Қавлаи таъолӣ :у лақади нсркми аллоҳи ббдри бдрстӣ ки худои шуморо нусрат кард дар ғзўи бадар ,у أнтми أзлаҳ ва шумо дар чашми душмани суст ва хор будед аз носохтагӣ . Фотқўо аллоҳ бипарҳезед аз бади андешӣ дар худоӣу гила кардан аз вай , лълкми тшкрўн ( 123 ) то аз спосдорони бед .

قوله تعالی: وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ بدرستی که خدای شما را نصرت کرد در غزو بدر، وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ و شما در چشم دشمن سست و خوار بودید از ناساختگی. فَاتَّقُوا اللَّهَ بپرهیزید از بد اندیشی در خدای و گله کردن از وی، لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۱۲۳) تا از سپاسداران بید.

إзи тқўли ллмؤмнини ёди дорӣ ки мигФтии муъминонро : أи лни икФикми шуморо писанда набӯд أни имдкми рбкм ки мадад диҳад шуморо худованди шумо , бслосаҳи олоФи ман алмлоӣкаҳи басаи ҳазор аз Фриштгон , манзилин ( 124 ) фурӯи фиристода аз осмон .

إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِینَ یاد داری که میگفتی مؤمنان را: أَ لَنْ یَکْفِیَکُمْ شما را پسنده نبود أَنْ یُمِدَّکُمْ رَبُّکُمْ که مدد دهد شما را خداوند شما، بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ بسه هزار از فریشتگان، مُنْزَلِینَ (۱۲۴) فرو فرستاده از آسمان.

Балии оре чунин кунам , إни тсбрўоу ттқўо агар шикебе кунед ва аз бади дилӣ ва гурехтан аз пеш душман бипарҳезед ,у иأтўкми ман Фўрҳми ҳозоу душман бшмо оянд азин оҳангу хашм ки доранд ин ҳн , имддкми рбкм мадад диҳад шуморо худованди шумо бхмсаҳи олоФи ман алмлоӣкаҳи бпнҷи ҳазор аз Фриштгон , мсўмин ( 125 ) хештанро нишони ҷанг бар карда .

بَلی‌ آری چنین کنم، إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا اگر شکیبایی کنید و از بد دلی و گریختن از پیش دشمن بپرهیزید، وَ یَأْتُوکُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا و دشمن بشما آیند ازین آهنگ و خشم که دارند این هن، یُمْدِدْکُمْ رَبُّکُمْ مدد دهد شما را خداوند شما بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ بپنج هزار از فریشتگان، مُسَوِّمِینَ (۱۲۵) خویشتن را نشان جنگ بر کرده.

Ва мо ҷаълаи аллоҳ ва накард худои онро ба ирсол , إлои башарии лаками магари шодии шуморо ,у лттмӣни қлўбкм ба ва то ором гирад бони дилҳои шумо , ва мо алнсри إло ман ъанд аллоҳ ва набӯд он нусрати магар аз наздики худоӣ , алъзизи алҳким ( 126 ) он тавонои доно .

وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ و نکرد خدای آن را به ارسال، إِلَّا بُشْری‌ لَکُمْ مگر شادی شما را، وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ و تا آرام گیرد بآن دلهای شما، وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ و نبود آن نصرت مگر از نزدیک خدای، الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ (۱۲۶) آن توانای دانا.

Лиқтъи трФо то гӯшае бабраду ҷўқӣ кам кунад , ман аллазӣнаи кФрўо аз эшон ки кофар шуданд , أўи икбтҳм ё эшонро бҳзимти намӯдан ва кам овардан бар рӯй афканд , Финқлбўои хоӣбин ( 127 ) то баргарданд аз ончии пиўсиднди навмед .

لِیَقْطَعَ طَرَفاً تا گوشه‌ای ببرد و جوقی کم کند، مِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا از ایشان که کافر شدند، أَوْ یَکْبِتَهُمْ یا ایشان را بهزیمت نمودن و کم آوردن‌ بر روی افکند، فَیَنْقَلِبُوا خائِبِینَ (۱۲۷) تا برگردند از آنچه پیوسیدند نومید.

Лӣси лаки ман алأмри шайъи ءи туро аз кор чизе нест , أўи итўби алайҳим ё тавба диҳад эшонро , أўи иъзбҳм ё азоб кунад эшонро , Фإнҳми золмўн ( 128 ) агар азоб кунад эшонро ситамкорӣ он доранд .

لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْ‌ءٌ ترا از کار چیزی نیست، أَوْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ یا توبه دهد ایشان را، أَوْ یُعَذِّبَهُمْ یا عذاب کند ایشان را، فَإِنَّهُمْ ظالِمُونَ (۱۲۸) اگر عذاب کند ایشان را ستمکاری آن دارند.

Ва ллаҳи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрзу худои рост ҳар чаҳ дар осмонҳо ва ҳар чаҳ дар заминаст , иғФри лмни ишоءу иъзби ман ишоء май омрзд ӯро ки хоҳад , ва азоб мекунад ӯро ки хоҳад . Ва аллоҳи ғафури раҳим ( 129 )у худои омрзгорсту меҳрбон .

وَ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ و خدای راست هر چه در آسمانها و هر چه در زمین است، یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ می‌آمرزد او را که خواهد، و عذاب میکند او را که خواهد. وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۲۹) و خدای آمرزگارست و مهربان.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , лои тأклўо алрбўо махӯред рибо , أзъоФои музоъафаи афзӯдаи тӯй бар тӯй ,у атқўои аллоҳ ва бипарҳезед аз хашму азоби худоӣ , лълкми тФлҳўн ( 130 ) то ҷовид берун ойед .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا مخورید ربا، أَضْعافاً مُضاعَفَةً افزوده توی بر توی، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بپرهیزید از خشم و عذاب خدای، لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۱۳۰) تا جاوید بیرون آیید.

Ва атқўои алнори алтии أъдти ллкоФрин ( 131 ) ва бипарҳезед аз оташӣ ки сохтаанд ногрўидгонро .

وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِی أُعِدَّتْ لِلْکافِرِینَ (۱۳۱) و بپرهیزید از آتشی که ساخته‌اند ناگرویدگان را.

Ва أтиъўои аллоҳ ва алрасул ва фармон бурид худоироу фиристодаи вайро лълкми трҳмўн ( 132 ) то магар бар шумо ббхшоинд .

وَ أَطِیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ و فرمان برید خدای را و فرستاده وی را لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (۱۳۲) تا مگر بر شما ببخشایند.