Қавлаи таъолӣ :у лои тҳсбни аллазӣнаи қтлўои фии сиблати аллоҳи أмўотои бали أҳёءи алоиаҳ :

قوله تعالی: وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ الآیة:

Илоҳии зиндагии мо бо ёди тест ,у шодии ҳама бо ёфт тест , ва ҷон онаст ки дар шинохти тест ! пер тариқат гуфт : зиндагони се касанд : яке зиндаи бҷон , яке зиндаи бълм , яке зиндаи баҳақ . ӯ ки бҷон зиндааст зинда бқўтасту ббод ! ӯ ки бълм зиндааст зинда бмҳрасту биёад ! ӯ ки баҳақ зиндааст зиндагонии худ бадви шод ! илоҳии ҷон дар тангар аз ту маҳрӯм монад мурда зиндонӣаст , ва ӯ ки дар роҳ ту бомед висоли ту кушта шавад зиндаи ҷоўдонист !

الهی زندگی ما با یاد تست، و شادی همه با یافت تست، و جان آنست که در شناخت تست! پیر طریقت گفت: زندگان سه کس‌اند: یکی زنده بجان، یکی زنده بعلم، یکی زنده بحق. او که بجان زنده است زنده بقوت است و بباد! او که بعلم زنده است زنده بمهر است و بیاد! او که بحق زنده است زندگانی خود بدو شاد! الهی جان در تن گر از تو محروم ماند مرده زندانیست، و او که در راه تو بامید وصال تو کشته شود زنده جاودانیست!

Оре ! дӯстонро захм хӯрдан дар кӯии дӯст бФол некӯаст ! дар қимори хонаи ишқи эшонро ҷон бохтани одат ва хуаст .

آری! دوستان را زخم خوردن در کوی دوست بفال نیکوست! در قمار خانه عشق ایشان را جان باختن عادت و خوست.

Ҳон ,у ҳон , нигар ! то аз ҳалоки ҷон дар роҳи дӯсти андешӣ ! ки ҳалоки ҷон дар вФоءи дӯсти ҳқо ки шарафаст ,у шарти ҷон дар қиёми баҳақи дӯстӣ талафаст !

هان، و هان، نگر! تا از هلاک جان در راه دوست اندیشی! که هلاک جان در وفاء دوست حقا که شرف است، و شرط جان در قیام بحق دوستی تلف است!

Он шӯридаи вақти шблии раҳма аллоҳ гуфт : ман кони фии аллоҳи талафаи кони аллоҳи халафа .

آن شوریده وقت شبلی رحمه اللَّه گفت: من کان فی اللَّه تلفه کان اللَّه خلفه.

Бохтани ҷон дар вФоءи дӯстӣ давлатӣ ройгонаст ! ки дӯст ӯро биҷой ҷонаст ! агар сад ҳазор ҷони дории Фдоءи ин васл кунӣ ҳқо ки ҳануз ройгонаст .

باختن جان در وفاء دوستی دولتی رایگانست! که دوست او را بجای جانست! اگر صد هزار جان داری فداء این وصل کنی حقا که هنوز رایگانست.

Ошиқии бҳқиқти дарин роҳ чун ҳусайни Мансури ҳаллоҷи брнхост , васли дӯсти бозуввор ба ҳавои тФрид парон дид . Хост то сайд кунад , дасташ бар нарасед , басараш фурӯ гуфтанд : ё ҳусайн ! хоҳӣ ки дастат бар расад сари вои зери пой на ! ҳусайни сари вои зери пои ниҳод , ба ҳафтуми осмони бргзшт .

عاشقی بحقیقت درین راه چون حسین منصور حلاج برنخاست، وصل دوست بازوار به هوای تفرید پران دید. خواست تا صید کند، دستش بر نرسید، بسرّش فرو گفتند: یا حسین! خواهی که دستت بر رسد سر وا زیر پای نه! حسین سر وا زیر پای نهاد، به هفتم آسمان برگذشت.

Нигар ! то ин чунин ҷавонмардону ҷонбозон ки азин сарой раҳил кунанд , ту эшонро мурда нагӯйӣ ки гавҳари зиндагонии ҷузи дили эшонро маъдан наомад ,у оби ҳаёаи ҷуз аз чашмаи ҷони эшон равон нагашт . Раб Алъоламин мегуяд : бал أҳёء ъанд рбҳми ирзқўни алайҳими рдоءи алҳибаҳи фии зилоли алонс , ибстҳми ҷамолаи мара ,у истғрқҳми ҷалолаи ахрӣ .

نگر! تا این چنین جوانمردان و جانبازان که ازین سرای رحیل کنند، تو ایشان را مرده نگویی که گوهر زندگانی جز دل ایشان را معدن نیامد، و آب حیاة جز از چشمه جان ایشان روان نگشت. رب العالمین می‌گوید: بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ علیهم رداء الهیبة فی ظلال الانس، یبسطهم جماله مرّة، و یستغرقهم جلاله اخری.

Маърӯфи крхии якеро май шасти он кас бихандед ! маърӯф гуфт : оҳ ! пас аз мурдагии зиндагӣ ? ! вай ҷавоб дод ки : дӯстон ӯ намиранд , « бали инқлўни ман дори илои дор » . Чигуна меринд ,у иззат қуръон гуяд : бал أҳёء ъанд рбҳми ирзқўн ?

معروف کرخی یکی را می‌شست آن کس بخندید! معروف گفت: آه! پس از مردگی زندگی؟! وی جواب داد که: دوستان او نمیرند، «بل ینقلون من دار الی دار». چگونه میرند، و عزّت قرآن گوید: بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ؟

Шоданду хуррам , осӯда аз андӯҳу ғам , бо фазл ва бо нъм , дар равзаи инс бар бисоти карам ! қадаҳи шодӣ бар дасти ниҳодаи дамодам ! инаст ки раб Алъоламин гуфт : истбшрўни бнъмаҳи ман аллоҳу фазлу أни аллоҳи лои изиъи أҷри алмؤмнин .

شادند و خرم، آسوده از اندوه و غم، با فضل و با نعم، در روضه انس بر بساط کرم! قدح شادی بر دست نهاده دمادم! این است که رب العالمین گفت: یَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِینَ.

Аллазӣнаи астҷобўои ллаҳ ва алрасул ман баъди мо أсобҳми алқрҳи эшон ки фармони худоу расӯлро гардан ниҳоданд , ва аз ишқи дайн , ҷони азизи хеши ҳадафи тир душман сохтанд .

الَّذِینَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ ایشان که فرمان خدا و رسول را گردن نهادند، و از عشق دین، جان عزیز خویش هدف تیر دشمن ساختند.

Ҷон базл карда ,у тани сиблат ,у дили фидо , ва он ранҷ ва он хастагии бҷон ва дил харида ! сиррӣ сиқтӣ гуфт : ҳақи ъзи ҷалола дар хоб чунон намӯд маро ки гуфтӣ : ё сиррӣ ! халқро бёФридм , лухтии дунёи диданд дар он овехтанд ! лухтии балои диданд дар биҳишт ва офият гурехтанд лухтӣ аз балои ниндишиднди меҳнати бҷону дил боз гирифтанд ,у неъмати висол мо хостанд . Фмни антм ? шумо аз кадом гуруҳед ? ва чаҳ хоҳед ? сиррӣ гуфт : ҷавоб додам ки : «у анки тааллум мо наред » .

جان بذل کرده، و تن سبیل، و دل فدا، و آن رنج و آن خستگی بجان و دل خریده! سری سقطی گفت: حق عزّ جلاله در خواب چنان نمود مرا که گفتی: یا سری! خلق را بیافریدم، لختی دنیا دیدند در آن آویختند! لختی بلا دیدند در بهشت و عافیت گریختند لختی از بلا نیندیشیدند محنت بجان و دل باز گرفتند، و نعمت وصال ما خواستند. فمن انتم؟ شما از کدام گروه‌اید؟ و چه خواهید؟ سری گفت: جواب دادم که: «و انّک تعلم ما نرید».

Гуфт : ё сиррии лосбни алайкуми алблоءи сабои бҷлоли қадари мо ки тозӣонаи бало бар сари шумо фурӯи гузорам !у Осиёи меҳнат бар саратони бгрдонм . Сиррӣ гуяд : аз сари нури маърифати болҳоми раббонӣ ҷавоб додам : أи лӣси алмблии анат ? ризндаҳи нисори бало бар сармо на ту хоҳӣ буд ?

گفت: یا سری لاصبن علیکم البلاء صبا بجلال قدر ما که تازیانه بلا بر سر شما فرو گذارم! و آسیای محنت بر سرتان بگردانم. سری گوید: از سر نور معرفت بالهام ربانی جواب دادم: أ لیس المبلی انت؟ ریزنده نثار بلا بر سرما نه تو خواهی بود؟