Қавлаи таъолӣ : снлқии оре май дроФкним , фии қулӯби аллазӣнаи кФрўо дар дилҳои ногрўидгон , алръби биму тарс , бмои أшркўои биллоҳи бончаҳ анбоз гирифтанд бо худоӣ , мо лами инзл ба слтонои чизе ки аллоҳи онро аз осмон ҳуҷҷатӣ нафиристод ,у мأўоҳми алнору бозгаштгоҳи эшон фардо оташаст ,у бӣси мсўии алзолмин ( 151 ) ва он бад бӯдан гоҳеаст кофаронро .
قوله تعالی: سَنُلْقِی آری میدرافکنیم، فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کَفَرُوا در دلهای ناگرویدگان، الرُّعْبَ بیم و ترس، بِما أَشْرَکُوا بِاللَّهِ بآنچه انباز گرفتند با خدای، ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً چیزی که اللَّه آن را از آسمان حجّتی نفرستاد، وَ مَأْواهُمُ النَّارُ و بازگشتگاه ایشان فردا آتش است، وَ بِئْسَ مَثْوَی الظَّالِمِینَ (۱۵۱) و آن بد بودن گاهی است کافران را.
Ва лақади сдқкми аллоҳи ваъда рост гуфт худоӣ бо шумо , ва рост кард ваъдаи хеш ки дода буд , إзи тҳсўнҳми бإзнаҳи он гуҳ ки шумо эшонро микштиди бхўости вай , ҳатто إзои Фшлтм то он гуҳ ки бади дили шадид ,у тнозътми фии алأмр ва бо якдигари мухолифи шадид ва бар овехтед ,у ъситм ва дар расӯли ман нофармони шадид ва саркашедед , ман баъди мо أрокми мо тҳбўни пас онкӣ бо шумо намӯд аллоҳи ончии дӯсти мидоштид , мнкми ман ириди алднё кас ҳаст аз шумо ки ин ҷаҳон мехоҳад ,у мнкми ман ириди алохраҳ . Ва кас ҳаст аз шумо ки он ҷаҳон мехоҳад , сами срФкми анҳуам пас шуморо аз кофарони баргардонед , либтликм то шуморо биёзмоед ( бони меҳнат ки афтод ) ,у лақади ъФои ънкму дргзошт аз шумо ончӣ кардед . Ва аллоҳи зўи фазли алии алмؤмнин ( 152 )у аллоҳ бо фазласт бар муъминон .
وَ لَقَدْ صَدَقَکُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ راست گفت خدای با شما، و راست کرد وعده خویش که داده بود، إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ آن گه که شما ایشان را میکشتید بخواست وی، حَتَّی إِذا فَشِلْتُمْ تا آن گه که بد دل شدید، وَ تَنازَعْتُمْ فِی الْأَمْرِ و با یکدیگر مخالف شدید و بر آویختید، وَ عَصَیْتُمْ و در رسول من نافرمان شدید و سرکشیدید، مِنْ بَعْدِ ما أَراکُمْ ما تُحِبُّونَ پس آنکه با شما نمود اللَّه آنچه دوست میداشتید، مِنْکُمْ مَنْ یُرِیدُ الدُّنْیا کس هست از شما که این جهان میخواهد، وَ مِنْکُمْ مَنْ یُرِیدُ الْآخِرَةَ. و کس هست از شما که آن جهان میخواهد، ثُمَّ صَرَفَکُمْ عَنْهُمْ پس شما را از کافران برگردانید، لِیَبْتَلِیَکُمْ تا شما را بیازماید (بآن محنت که افتاد)، وَ لَقَدْ عَفا عَنْکُمْ و درگذاشت از شما آنچه کردید. وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ (۱۵۲) و اللَّه با فضل است بر مؤمنان.
إзи тсъдўн ки болои мигрФтид ,у лои тлўўни алии أҳду бози ннгрстид бо кас , ва алрасул идъўкму пайғомбари шуморо мехонд , фии أхрокм аз пас шумо , Фأсобкми шуморо аллоҳ подош дод ( бони нофармонӣ ки карда будеду дунё ки ҷуста будед ) ғмои бағами ғамӣ дар ғамии пайваста , лкилои тҳзнўо то магари боз андўҳгн набед , алии мо Фоткм бар ончӣ аз шумо даргузарад аз дунё ,у лои мо أсобкм ва на бар ончӣ бшмо расад аз ранҷ ,у аллоҳи хабири бмои тъмлўн ( 153 )у аллоҳ огоҳаст бончаҳ мекунед .
إِذْ تُصْعِدُونَ که بالا میگرفتید، وَ لا تَلْوُونَ عَلی أَحَدٍ و باز ننگرستید با کس، وَ الرَّسُولُ یَدْعُوکُمْ و پیغامبر شما را میخواند، فِی أُخْراکُمْ از پس شما، فَأَثابَکُمْ شما را اللَّه پاداش داد (بآن نافرمانی که کرده بودید و دنیا که جسته بودید) غَمًّا بِغَمٍّ غمی در غمی پیوسته، لِکَیْلا تَحْزَنُوا تا مگر باز اندوهگن نبید، عَلی ما فاتَکُمْ بر آنچه از شما درگذرد از دنیا، وَ لا ما أَصابَکُمْ و نه بر آنچه بشما رسد از رنج، وَ اللَّهُ خَبِیرٌ بِما تَعْمَلُونَ (۱۵۳) و اللَّه آگاه است بآنچه میکنید.
Сами أнзли алайкуми пас фурӯ фиристод бшмо , ман баъди Улуғам аз пас он ғам , أмнаҳи эмине аз душман , нъосои хобӣу оромӣ , иғшии тоӣФаҳи мнкм ки дар гуруҳе аз шумо май печиди он хоб ,у тоӣФаҳи қади أҳмтҳми أнФсҳму гуруҳе бтимор оварад эшонро хастагӣҳо дар танҳои эшон , изнўни биллоҳ заннҳо мебурданд бхдоӣ , ғайр алҳақ заннҳои носазо , занни алҷоҳлиаҳи заннҳои коФрўори иқўлўн ( дар хештан меандешеданд ) ва бо худ мегуфтанд : « ҳилли лнои ман аламри ман шайъи ء » аз кори бмои ҳеҷ чиз ҳаст ? қул ҷавоби даҳ расӯли ман : إни алأмри каллаи ллаҳи кори ҳамеи худои рост , ихФўни фии أнФсҳм дар дилҳои хеши чизе ниҳон медоранд , мо лои ибдўни лаки чизе ки он пайдо намекунанд турои бзбон , иқўлўни мигўинд : луи кони лнои ман алأмри шайъи ء агар моро аз кори чизе будӣ , мо қтлнои ҳоҳнои моро эдар бнкштндӣ , қул пайғомбар ман бигӯӣ , луи кантами фии биўткм агар шумо дар хонҳои хеш будед , лбрзи аллазӣнаи кутуби алайҳими алқтл берун омадандӣ онон ки бар эшон марг набиштаанд ,у ҳангоми омадаи إлии мзоҷъҳм бар афтодани гоҳҳои эшон ,у либтлии аллоҳ ва то биёзмоед ва бар расад аллоҳ , мо фии сдўркми бончаҳ дар дилҳои шумост ,у лимҳси мо фии қлўбкм ва то пок кунаду шабаҳати бабрад аз ончӣ дар дилҳои шумоаст ,у аллоҳи алӣами бзоти алсдўр ( 154 )у аллоҳ доноаст бончаҳ дар дилҳои шумоаст .
ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَیْکُمْ پس فرو فرستاد بشما، مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ از پس آن غم، أَمَنَةً ایمنیی از دشمن، نُعاساً خوابی و آرامی، یَغْشی طائِفَةً مِنْکُمْ که در گروهی از شما میپیچید آن خواب، وَ طائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ و گروهی بتیمار آورد ایشان را خستگیها در تنهای ایشان، یَظُنُّونَ بِاللَّهِ ظنها میبردند بخدای، غَیْرَ الْحَقِّ ظنهای ناسزا، ظَنَّ الْجاهِلِیَّةِ ظنهای کافروار یَقُولُونَ (در خویشتن میاندیشیدند) و با خود میگفتند: «هل لنا من الامر من شیء» از کار بما هیچ چیز هست؟ قُلْ جواب ده رسول من: إِنَّ الْأَمْرَ کُلَّهُ لِلَّهِ کار همی خدای راست، یُخْفُونَ فِی أَنْفُسِهِمْ در دلهای خویش چیزی نهان میدارند، ما لا یُبْدُونَ لَکَ چیزی که آن پیدا نمیکنند ترا بزبان، یَقُولُونَ میگویند: لَوْ کانَ لَنا مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ اگر ما را از کار چیزی بودی، ما قُتِلْنا هاهُنا ما را ایدر بنکشتندی، قُلْ پیغامبر من بگوی، لَوْ کُنْتُمْ فِی بُیُوتِکُمْ اگر شما در خانهای خویش بودید، لَبَرَزَ الَّذِینَ کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقَتْلُ بیرون آمدندی آنان که بر ایشان مرگ نبشتهاند، و هنگام آمده إِلی مَضاجِعِهِمْ بر افتادن گاههای ایشان، وَ لِیَبْتَلِیَ اللَّهُ و تا بیازماید و بر رسد اللَّه، ما فِی صُدُورِکُمْ بآنچه در دلهای شماست، وَ لِیُمَحِّصَ ما فِی قُلُوبِکُمْ و تا پاککند و شبهت ببرد از آنچه در دلهای شما است، وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۱۵۴) و اللَّه دانا است بآنچه در دلهای شما است.
إни аллазӣнаи тўлўои мнкми эшон ки баргаштанд ( бҳзимт ) аз миёни шумо , явми алтқии алҷмъони он рӯзи аҳад ки ҳар ду гуруҳи ҳамдидори гаштанд . إнмои астзлҳми алшитони шайтони эшонро аз ҷои бабрад , ббъзи мо ксбўои блхтӣ аз ончӣ карда буданд аз пеш ,у лақади ъФои аллоҳи анҳуаму бдрстӣ ки худоӣ афв кард он гурехтан эшон азишон . إни аллоҳи ғафури ҳалим ( 155 ) ки худои омрзгорсту бурдбор .
إِنَّ الَّذِینَ تَوَلَّوْا مِنْکُمْ ایشان که برگشتند (بهزیمت) از میان شما، یَوْمَ الْتَقَی الْجَمْعانِ آن روز احد که هر دو گروه همدیدار گشتند. إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّیْطانُ شیطان ایشان را از جای ببرد، بِبَعْضِ ما کَسَبُوا بلختی از آنچه کرده بودند از پیش، وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ و بدرستی که خدای عفو کرد آن گریختن ایشان ازیشان. إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِیمٌ (۱۵۵) که خدای آمرزگارست و بردبار.