Қавлаи таъолӣ : إни фии халқи алсмоўоту алأрз дар офариниши осмонҳоу замин ,у ихтилофи аллилу алнҳор ва омад ва шуд шабу рӯз , лоёт нишонҳоеаст , лأўлии алأлбоб ( 190 ) хирадмандону зираконро .

قوله تعالی: إِنَّ فِی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ در آفرینش آسمانها و زمین، وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ و آمد و شد شب و روز، لَآیاتٍ نشانهایی است، لِأُولِی الْأَلْبابِ (۱۹۰) خردمندان و زیرکان را.

Аллазӣнаи изкрўни аллоҳ . Эшон ки ёд мекунанд худоиро , қёмои истодагон , ва қъўдо нишастагон ,у алии ҷнўбҳм ва бар паҳлуҳои хеши хуфтагон ,у итФкрўн ва меандешанд , фии халқи алсмоўоту алأрз дар офариниши осмону замин ки мингрнд дар он , рбнои худованди мо , мо хилқати ҳозои ботиллои ин бгзоФ ва ботил наёфаридӣ , сбҳонки покӣ ва бе айбии туро , Фқнои пас боздор аз мо , азоби алнор ( 191 ) азоби оташ .

الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ. ایشان که یاد میکنند خدای را، قِیاماً ایستادگان، وَ قُعُوداً نشستگان، وَ عَلی‌ جُنُوبِهِمْ و بر پهلوهای خویش خفتگان، وَ یَتَفَکَّرُونَ و می‌اندیشند، فِی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ در آفرینش آسمان و زمین که مینگرند در آن، رَبَّنا خداوند ما، ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا این بگزاف و باطل نیافریدی، سُبْحانَکَ پاکی و بی‌عیبی ترا، فَقِنا پس بازدار از ما، عَذابَ النَّارِ (۱۹۱) عذاب آتش.

Рбнои худованди мо , إнки ман тдхли алнори ту ҳар киро дар оташ кардӣ , Фқди أхзитаҳи вайро расво кардӣ , ва мо ллзолмин ва нест ситамкоронро , ман أнсор ( 192 ) аз ёронеи ҳеҷ кас .

رَبَّنا خداوند ما، إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ تو هر که را در آتش کردی، فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وی را رسوا کردی، وَ ما لِلظَّالِمِینَ و نیست ستمکاران را، مِنْ أَنْصارٍ (۱۹۲) از یارانی هیچ کس.

Рбнои худованди мо , إннои смъно мо шунидем , мнодёи овоздиҳандае инодии ллإимон ки овоз медод устувор гирифтан ва гиравиданро , أни омнўои брбкм

رَبَّنا خداوند ما، إِنَّنا سَمِعْنا ما شنیدیم، مُنادِیاً آواز دهنده‌ای یُنادِی لِلْإِیمانِ که آواز میداد استوار گرفتن و گرویدن را، أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ‌

Ки устувор гиреду бгрўид , Фомнои устувори гирифтему бгрўидим , рбнои худованди мо , ФоғФри лнои знўбно пас биёмурз моро гуноҳони мо ,у куфри ънои сиӣотно ва нопидо кун аз мо бадӣҳои мо ,у тўФнои маъаи алأброр ( 193 )у бимирони моро бо некон , рбнои худованди мо ,у отнои мо въдтнои моро даҳ ончии моро ваъда додае , алии рслк бар забонҳои фиристодагони хеш ,у лои тхзнои явми алқёмаҳ ва моро расво макун рӯзи растохез , إнки лои тахаллуфи алмиъод ( 194 ) бдрстӣ ки ту ваъдаи хеши бнгрдонӣ , ва хилоф накунӣ .

که استوار گیرید و بگروید، فَآمَنَّا استوار گرفتیم و بگرویدیم، رَبَّنا خداوند ما، فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا پس بیامرز ما را گناهان ما، وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا و ناپیدا کن از ما بدیهای ما، وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ (۱۹۳) و بمیران ما را با نیکان، رَبَّنا خداوند ما، وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا ما را ده آنچه ما را وعده داده‌ای، عَلی‌ رُسُلِکَ بر زبانهای فرستادگان خویش، وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ و ما را رسوا مکن روز رستاخیز، إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمِیعادَ (۱۹۴) بدرستی که تو وعده خویش بنگردانی، و خلاف نکنی.

Фостҷоби ?лаами рбҳми посух некӯ кард худои эшонро , أнии лои أзиъ ки ман зойеъ нагузорам , амали омили мнкми кирдори ҳеҷ коргарӣ аз шумо , ман зикри أўи أнсӣ , аз мардӣ ё аз занӣ , бъзкми ман баъзи ҳама аз икдигроид , Фолзини ҳоҷрўои эшон ки ҳиҷрат карданд аз хону мон худ бибареданд ,у أхрҷўои ман дёрҳм ва берун карданд эшонро аз саройҳои эшон ,у أўзўои фии сиблатӣу рнҷониднди эшонро дар роҳи дайни ман ,у қотлўоу қтлўо ва ҷанг карданд то эшонро бикуштанд , лأкФрни анҳуам сиӣотҳм то пайдо кунам азишон бадӣҳои эшон ,у лأдхлнҳми ҷиноти тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор ва дар орми эшонро дар биҳиштҳое ки меравад зери дарахтони он ҷӯйҳо , сўобо ман ъанд аллоҳи бподошӣ аз наздики худоӣ ,у аллоҳи ъндаҳи ҳасани алсўоб ( 195 ) ва худоӣ онаст ки бнздик ӯст некуии савоб .

فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ پاسخ نیکو کرد خدای ایشان را، أَنِّی لا أُضِیعُ که من ضایع نگذارم، عَمَلَ عامِلٍ مِنْکُمْ کردار هیچ کارگری از شما، مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی‌، از مردی یا از زنی، بَعْضُکُمْ مِنْ بَعْضٍ همه از یکدیگراید، فَالَّذِینَ هاجَرُوا ایشان که هجرت کردند از خان و مان خود ببریدند، وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ و بیرون کردند ایشان را از سرایهای ایشان، وَ أُوذُوا فِی سَبِیلِی و رنجانیدند ایشان را در راه دین من، وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا و جنگ کردند تا ایشان را بکشتند، لَأُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ تا پیدا کنم ازیشان بدیهای ایشان، وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ و در آرم ایشان را در بهشتهایی که میرود زیر درختان آن جویها، ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ بپاداشی از نزدیک خدای، وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ (۱۹۵) و خدای آنست که بنزدیک اوست نیکویی ثواب.

Лои иғрнки турои мФрҳибод , тақаллуби аллазӣнаи кФрўои гаштану гардидани эшон ки кофар шуданд , фии алблод ( 196 ) дар шаҳрҳо , матоъи қалили он бархӯрдорӣ андакаст , сами мأўоҳми ҷаҳаннами пас бозгаштангоҳ эшон дӯзахаст ,у бӣси алмҳод ( 197 )у бади оромгоҳҳо ки онаст .

لا یَغُرَّنَّکَ ترا مفرهیباد، تَقَلُّبُ الَّذِینَ کَفَرُوا گشتن و گردیدن ایشان که کافر شدند، فِی الْبِلادِ (۱۹۶) در شهرها، مَتاعٌ قَلِیلٌ آن برخورداری اندکست، ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ پس بازگشتنگاه ایشان دوزخ است، وَ بِئْسَ الْمِهادُ (۱۹۷) و بد آرامگاهها که آنست.

Локини аллазӣнаи атқўои рбҳми локини эшон ки бпрҳизиднд аз ширк овардан бо худои хеш , ?лаами ҷиноти эшон рости биҳиштҳое , тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор меравад зери дарахтони он ҷӯйҳо , холидин фӣҳо ҷовидон дар он нзло ман ъанд аллоҳи нзлӣ аз наздики худоӣ , ва мо ъанд аллоҳу ончии наздик худоӣаст , хайри ллأброр ( 198 ) бааст неконро .

لکِنِ الَّذِینَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لکن ایشان که بپرهیزیدند از شرک آوردن با خدای خویش، لَهُمْ جَنَّاتٌ ایشان راست بهشتهایی، تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ میرود زیر درختان آن جویها، خالِدِینَ فِیها جاویدان در آن نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ نزلی از نزدیک خدای، وَ ما عِنْدَ اللَّهِ و آنچه نزدیک خدای است، خَیْرٌ لِلْأَبْرارِ (۱۹۸) به است نیکان را.

Ва إни ман أҳли алкитоб ва аз аҳли таврот , лмни иؤмни биллоҳ касаст ки устувор мегираду мигрўди бхдоӣ , ва мо أнзли إликму ончии фурӯ фиристода омад бшмо аз қуръон , ва мо أнзли إлиҳму ончии фурӯ фиристода омад боишон аз тавроти хошиъин ллаҳи фурӯ дошатонанд худоиро , ло иштрўн намехаранд , боёти аллоҳи бсхнони худоӣ , смнои қлилои баҳоии андак , أўлӣк эшонанд , ?лаами أҷрҳм ки эшон рости музди эшон , ъанд рбҳми бнздики худованди эшон , إни аллоҳи сариъи алҳсоб ( 199 ) худои сабк шумораст зуди тавон .

وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ و از اهل تورات، لَمَنْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ کس است که استوار میگیرد و میگرود بخدای، وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْکُمْ و آنچه فرو فرستاده آمد بشما از قرآن، وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْهِمْ و آنچه فرو فرستاده آمد بایشان از تورات خاشِعِینَ لِلَّهِ فرو داشتان‌اند خدای را، لا یَشْتَرُونَ نمی‌خرند، بِآیاتِ اللَّهِ بسخنان خدای، ثَمَناً قَلِیلًا بهای اندک، أُولئِکَ ایشانند، لَهُمْ أَجْرُهُمْ که ایشان راست مزد ایشان، عِنْدَ رَبِّهِمْ بنزدیک خداوند ایشان، إِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِسابِ (۱۹۹) خدای سبک شمار است زود توان.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , асбрўо шикебе кунед ,у собрўо ва бо ковед ( 1 )у робтўоу бҳрбу ҳуҷҷати дайн бпоӣ доред ,у атқўои аллоҳ ва бипарҳезед аз худоӣ , лълкми тФлҳўн ( 200 ) то ҷовиди пирӯзи оӣид .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، اصْبِرُوا شکیبایی کنید، وَ صابِرُوا و با کاوید (۱) وَ رابِطُوا و بحرب و حجت دین بپای دارید، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بپرهیزید از خدای، لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۲۰۰) تا جاوید پیروز آئید.