَکُمْ خَبالًا که هیچ در کار شما سستی نکنند بتباهی. وَدُّوا دوست دارید و شاد بید و خواهید، ما عَنِتُّمْ آنچه شما در آن بید از عنت، قَدْ بَدَتِ الْبَغْضاءُ مِنْ أَفْواهِهِمْ پیداست زشتی و نابکاری از دهنهاء ایشان، وَ ما تُخْفِی صُدُورُهُمْ أَکْبَرُ و آنچه که نهان میدارد دلهای ایشان مه است از آنچه از زبانها پیداست. قَدْ بَیَّنَّا لَکُمُ الْآیاتِ پیدا کردیم شما را سخنان، إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ (۱۱۸) اگر خرد دارید.

Ҳо أнтми أўлоءи огоҳи беди шумоҳо ки ӣнонед , тҳбўнҳм дӯст медоред эшонро ,у лои иҳбўнкм ва эшон дӯсти нмидорнди шуморо ,у тؤмнўни болктоби калла ва шумо гиравидаед бқрону дайни ҳама . Ва إзои лқўкм ва чун эшон шуморо бенанди қолўо омно гӯйанд : мо гиравидаему إзои хлўо ва чун бе шумо бар якдигар расанд , ъзўои алайкуми алأномли ман алғиз бар шумо ангуштони хоинд аз хашму кин .

ها أَنْتُمْ أُولاءِ آگاه بید شماها که اینانید، تُحِبُّونَهُمْ دوست میدارید ایشان را، وَ لا یُحِبُّونَکُمْ و ایشان دوست نمیدارند شما را، وَ تُؤْمِنُونَ بِالْکِتابِ کُلِّهِ و شما گرویده‌اید بقرآن و دین همه. وَ إِذا لَقُوکُمْ و چون ایشان شما را بینند قالُوا آمَنَّا گویند: ما گرویده‌ایم وَ إِذا خَلَوْا و چون بی‌شما بر یکدیگر رسند، عَضُّوا عَلَیْکُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَیْظِ بر شما انگشتان خایند از خشم و کین.

Қул бигӯӣ мўтўо бғизкм мейред бадаради хашми хеш , إни аллоҳи алӣами бзоти алсдўр ( 119 ) худоӣ доноаст баҳр чаҳ дар дилҳоиаст .

قُلْ بگوی مُوتُوا بِغَیْظِکُمْ میرید بدرد خشم خویش، إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۱۱۹) خدای دانا است بهر چه در دلهای است.

إни тмсскми ҳасана агар бшмо расад некуӣ , тсؤҳми эшонро то соӣин кунанд он некуӣ ,у إни тсбкми сиӣаҳ ва агар бшмо расад бадӣ , иФрҳўои баҳо шод шаванд бон ,у إни тсбрўоу ттқўо ва агар шикебе кунеду парҳез нигаҳ доред , лои изркми нгзоиди шуморо , кидҳми шиӣои сози бади эшон ҳеҷ чиз , إни аллоҳи бмои иъмлўни муҳӣт ( 120 ) худои бончаҳ эшон мекунанд доноаст .

إِنْ تَمْسَسْکُمْ حَسَنَةٌ اگر بشما رسد نیکویی، تَسُؤْهُمْ ایشان را تا سائین کنند آن نیکویی، وَ إِنْ تُصِبْکُمْ سَیِّئَةٌ و اگر بشما رسد بدی، یَفْرَحُوا بِها شاد شوند بآن، وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا و اگر شکیبایی کنید و پرهیز نگه دارید، لا یَضُرُّکُمْ نگزاید شما را، کَیْدُهُمْ شَیْئاً ساز بد ایشان هیچ چیز، إِنَّ اللَّهَ بِما یَعْمَلُونَ مُحِیطٌ (۱۲۰) خدای بآنچه ایشان میکنند دانا است.

Ва إзи ғдўти ман أҳлки ёди дор ки берун шудӣ аз хонау касони хеш , тбўии алмؤмнин ме сохтӣ муъминонро мқоъди ллқтоли ншстгоҳҳои ҷангро ,у аллоҳи самиъи алӣам ( 121 )у аллоҳ шунавоасту доно .

وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِکَ یاد دار که بیرون شدی از خانه و کسان خویش، تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِینَ می‌ساختی مؤمنان را مَقاعِدَ لِلْقِتالِ نشستگاههای جنگ را، وَ اللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (۱۲۱) و اللَّه شنوا است و دانا.

إзи ҳиммати тоӣФтони он гуҳ ки оҳанг карду хости ду гуруҳи мнкм аз шумо أни тФшло ки бад дил шаванд ,у аллоҳи влиҳмоу аллоҳи худ ёр эшонасту алии аллоҳи Флитўкли алмؤмнўн ( 122 ) ва бар худоӣаст пуштии доштани муъминону бовести супурдани кори эшон .

إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ آن گه که آهنگ کرد و خواست دو گروه مِنْکُمْ از شما أَنْ تَفْشَلا که بد دل شوند، وَ اللَّهُ وَلِیُّهُما و اللَّه خود یار ایشان است وَ عَلَی اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (۱۲۲) و بر خدای است پشتی داشتن مؤمنان و باوست سپردن کار ایشان.