Қавлаи таъолӣ : қади хулати ман қблкми сунани Фсирўо эй аътбрўоу анзрўои Киеви Фълнои бмни волӣ ,у Киеви антқмнои ммни одӣ . Мегуяд дрнгриди бандагони ман ! ибрат гиред рҳигони ман ! панд пазиред дӯстони ман ! дида бсоӣр баргуморед , назари ибрату фикрат бакор доред , то бибинед лутфи ман бо дӯстони ману қаҳри ман бар душманони ман . Он лутфи асари фазли мост , ва ин қаҳри нишони адли мост , ар фазл кунем сазост , вар адл кунем равост ки худовандӣу подшоҳии бҳқиқти мо рост . Асари фазли мо буд ки одами сафиро бар кашидему бнўохтим , ва бе собиқаи тоъат бо вай кароматҳо кардему илми додему масҷуд Фариштагон кардем ,у бҷўори худ бҳзираҳи қудси расонидеми он гуҳи он зулат ки аз вай бирафт азуи дргзоштим , ва узр биниҳодем ,у рақами астФоӣит ва аҷтбоӣит кашидем , ки « сами аҷтбоаҳи раба , Фтоби алайҳу ҳудо » . Нишони адли мо буд ки Иблиси навмедро брондим ,у маҳҷӯр мамлакат кардем ,у бони сари фарозӣ ки карду кибр ки оварад ибодати чандини ҳазор солаи ббоди брдодим , ва ин рақами куфр бар вай кашидем ки :у кони ман алкоФрин . Асари фазли мо буд ки Нӯҳро аз дасти душману захми эшон брҳондим , ва аз баҳри вай киштӣ сохтем , то аз азоби тӯфон эмин кардем .

قوله تعالی: قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ سُنَنٌ فَسِیرُوا ای اعتبروا و انظروا کیف فعلنا بمن والی، و کیف انتقمنا ممّن عادی. میگوید درنگرید بندگان من! عبرت گیرید رهیگان من! پند پذیرید دوستان من! دیده بصائر برگمارید، نظر عبرت و فکرت بکار دارید، تا ببینید لطف من با دوستان من و قهر من بر دشمنان من. آن لطف اثر فضل ماست، و این قهر نشان عدل ماست، ار فضل کنیم سزاست، ور عدل کنیم رواست که خداوندی و پادشاهی بحقیقت ما راست. اثر فضل ما بود که آدم صفی را بر کشیدیم و بنواختیم، و بی سابقه طاعت با وی کرامتها کردیم و علم دادیم و مسجود فرشتگان کردیم، و بجوار خود بحظیره قدس رسانیدیم آن گه آن زلّت که از وی برفت ازو درگذاشتیم، و عذر بنهادیم، و رقم اصطفائیّت و اجتبائیّت کشیدیم، که «ثمّ اجتباه ربّه، فتاب علیه و هدی». نشان عدل ما بود که ابلیس نومید را براندیم، و مهجور مملکت کردیم، و بآن سر فرازی که کرد و کبر که آورد عبادت چندین هزار ساله بباد بردادیم، و این رقم کفر بر وی کشیدیم که: وَ کانَ مِنَ الْکافِرِینَ. اثر فضل ما بود که نوح را از دست دشمن و زخم ایشان برهاندیم، و از بهر وی کشتی ساختیم، تا از عذاب طوفان ایمن کردیم.

Нишони адли мо буд ки қавми Нӯҳро якборагӣ боб бикуштем ,у басити заминро аз наҷосати куфр эшон бишустем . Асари фазли мо буд ки иброҳӣмро бадваст худ гирифтему падари пайғомбарону пешвои миллат худ кардем ,у оташ бар ваии бӯстон чун гулистон кардем .

نشان عدل ما بود که قوم نوح را یکبارگی بآب بکشتیم، و بسیط زمین را از نجاست کفر ایشان بشستیم. اثر فضل ما بود که ابراهیم را بدوست خود گرفتیم و پدر پیغامبران و پیشوای ملت خود کردیم، و آتش بر وی بوستان چون گلستان کردیم.

Ва нишони адли мо буд ки намруди тоғиро аз даргоҳи худ брондим , ва чун хост ки қурбон кунад аз баҳри мо дасти ради бсинаҳи вай боз ниҳодем ва напазируфтем ,у бони саркашӣу ҷабборӣ ки буд бадасти пашшае ҳалок кардем . Асари фазли мо буд ки Мӯсо кулемро бо пашминаеу ъсоӣии бахуд наздик кардем , бкўаҳ тавр баровардему ҳамроз худ кардем . Нишони адли мо буд ки фиръавн беАвнро аз тахту тоҷ дар рабӯдем ва ӯроу ҷумлаи қибтӣонро боб бикуштем , ва хонҳо ва зеварҳои эшон ройгон ба банӣ Исроил супурдем . Асари фазли мо буд ки садри давлати ятеми бӯи толиб аз ҳафт осмони бргзоштим ,у мақоми Маҳмӯду арши азими манзилгоҳ вай кардем ,у лқоءу рзоءи худу шафоати уммати тӯҳфа вай сохтем . Нишони адли мо буд ки ақабау Утбау Умияу шебау валиди муғирау абӯи ҷаҳли пари ҷаҳлроу ҷумлаи снодиди Қурайшро ба асфали алсофлин фурӯ барадем ,у зулмати куфри эшон бо таии идбор худ барадем ,у ниқоби тъзз аз чеҳраи ҷамоли ислом фурӯ кушодем ,у басити замини бҷмоли шаръи набавӣу рисолат . Муҳамад ( с ) арабӣ биёростем ва бипардохтем , ва ин Нидо дар олами дрдодим : ва қул ҷоء алҳақу зҳқи алботл .

و نشان عدل ما بود که نمرود طاغی را از درگاه خود براندیم، و چون خواست که قربان کند از بهر ما دست ردّ بسینه وی باز نهادیم و نپذیرفتیم، و بآن سرکشی و جبّاری که بود بدست پشه‌ای هلاک کردیم. اثر فضل ما بود که موسی کلیم را با پشمینه‌ای و عصائی بخود نزدیک کردیم، بکوه طور برآوردیم و همراز خود کردیم. نشان عدل ما بود که فرعون بی‌عون را از تخت و تاج در ربودیم و او را و جمله قبطیان را بآب بکشتیم، و خانها و زیورهای ایشان رایگان به بنی اسرائیل سپردیم. اثر فضل ما بود که صدر دولت یتیم بو طالب از هفت آسمان برگذاشتیم، و مقام محمود و عرش عظیم منزلگاه وی کردیم، و لقاء و رضاء خود و شفاعت امّت تحفه وی ساختیم. نشان عدل ما بود که عقبة و عتبة و امیة و شیبة و ولید مغیرة و ابو جهل پر جهل را و جمله صنادید قریش را به اسفل السّافلین فرو بردیم، و ظلمت کفر ایشان با طیّ ادبار خود بردیم، و نقاب تعزّز از چهره جمال اسلام فرو گشادیم، و بسیط زمین بجمال شرع نبوی و رسالت. محمد (ص) عربی بیاراستیم و بپرداختیم، و این ندا در عالم دردادیم: وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ.

Ҳозои баён ллнос мегуяд : ончӣ кардем аз каромату иҳонат , ва ончӣ намудем аз навохту сиёсат , бон кардем то бидон мардумон ибрат гиранд ,у доноён панд пазиранд , ва зиракон дарёбанд ,у ҳӯшёрон дар ҳӯшёрӣ бифзоианд , ғофилон аз ғифлат боз гирданд , гуҳӣ дар қаҳру адл аллоҳ нигаранд , аз ҳалоки мутамарридону хусрони аҳли туғёни брондишнд , ва аз бим чун намак дар оби бгдознд . Гуҳ дар фазлу лутф аллоҳ нигаранд , навохт пайғомбарону каромати дӯстон ёд кунанд , чун гул бар бор бушкованд . Худоро гуҳ чунон парастанду гуҳи чунин . Раби Алъоламин аз муъминони ин тараддуду ихтилофи ҳол дар прстгорӣу тоъат дорӣ бипасандед ва эшонро дар он бстўд , гуфт : идъўни рбҳми хўФоу тмъои ҷой дигар гуфт : идъўннои рғбоу рҳбо .

هذا بَیانٌ لِلنَّاسِ میگوید: آنچه کردیم از کرامت و اهانت، و آنچه نمودیم از نواخت و سیاست، بآن کردیم تا بدان مردمان عبرت گیرند، و دانایان پند پذیرند، و زیرکان دریابند، و هوشیاران در هوشیاری بیفزایند، غافلان از غفلت‌باز گردند، گهی در قهر و عدل اللَّه نگرند، از هلاک متمرّدان و خسران اهل طغیان براندیشند، و از بیم چون نمک در آب بگدازند. گه در فضل و لطف اللَّه نگرند، نواخت پیغامبران و کرامت دوستان یاد کنند، چون گل بر بار بشکفند. خدا را گه چنان پرستند و گه چنین. ربّ العالمین از مؤمنان این تردّد و اختلاف حال در پرستگاری و طاعت داری بپسندید و ایشان را در آن بستود، گفت: یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً جای دیگر گفت: یَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً.

Ва лои тҳнўоу лои тҳзнўоу أнтм алأълўн мегуяд , ҳеҷ андӯҳ мадоред , ва ҳеҷ ғам махӯред , ва худро хору ҳақири мшмрид ки бартарӣу меҳтарии худ шуморо сазад , ки аҳд ман доред ,у биёад ман нозед ,у бзмони ман такя доред ,у брҳмти ман осоиш . Ва забони ҳоли банда аз сари нозу даллоли ин тараннум мекунад :

وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ میگوید، هیچ اندوه مدارید، و هیچ غم مخورید، و خود را خوار و حقیر مشمرید که برتری و مهتری خود شما را سزد، که عهد من دارید، و بیاد من نازید، و بضمان من تکیه دارید، و برحمت من آسایش. و زبان حال بنده از سر ناز و دلال این ترنّم میکند:

Пери тариқат дар муноҷот гуфт : илоҳӣ чаҳ ғам дорад ӯ ки туро дорад ? кро шояд ӯ ки туро нишоед ? озоди он нафас ки биёади ту ёзон ,у ободи он дил ки бмҳри ту нозон ,у шоди он кас ки бо ту дар паймон .

پیر طریقت در مناجات گفت: الهی چه غم دارد او که ترا دارد؟ کرا شاید او که ترا نشاید؟ آزاد آن نفس که بیاد تو یازان، و آباد آن دل که بمهر تو نازان، و شاد آن کس که با تو در پیمان.