Қавлаи таъолӣ : мо кони аллоҳи лизри алмؤмнини алии мо أнтми алайҳи ин кори чунин мубҳам фурӯ нагузоранд ! ва ин қиссаи сарбастаи рӯзии бргшоинд ! ва ин доман фароҳам карда охир биафшонанд ! ва ин сару пои дарҳами кардагони софёну ҷоФёни охири бинӣ ки аз ҳам боз кунанд ! Фриқои ҳудоу Фриқои ҳақи алайҳими алзлолаҳ ва ҳар касро бмأўӣу манзили хеши фурӯди оранд , Фриқи фии алҷнаҳу Фриқи фии алсъири яке дар ҳизби шайтон , куштаи ҳурмон ,у андӯҳи ҷовдони أўлӣки ҳизби алшитон . Яке навохтаи рҳмн , дар зумраи дӯстон , бмҳри азали шодон , бирав доғу ибоди арраҳмон . Имрӯзи ту чанд бинӣ ва чаҳ дарёбӣ ки дарҳои асрори фурӯи баста ,у мсмори ғайб бар дар хонаи тавҳид ва ширк зада ,у калиди он бахуди супурда ки :у ъндаҳи мФотҳи алғиби лои иълмҳои إлои ҳў ҳаминаст ки гуфт ъзу ъло : ва мо кони аллоҳи литлъкми алии алғиб , ва то напиндорӣ ки ончии дидаи ту бон нарасад дидаи анбёء низ нарасад ! наме хуоне ки :у локини аллоҳи иҷтбии ман русулаи ман ишоءи Фомнўои биллоҳу русула . МиФрмоид ки : имон биёред , ва устувор гиред аллоҳро , ки ғайб донасту ниҳони байн ,у фурӯи фиристодагони пайғомбаронро ки бўҳии поки эшонро бар ғайб ҳаме дорад , ва пӯшида менамояд , ва чун намояди чандон намояд ки худ хоҳад , на чандон ки банда хоҳад , комаи қоли ъзу ҷл :у лои иҳитўни бшии ءи ман илмаи إлои бмои шоء . Худоӣ донад ки банда чаҳ бартобад ,у вайро чаҳ шояд , ва донистан чист ки вайро бакор ояд ! мудаббири кор бандагон ӯст ! корсозу коррон ва нигаҳбон ӯст ! сҳи алхбри анаи ъзу ҷли иқўл : адбри ибодии бълмӣ , ании бъбодии хабири басир .

قوله تعالی: ما کانَ اللَّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلی‌ ما أَنْتُمْ عَلَیْهِ این کار چنین مبهم فرو نگذارند! و این قصه سربسته روزی برگشایند! و این دامن فراهم کرده آخر بیفشانند! و این سر و پای درهم کردگان صافیان و جافیان آخر بینی که از هم باز کنند! فَرِیقاً هَدی‌ وَ فَرِیقاً حَقَّ عَلَیْهِمُ الضَّلالَةُ و هر کس را بمأوی و منزل خویش فرود آرند، فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ یکی در حزب شیطان، کشته حرمان، و اندوه جاودان أُولئِکَ حِزْبُ الشَّیْطانِ. یکی نواخته رحمن، در زمره دوستان، بمهر ازل شادان، برو داغ وَ عِبادُ الرَّحْمنِ. امروز تو چند بینی و چه دریابی که درهای اسرار فرو بسته، و مسمار غیب بر در خانه توحید و شرک زده، و کلید آن بخود سپرده که: وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لا یَعْلَمُها إِلَّا هُوَ همین است که گفت عزّ و علا: وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَی الْغَیْبِ، و تا نپنداری که آنچه دیده تو بآن نرسد دیده انبیاء نیز نرسد! نمی‌خوانی که: وَ لکِنَّ اللَّهَ یَجْتَبِی مِنْ رُسُلِهِ مَنْ یَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ. میفرماید که: ایمان بیارید، و استوار گیرید اللَّه را، که غیب‌دان است و نهان بین، و فرو فرستادگان پیغامبران را که بوحی پاک ایشان را بر غیب همی دارد، و پوشیده مینماید، و چون نماید چندان نماید که خود خواهد، نه چندان که بنده خواهد، کما قال عزّ و جلّ: وَ لا یُحِیطُونَ بِشَیْ‌ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِما شاءَ. خدای داند که بنده چه برتابد، و وی را چه شاید، و دانستن چیست که وی را بکار آید! مدبّر کار بندگان اوست! کارساز و کارران و نگهبان اوست! صحّ الخبر انّه عزّ و جلّ یقول: ادبر عبادی بعلمی، انی بعبادی خبیر بصیر.

Ва лои иҳсбни аллазӣнаи ибхлўн . . . Алоиаҳ « бухл » бар забони илму муқтазии шариъати манъ воҷибасту воҷиб аз мол андакӣаст аз фаровон , дарвешро андак диҳад , ва худро фаровони бигузорад . Бози бзбони тариқату аҳли ишорат бухл онаст ки : худро андакии бигузорад , заррае аз мол , ё нафасӣ аз ҳол ,у алмкотби абди мо бқии алайҳи дарҳам .

وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ یَبْخَلُونَ... الآیة «بخل» بر زبان علم و مقتضی شریعت منع واجب است و واجب از مال اندکی است از فراوان، درویش را اندک دهد، و خود را فراوان بگذارد. باز بزبان طریقت و اهل اشارت بخل آنست که: خود را اندکی بگذارد، ذرّه‌ای از مال، یا نفسی از حال، و المکاتب عبد ما بقی علیه درهم.

Молу ҳол дар роҳи ин ҷавонмардони сӯрат саг дорад ,у ишқ дар олами хеши сӯрати Фриштаҳ ,у шаръи Мустафо ( с ) хабар медиҳад ки Фриштаҳ бо саг бад созад , дар ҳеҷ манзил бо вай фурӯ наёяд .

مال و حال در راه این جوانمردان صورت سگ دارد، و عشق در عالم خویش صورت فریشته، و شرع مصطفی (ص) خبر میدهد که فریشته با سگ بد سازد، در هیچ منزل با وی فرو نیاید.

Лои идхли алмлоӣкаҳи битои фӣаи клб ӯ тасовир .

لا یدخل الملائکة بیتا فیه کلب او تصاویر.

Лақади самъи аллоҳи қавли аллазӣнаи қолўои кримо ! худоӣ ки шунавост , ва дар шунавоӣ беҳамто , шунаванда овозҳо ,у рсндаҳи бшнўоиии худ брозҳо ,у посухкунанда ниёзҳо . Бо Мӯсоу ҳорӯн ( ъ ) гуфт : лои тхоФои إннии мъкмои أсмъу أрӣ , мегуяд : бар фиръавн шавед ва аз вай матарсед , ки ман биорӣу нигаҳдошт бо шмоом , май шинавам ва май байнам !у Оишаи сидиқа дар қисса муҷодала гуфт : алҳмди ллаҳи алзии вусъи самъаи алосўот .

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِینَ قالُوا کریما! خدایی که شنواست، و در شنوایی بی‌همتا، شنونده آوازها، و رسنده بشنوایی خود برازها، و پاسخ کننده نیازها. با موسی و هارون (ع) گفت: لا تَخافا إِنَّنِی مَعَکُما أَسْمَعُ وَ أَری‌، میگوید: بر فرعون شوید و از وی مترسید، که من بیاری و نگهداشت با شماام، می‌شنوم و می‌بینم! و عایشه صدّیقه در قصه مجادلة گفت: الحمد للَّه الّذی وسع سمعه الاصوات.

Лақади ҷоءти алмҷодлаҳи илои расӯли аллоҳ ( с ) . Такаллумаи фии ҷониби албити мо асмъи мо тқўл , Фأнзли аллоҳи ъзу ҷл : қади самъи аллоҳи қавли алтии тҷодлки фии завҷҳо алоиаҳ . Ва ани абии Мӯсои ан алнабӣ ( с ) лмои Динои ман алмдинаҳи кибри асҳоба , Фқол : ё аиҳо анноси анкми лои тдъўни асму лои ғоӣбо , ани алзии тдъўнаҳи бинкму ҳўи байни аъноқи ркобкм ,у фии рўоиаҳи арбъўои алии анФскми Фонкми лои тдъўни асму лои ғоӣбоу анмои тдъўни смиъои қрибо .

لقد جاءت المجادلة الی رسول اللَّه (ص). تکلّمه فی جانب البیت ما اسمع ما تقول، فأنزل اللَّه عزّ و جلّ: قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِی تُجادِلُکَ فِی زَوْجِها الآیة. و عن ابی موسی انّ النّبیّ (ص) لمّا دنا من المدینة کبّر اصحابه، فقال: یا ایها الناس انکم لا تدعون اصم و لا غائبا، ان الذی تدعونه بینکم و هو بین اعناق رکابکم، و فی روایة اربعوا علی انفسکم فانکم لا تدعون اصم و لا غائبا و انما تدعون سمیعا قریبا.

Қолўои إни аллоҳи фақиру нҳни أғнёءи ин сухани шабаҳ ?шкевӣ дорад , бо дӯст меронад ки душман чаҳ мегуяд то дӯст бинозад , ва бошад ки душман аз он боз гардад .

قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِیرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِیاءُ این سخن شبه شکوی دارد، با دوست می‌راند که دشمن چه میگوید تا دوست بنازد، و باشد که دشمن از آن باز گردد.

Ва аҷаб онаст ки неъмати ҳам чунон ба идрори бдшмн май расонад ,у бони носазо ки май шунӯди неъмати вонстонд , субҳонаи мо арأФаҳи бхлқаҳ ! ва дар баъзе ахбораст : мо аҳади асбри алии азии исмъаҳи ман аллоҳ , идъўни ?лаи влдоу ҳўи ирзқҳму иъоФиҳм . Аз рӯй ишорат мегуяд : шумо ки бандагон ва рҳигонед , аз хасмони хеш дар гузоред , ва то тавонед афв кунед ,у неъмату рФқи хеш аз дӯсту душмани бози мгирид ,у халқи некӯ бо дӯсту душман , ошноу бегонаи кори Фрмоӣид ва ба қол алнабӣ ( с ) : ани аллоҳи ъзу ҷли аўҳии илои иброҳӣм ( ъ ) : анки халилии ҳасани хлқку луи маъаи алкФор , тдхли мадохили алأброр , ?фони клмтии сабқати лмни ҳасани халқа , ани азлаҳи таҳти аршӣ ,у исканаи ҳзираҳи қудсӣ ,у адниаҳи ман ҷаворӣ .

و عجب آنست که نعمت هم چنان به ادرار بدشمن می‌رساند، و بآن ناسزا که می‌شنود نعمت وانستاند، سبحانه ما ارأفه بخلقه! و در بعضی اخبار است: ما احد اصبر علی اذی یسمعه من اللَّه، یدعون له ولدا و هو یرزقهم و یعافیهم. از روی اشارت میگوید: شما که بندگان و رهیگان‌اید، از خصمان خویش در گذارید، و تا توانید عفو کنید، و نعمت و رفق خویش از دوست و دشمن باز مگیرید، و خلق نیکو با دوست و دشمن، آشنا و بیگانه کار فرمائید و به‌ قال النّبیّ (ص): انّ اللَّه عزّ و جلّ اوحی الی ابراهیم (ع): انّک خلیلی حسّن خلقک و لو مع الکفّار، تدخل مداخل الأبرار، فانّ کلمتی سبقت لمن حسّن خلقه، ان اظلّه تحت عرشی، و اسکنه حظیرة قدسی، و ادنیه من جواری.