Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , лои ткўнўои колзини кФрўо чун эшон мбид ки кофар шуданд ,у қолўои лإхўонҳму қавмиро гуфтанд аз бародарону дӯстони хеш , إзои зрбўои фии алأрзи он гуҳ ки бсФр шуданд ( аз баҳри тиҷорат ва дар он сафар бамурданд ) , أўи конўои ғзӣ ё бғзо шуданд ( ва дар он ғзо кушта шуданд ) , луи конўои ъндно агар бнздик мо будандӣ (у бншдндӣ ) , мо мотўо дар сафари нмрдндӣ , ва мо қтлўо ва дар ғзои куштаи ншдндии лиҷъли аллоҳ то кунад худоӣ , злки он сафару ғзои эшон ( бсхни эшон ) , ҳсраҳи фии қлўбҳм дар бағӣу ҳасратӣ дар дилҳои касони он мурдагону куштагон ,у аллоҳи яҳёу имит ва аллоҳаст ки мезинда кунад ва мемеронад ,у аллоҳи бмои тъмлўни басир ( 156 )у худои бончаҳ шумо мекунед биносту доно .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ کَفَرُوا چون ایشان مبید که کافر شدند، وَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ و قومی را گفتند از برادران و دوستان خویش، إِذا ضَرَبُوا فِی الْأَرْضِ آن گه که بسفر شدند (از بهر تجارت و در آن سفر بمردند)، أَوْ کانُوا غُزًّی یا بغزا شدند (و در آن غزا کشته شدند)، لَوْ کانُوا عِنْدَنا اگر بنزدیک ما بودندی (و بنشدندی)، ما ماتُوا در سفر نمردندی، وَ ما قُتِلُوا و در غزا کشته نشدندی لِیَجْعَلَ اللَّهُ تا کند خدای، ذلِکَ آن سفر و غزای ایشان (بسخن ایشان)، حَسْرَةً فِی قُلُوبِهِمْ در بغی و حسرتی در دلهای کسان آن مردگان و کشتگان، وَ اللَّهُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ و اللَّه است که می‌زنده کند و می‌میراند، وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ (۱۵۶) و خدای بآنچه شما می‌کنید بیناست و دانا.

Ва лӣни қтлтми фии сиблати аллоҳ ва агар киштанд шуморо дар роҳи худо , أўи мтм ё бимиред , лмғФраҳи ман аллоҳу раҳмаи омурзишӣ аз худоу раҳматӣ ки бшмо расад ва шумо бон расед , хайри ммои иҷмъўн ( 157 ) бааст аз ончии шумо мегирд кунед дарин ҷаҳон .

وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ و اگر کشتند شما را در راه خدا، أَوْ مُتُّمْ یا بمیرید، لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَحْمَةٌ آمرزشی از خدا و رحمتی که بشما رسد و شما بآن رسید، خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ (۱۵۷) به است از آنچه شما می‌گرد کنید درین جهان.

Ва лӣни мтми أўи қтлтм ва агар бимиред ё бикашанд шуморо , лإлии аллоҳи тҳшрўн ( 158 ) бо худоӣ май ангизоннди шуморо .

وَ لَئِنْ مُتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ و اگر بمیرید یا بکشند شما را، لَإِلَی اللَّهِ تُحْشَرُونَ (۱۵۸) با خدای می‌انگیزانند شما را.

Фбмои раҳмаи ман аллоҳи бнҳмори бахшоишӣ аз худои лнти ?лаами чунин нарм будӣу хўшхўии умматро ,у луи канти Фзо ва агар ту дурушт будӣ ғализи алқлби ситабри дил бераҳмат , лонФзўои ман ҳўлк . Бози прокндндӣ аз гирд бар гирди ту , (у ҳалқаи суҳбати ту шикастаи гаштӣ ) , ФоъФи анҳуам фарои гузор азишон ,у астғФри ?лааму омурзиши хоҳи эшонро ,у шоўрҳми фии алأмр ва бо эшон бози гӯй дар корӣ ки пеш ояд , Фإзои азмати он гуҳ ки азм кардӣ ва бар оҳанги кори хостӣ , Фтўкли алии аллоҳи пушти бхдоӣ боз кун , إни аллоҳи иҳби алмтўклин ( 159 ) ки худоӣ дӯст дорад кори буии спорндгону пушт бова бозкунандагон .

فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ بنهمار بخشایشی از خدای لِنْتَ لَهُمْ چنین نرم بودی و خوشخوی امّت را، وَ لَوْ کُنْتَ فَظًّا و اگر تو درشت بودی غَلِیظَ الْقَلْبِ ستبر دل بی‌رحمت، لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ. باز پراکندندی از گرد بر گرد تو، (و حلقه صحبت تو شکسته گشتی)، فَاعْفُ عَنْهُمْ فرا گذار ازیشان، وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ و آمرزش خواه ایشان را، وَ شاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ و با ایشان باز گوی در کاری که پیش آید، فَإِذا عَزَمْتَ آن گه که عزم کردی و بر آهنگ کار خاستی، فَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ پشت بخدای باز کن، إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ (۱۵۹) که خدای دوست دارد کار بوی سپارندگان و پشت باو بازکنندگان.